Met twee kampioenschappen op rij, kent de JO14 van WFB voorlopig een meer dan geslaagd seizoen. Maar hoewel winnen natuurlijk altijd leuk is, draait het voor trainer Moisés Krijgsman om veel meer dan dat. “Ik vind het vooral belangrijk dat die jongens het naar hun zin hebben en wat leren.”
Een hobby, waar de oud-speler van onder meer Oranje Wit, EBOH én WFB, inmiddels alweer zo’n twintig jaar geleden vol passie mee begon. “Toen ik zelf nog jeugdspeler was, deed ik dat ook al. Daarna heb ik allerlei verschillende teams gedaan, van de kabouters en het G-team, tot aan de JO19.” Een jaar of wat geleden, streek de 49-jarige Krijsman neer in Ouddorp. “Van mijn 38ste tot mijn 42ste, heb ik nog bij WFB gevoetbald.” Sterker nog, dat doet hij nog steeds. “Ik doe af en toe mee bij de 35+ of de recreanten.”
Soms lastig
Naast dus zijn rol als jeugdtrainer, van de JO14. “Samen met Niels van Heest, doen we dat eigenlijk al jaren.” De rolverdeling, is dan ook duidelijk. “Niels is van het organiseren, zorgen dat de spullen er zijn en dat iedereen op tijd is, ik bereid de trainingen voor, zodat we die samen kunnen geven. Het is echt een gezamenlijk iets.” Begonnen, toen zijn zoontje (Yaniek) besloot te gaan voetballen. “Niemand bood zich aan, dan doe ik het maar, dacht ik toen.” En zonder spijt. “Ik kom altijd met plezier naar de trainingen.” Hoe is dat voor zijn zoontje? “Die vindt het soms wel eens lastig, denk ik. Maar hij vindt het ook vooral heel erg leuk.” Al is het thuis, soms wat moeilijker, lacht Krijgsman. “Daar probeer ik het maar niet al te veel over de voetbal te hebben, haha!” Gelukkig kan de inwoner van Ouddorp tijdens de trainingen, volledig zijn ei kwijt. Samen met Van Heest dus. “We doen veel oefeningen met een stukje techniek en passing. Maar ook positiespel, conditievormen met bal, partij en afwerken. Alleen nooit hetzelfde.” Waar haalt hij zijn inspiratie vandaan? “Ik kijk regelmatig op internet.” Een werkwijze die, gezien de twee kampioenschappen in het najaar, zijn vruchten lijkt af te werpen. “Dat is vooral een compliment voor de spelers! Voor die jongens is het natuurlijk heel mooi, zelf ben ik er niet zo mee bezig.”
Op gevoel
Al geniet hij nog altijd, enorm van het spelletje. “Ik vind vooral voetbal heel leuk. En het is leuk om die spelers het naar hun zin te maken én echt iets te leren. Dat ze dingen oppakken. Dat vind ik geweldig om te zien.” Zelfs als het spannend wordt. “Bijvoorbeeld tijdens wedstrijden. Toch probeer ik het altijd op een leuke manier te brengen.” Zo nu en dan, door ‘kort voor de kar’ te zitten, zoals Krijgsman het zelf noemt. “Af en toe, is dat wel nodig als trainer. Dat moet je een beetje aanvoelen.” Een eigenschap, die de oud-voetballer bekend voorkomt. “Ik was zelf als speler, allesbehalve braaf. Daarmee vergeleken, zijn deze jongens hartstikke lief en luisteren ze ontzettend goed.” Had Krijgsman toen, ooit verwacht jeugdtrainer te zullen worden? “Als speler zat dat eigenlijk niet echt in me, maar ik vind het gewoon heel leuk om training te geven.” En om bezig te zijn met sport. “Naast voetballen, heb ik ook veel andere sporten gedaan. Van judo en atletiek, tot aan kickboksen en wielrennen. Ook dat vond ik leuk. Net als tennis en biljarten.” Een soort sportieve duizendpoot dus. “In het veld heb ik ook ongeveer overal gestaan. Rechtsbuiten, achterin, keeper…” Een passie, die in al die jaren nooit minder is geworden. “Ik vind het gewoon leuk om iets voor te bereiden en met mensen bezig te zijn. Dan blijf je jong!” Aan stoppen, denkt Krijgsman dan ook nog lang niet. “Voorlopig blijf ik zeker nog trainer.” Al heeft hij niet de ambitie, om ooit zijn trainerspapieren te gaan halen. “Ik doe veel op gevoel, en gelukkig pakt dat vaak goed uit.” Zonder daarbij zelf al te veel in de schijnwerpers te willen staan. “De credits moeten vooral naar Niels, de ouders en onze spelers!”
Klik hier voor meer artikelen over VV WFB
Klik hier voor meer informatie over VV WFB