Lambert van Gameren is de voorzitter van de businessclub van LRC. “Vroeger had je sponsoring,” zegt hij. “Dan verkocht je een bord, een sponsor kreeg een factuur en dat was het eigenlijk.” Hij laat een korte stilte vallen. “En daar wilden wij vanaf.”
Die ‘wij’ noemt Lambert bewust. Hij benadrukt het meerdere keren: het is een groep. “We zijn met een hele nieuwe club mensen ingestapt, allemaal echte LRC’ers. Jongens die de club kennen en die zeiden: we willen het anders doen. Ik doe het niet alleen. Absoluut niet.”
De omslag zat in de vraag die ze zichzelf stelden. Niet langer: wat kan een sponsor voor ons doen? Maar: wat heeft een bedrijf nodig? “We zijn gewoon gaan vragen: wat heb jij nodig? Niet: wil je een bord kopen. Dat is een heel ander gesprek.” Vanuit die insteek ontstond langzaam iets wat verder ging dan sponsoring alleen. “Heel veel bedrijven zoeken mensen. Handjes. Dat hoor je overal. Toen dachten wij: wij hebben een club, we hebben jeugd, we hebben bereik. Waarom koppelen we dat niet aan elkaar?”
Het is de basis geweest voor wat inmiddels is uitgegroeid tot een banenmarkt en een bredere vacaturestructuur rondom de club. “Daar is uiteindelijk die banenmarkt uit gekomen. En dat wordt nu zelfs gedragen door de gemeente. Volgend jaar komt de derde editie alweer. En daaruit is weer LRC Werkt ontstaan. Dat is eigenlijk gewoon een vacaturebank. Vacatures van bedrijven uit de regio delen wij met onze leden. Online, maar ook gewoon op de club.”
Het zijn geen plannen die op papier blijven hangen. Ze worden uitgevoerd, getest, bijgestuurd. “Je merkt gewoon dat bedrijven daar wat aan hebben. En als ze daar wat aan hebben, dan blijven ze ook betrokken. Dan is het niet meer alleen: hier heb je een factuur en succes ermee.”
Dat Lambert überhaupt in deze rol terechtkwam, heeft weinig met toeval te maken en alles met timing. Zijn zoon ging voetballen bij LRC en daarmee kwam ook de vraag terug: wat doe je zelf voor de club? “Vrijwilligerswerk is overal een probleem. Dus ik vond wel dat ik ook iets moest doen. Ik heb zelf een superleuke tijd gehad bij LRC vroeger. Dan wil je dat je kind dat ook heeft. Maar daar heb je wel mensen voor nodig.”
Het telefoontje van voorzitter Huib den Oude gaf het laatste zetje. “Die belde en zei: jouw naam wordt wel eens genoemd, lijkt het je leuk om hierbij aan te sluiten? Mijn vader loopt al jaren bij het eerste rond. Mijn zoon ging er voetballen. Toen dacht ik: hoe mooi is het als je daar met drie generaties zit?”
Wat begon als ‘iets doen voor de club’, werd al snel groter. “Het is een beetje uit de hand gelopen qua uren. Maar wel op een goede manier. Die energie zit vooral in het bouwen. In het verbinden. In het zoeken naar manieren om de club relevanter te maken voor de omgeving. Je wordt een beetje een verbindende spil in de regio. En dat vind ik gewoon leuk.”
Hij is duidelijk over wat daarin belangrijk is. Geld is nodig, maar niet het vertrekpunt. “Tuurlijk moet er geld binnenkomen. Zo werkt het nou eenmaal. Maar als je alleen maar belt voor geld, dan wordt het ook niks. De kracht zit in de relatie. Als je bedrijven erbij betrekt, als je dingen samen doet, dan haken ze vanzelf vaker aan. Dan hoef je niet elke keer te trekken.”
Die manier van werken past bij hem. Hij noemt zichzelf geen harde zakenman. “Ik vind netwerken gewoon leuk. Mensen leren kennen, kijken waar je elkaar kan helpen.” Dat deed hij eerder al bij Asperen, waar hij jarenlang actief was in sponsorwerk. “Dat zit er gewoon een beetje in.”
Klik op LRC Leerdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op LRC Leerdam voor meer informatie over de club.