Brent van der Hilst is 25 jaar en staat inmiddels wekelijks centraal achterin bij De Zwerver. Dat klinkt logisch, bijna vanzelfsprekend. Maar wie zijn route volgt, ziet vooral een speler die onderweg heeft moeten bijsturen. Niet uit gemak, maar om het voetbal weer te laten kloppen met het gevoel.
Hij kwam over van Papendrecht, waar Van der Hilst een seizoen speelde. De tweede seizoenshelft beviel uiteindelijk goed. Hij stond erin, was belangrijk, voelde zich nuttig. “Papendrecht is een club op een niveau waar ik zou kunnen spelen. Ik had daar ook kunnen blijven.” Toch vertrok hij. Niet omdat het slecht was, maar omdat het niet opnieuw zo mocht worden als in die eerste maanden. “Van augustus tot december speelde ik weinig. Dat deed iets met me.”
Die periode knaagde. Maar Van der Hilst is geen speler die tijdens het seizoen afhaakt. “In mijn ogen maak je in het begin van het seizoen met de hele groep een commitment dat je het komende seizoen samen zult spelen. Ook al sta je dan op de bank, je moet gewoon je best blijven doen. Maar toen ik in de eerste maanden van vorig seizoen op de bank werd gezet werd ik er geen leuker persoon van” lacht Van der Hilst. “Ik was chagrijnig. Elke week teleurgesteld. Uiteindelijk zit ik ook op voetbal om wedstrijden te spelen, dus het risico op zo’n periode wilde ik vermijden. Daarom ben ik een klasse lager bij De Zwerver gaan voetballen.“
Er waren gesprekken met twee clubs. NSVV, De Zwerver. Bij De Zwerver was het gevoel beter. “Je wil het hoogst mogelijke spelen. Papendrecht speelde eerste klasse, De Zwerver zat een niveau lager. Maar bij De Zwerver kwam ik binnen met een duidelijk plan. Centrale verdediger. Minuten maken. Geen minuut missen, dat was mijn persoonlijke doel.” Tot nu toe lukt dat. Hij speelt alles.
Gemeenschapsgevoel
“Van tevoren weet je nooit waar je terechtkomt, maar het gaat goed. Niet alleen sportief. Ook de groep bevalt. Het is een hechte groep, met een positieve instelling. Ze nemen je heel snel op.” Plezier buiten het veld is belangrijk, merkt hij. Iedereen heeft hier de overtuiging dat het om een gemeenschapsgevoel gaat. Dat is leuk om mee te maken.”
Die gemoedelijke saamhorigheid is iets wat hij ook bij Papendrecht ervaarde. Maar in zijn jeugd was dat minder het geval. “Ik heb de jeugd van Barendrecht doorlopen. Goede tijd hoor, alleen wel wat afstandelijker of gestructureerder dan kleinere clubs. Bij Barendrecht schopte ik het tot de Onder 23. De stap naar het eerste elftal was te groot. Toe ging ik naar VVGZ, waar ik veel speelde. Na een jaar vertrok ik naar Papendrecht. Dat bleek ook een goede match, vooral in die tweede seizoenshelft. Ik heb het er enorm naar m’n zin gehad en zou het zeker niet erg vinden om ooit nog terug te keren.”
“Zolang ik fit blijf en het leuk vind, wil ik zo lang mogelijk blijven voetballen. Op lange termijn zou het mooi zijn als De Zwerver een stabiele tweedeklasser wordt. Als er toevallig een periodetitel bij zit, is dat super. Maar dat is niet het doel.”
Voor zichzelf zou hij een stap hogerop wel zien zitten. “In principe wil ik zo hoog mogelijk spelen, dus bijvoorbeeld op divisie-niveau spelen lijkt me erg leuk.”
Klik op De Zwerver voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Zwerver voor meer informatie over de club.

