Terwijl veel leden pas arriveren als de bal gaat rollen, zijn de mannen van de onderhoudsploeg van BZC’14 vaak al uren bezig. Een hechte groep gepensioneerde vrijwilligers zorgt er week in, week uit voor dat het sportpark er verzorgd bij ligt. Zonder veel aandacht op de voorgrond, maar met een enorme dosis betrokkenheid houden zij de club draaiende.
De onderhoudsploeg bestaat uit acht gepensioneerde mannen die allemaal een lange geschiedenis bij de club hebben. Sommigen lopen al bijna zestig jaar rond op het sportpark, anderen zelfs nog langer. Vrijwel allemaal hebben ze zelf gevoetbald bij de vereniging, waren leider, jeugdtrainer of vervulden andere vrijwilligerstaken. Inmiddels zijn ze misschien gestopt op het veld, maar achter de schermen zijn ze nog altijd onmisbaar.
Kees v/d Linden is daar een mooi voorbeeld van. Hij speelde zelf jarenlang bij de club, begon ruim 25 jaar geleden als jeugdleider en is tegenwoordig is hij 1 van de mannen die rondom de velden maait. Daarnaast helpt hij mee waar dat nodig is. “Er is altijd wel iets te doen,” vertelt hij. “Als het geen maaiwerk is, dan zijn het wel andere onderhoudsklusjes.”
Ook Peter Vervoorn kent de vereniging door en door. Hij is al 58 jaar lid, voetbalde jarenlang bij de club en was bovendien leider van het tweede elftal. Tegenwoordig maakt ook hij deel uit van de onderhoudsploeg, die volgens hem veel meer doet dan alleen het gras onderhouden.
Iedereen kent zijn eigen taak
Hoewel de gemeente of een gespecialiseerd bedrijf het grote onderhoud aan de velden verzorgt, ligt een groot deel van het dagelijkse werk bij de vrijwilligers. Grasmaaien rondom de doelen, lijnen trekken, beregenen, kleine reparaties uitvoeren en het sportpark netjes houden; het hoort er allemaal bij.
Opvallend is dat de ploeg nauwelijks afspraken hoeft te maken. Iedereen weet precies wat zijn taak is en wanneer iets moet gebeuren. De mannen hebben een gezamenlijke appgroep waarin ze elkaar op de hoogte houden. Kan iemand een keer niet, dan pakt een ander het werk zonder problemen op.
De groep komt niet volgens een strak rooster bij elkaar. Soms zijn er twee vrijwilligers aanwezig, soms vier en af en toe werkt iemand alleen. Dat maakt volgens de mannen weinig uit. Het belangrijkste is dat het werk gedaan wordt en dat iedereen op elkaar kan rekenen.
Meer dan alleen onderhoud
Naast het werk op het sportpark is de onderhoudsploeg ook een vriendengroep. Ze zoeken elkaar regelmatig op, drinken samen koffie en zijn uiteraard vaste bezoekers van de thuiswedstrijden van het eerste elftal. Langs de lijn beleven ze de wedstrijden nog altijd fanatiek mee.
Volgens de mannen is het voetbal door de jaren heen wel veranderd. Ze zien dat de mentaliteit anders is dan vroeger en vinden dat spelers soms best wat fanatieker mogen zijn. Toch kijken ze vooral met plezier naar de ontwikkeling van de vereniging en genieten ze ervan om betrokken te blijven.
Zolang de gezondheid het toelaat
Nieuwe vrijwilligers blijven welkom, al lukt het BZC’14 dankzij een actieve vrijwilligerscommissie nog altijd om mensen te betrekken. Binnen de vereniging leveren leden jaarlijks een bijdrage aan het vrijwilligerswerk, waardoor er regelmatig nieuwe gezichten aansluiten.
Zelf denken de mannen nog niet aan stoppen. Zolang de gezondheid het toelaat én het plezier blijft, blijven ze zich inzetten voor hun club. Juist die gezelligheid maakt volgens hen het verschil. “Als vrijwilliger moet je het eerst met elkaar goed hebben,” klinkt het eensgezind. “Dan volgt de rest vanzelf.”
En misschien is dat wel precies de kracht van deze onderhoudsploeg. Geen grote woorden of opvallende gebaren, maar een vriendengroep die met liefde voor BZC’14 iedere week opnieuw de handen uit de mouwen steekt. Dankzij hun inzet ligt het sportpark er verzorgd bij en kan iedereen blijven genieten van het voetbal. Dat maakt hen misschien niet de meest zichtbare, maar zeker wel een van de belangrijkste teams binnen de vereniging.