De nieuwe aanvoerder van Roosendaal heeft nu ongeveer een jaar de band om de arm. De 24-jarige Jesper de Wit is naar eigen zeggen geen geboren leider, maar zegt in het moment wel wat hij denkt en voelt: „Toen heb ik het woord overgenomen.’’
Vorig seizoen kwam het eerste van Roosendaal in een sportief mindere periode terecht. Op dat moment was Dylan Matthijssen, die inmiddels is gestopt, de captain. Hij en het bestuur zaten vorig jaar niet helemaal op een lijn.
Iets wat ook op het veld tot uiting kwam, zegt De Wit: „Hij stopte zijn hart in het voetbal en was erg emotioneel. Ook richting het team. Op een gegeven moment heb ik gezegd: ‘Tot hier en niet verder’, en heb ik het woord overgenomen. Niks ten nadele van Dylan, maar ik voelde dat het niet ten goede kwam van zijn spel, en dat van het team.’’
Het aanvoerderschap bij het eerste voelde, ondanks zijn ervaringen ermee in de jeugd, toch wat onwennig: „Ik was toen 23 jaar en zat in het team met jongens die veel meer ervaren zijn, zoals mijn broer Thijs en Dylan (respectievelijk 26 en 27, red.). Ik twijfelde vooral wat zij ervan zouden vinden, dat ik de lead nam, maar ze zijn er altijd heel goed mee omgegaan. Natuurlijk maakte mijn broer weleens grapjes aan de eettafel, zo van: ‘Ik luister toch niet naar je!’, maar daar bleef het wel bij’’, lacht De Wit.
Maar waarom werd de 2,5 jaar oudere Thijs dan geen captain? „Hij is hartstikke belangrijk met zijn ervaring en coacht ook, maar liever een-op-een dan voor de hele groep’’, legt Jesper uit. „Ik denk dat het iets karakterologisch is; hij is iets stiller, ik ben wat meer uitgesproken. Je ziet het ook terug in ons werk; ik heb namelijk social work gedaan en spreek de hele dag met mensen over hun gevoelens en emoties, Thijs is engineer bij Enexis en is veel technischer aangelegd.’’
Dit is dus het eerste volledige seizoen dat De Wit aangaat als aanvoerder. Rond november kregen hij en het team een lastige periode voor de kiezen: „We kregen het slechte nieuws over de ziekte van de vader van Dylan en Bradley (Matthijssen, red.)’’, blikt De Wit terug. „Dat raakte ons allemaal. Hij is iemand die wekelijks langs de lijn stond, en soms nog steeds staat. We hebben hen als team gesteund en dat heeft ons ook dichter bij elkaar gebracht.’’
En dat was terug te zien in een kleine opleving qua resultaten. Er werd vier wedstrijden op rij niet verloren (twee overwinningen, twee gelijke spelen). Daarna kwam het team weer in een lange periode zonder overwinning. „Dat lag vooral aan het gebrek aan scorend vermogen’’, legt De Wit uit. „We creëerden genoeg kansen, maar maakten die niet af, en gaven het dan vaak in de laatste fase van weg.’’
Sinds de maand maart is begonnen, werd er echter niet meer verloren. Dat kwam mede door de ontstane vastigheid op linksbuiten, Charaf Berrezzel werd doorgeschoven vanuit de Onder-21, maar ook omdat er geen paniek ontstond na zo’n lange tijd zonder overwinning: „We wisten dat de doelpunten uiteindelijk zouden komen. Nu is het tijd om het volgende probleem te tackelen: we houden namelijk nooit de nul. Verder ben ik positief gestemd over de rest van het seizoen. We kunnen van iedereen winnen.’’
Klik op Rkvv Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rkvv Roosendaal voor meer informatie over de club.