Als liefhebber van het spelletje en oud-speler van onder meer SAB, JEKA en DIA, zag Collin Emonts het een seizoen of vier geleden, wel zitten om jeugdtrainer te worden bij Groen Wit. En begonnen bij de mini’s, is de inwoner van Breda inmiddels bij de JO10-2 aanbeland. Als assistent-trainer en leider. “Die groei vind ik leuk om te zien.”
Want groeien, dat doen ze, bij de JO10-2 van Groen Wit. Voetballend gezien dan. “Fysiek zijn we klein, maar als je ziet hoe we voetballen. Het positiespel zit er echt in.” Samen met Jaap Troost, geniet Emonts (40) daar als trainer dan ook het meeste van. “Je ziet die gasten groeien. Die ontwikkeling, vind ik leuk om te zien.” In zijn geval, op de woensdagavond en zaterdagochtend. “Tijdens de training help ik Jaap en op zaterdag, doen we samen de coaching.”
Fanatiek
Een rolverdeling, die hem uitstekend bevalt, vertelt hij. “Jaap heeft de pupillencursus gedaan, dus is beter in het bedenken van oefenstof dan ik. Daarnaast is hij een stuk rustiger, dat vult elkaar goed aan.” Trainingen bedacht door Troost, zorgt Emonts voor de ondersteuning. “Ik ben meer een beetje de motivator. Af en toe aanwijzingen geven en die jongens op scherp zetten.” En dat begon, dus allemaal zo’n jaar of vier geleden. “Eerst bij de mini’s en later werd ik leider bij de JO7.” Waarom? “Omdat ik het spelletje heel leuk vind, maar ik ook weet hoe lastig het is om vrijwilligers te vinden. Daardoor voelde ik mezelf ook wel een beetje verplicht om een team te coachen of te begeleiden.” Als trainer, van zijn zoon. “Dat is voor hem soms nog wel eens lastig, denk ik. Ik ben behoorlijk fanatiek en ook extra kritisch op hem. Al probeer ik daarin te minderen.” Hoe gaat dat thuis? “Daar is het onderwerp van gesprek vaak voetbal.” Heel gek, is dat gezien zijn eigen verleden als keeper ook niet. “Ik ben begonnen bij SAB, daarna heb ik in de jeugd gespeeld bij NAC en later in het eerste van JEKA, Unitas’30 en DIA.” Zijn liefde voor het spelletje, heeft Emonts in ieder geval doorgegeven aan zijn zoon. “We gaan regelmatig samen naar NAC, dat vindt hij hartstikke leuk.” Zoals ook de voetballiefhebber zelf, ervan geniet om bezig te zijn met zijn zoontje. “Ik vind voetbal gewoon heel leuk en sta graag op een voetbalveld. Als je dat samen met je zoon kan doen, is dat natuurlijk geweldig.”
Vriendjes
Maar ook van de rest van het team, kan Emonts ontzettend genieten. “Als je kijkt naar het plezier dat ze hebben, de ontwikkeling en hoeveel meer voetbal er nu in zit.” En dat allemaal, door op maandag, dan helpt Rob van Doornum, en woensdag, hard te trainen. “We doen veel pass- en trapvormen, positiespelletjes en partij.” Bij de club waar Emonts zelf, dus nooit heeft gevoetbald. “Ik ben echt door mijn zoontje bij Groen Wit terechtgekomen.” Een bewuste keuze, legt hij uit. “Vroeger ging iedereen uit de buurt naar SAB, nu gaan alle kinderen naar hier. Dus wilde mijn zoontje dat ook, om samen met zijn vriendjes te voetballen.” En in welk shirt zijn zoon ook speelt. “Als hij maar plezier heeft!” Aan de sfeer, ligt het in ieder geval niet. “Groen Wit is een klein clubje, daardoor is het extra gezellig.” Al schuilt daar ook het gevaar, weet de jeugdtrainer. “Het vinden van voldoende vrijwilligers, is best wel een uitdaging. Net als het hebben van genoeg ruimte.” Toch blijft Emonts, als het aan hem ligt, de komende jaren fanatiek betrokken. “Ik heb geen ambitie om echt hoofdtrainer te worden of mijn papieren te halen, maar vind het heel leuk om in een begeleidende rol mijn steentje bij te dragen!”