Zestig jaar betrokken bij dezelfde club. Voor sommigen is het nauwelijks voor te stellen, voor Bart Witteveen is het de normaalste zaak van de wereld. Bij SV Heerewaarden groeide hij uit tot alleskunner: speler, trainer, bestuurder, scheidsrechter en inmiddels al jaren vaste kracht in het onderhoud. Een man die de club ademt en die nog altijd niet van stoppen wil weten.
Wie Bart Witteveen spreekt, merkt het direct: SV Heerewaarden is geen hobby, het is een levenswerk. “Ik doe veel werk bij de voetbalclub,” zegt hij nuchter. En wie zijn lijst met functies hoort begrijpt dat dat geen understatement is.
Hij was jeugdtrainer, bestuurslid, wedstrijdsecretaris, leider van het eerste en derde elftal, begeleider van een meisjesteam en zelfs scheidsrechter. “Al die dingen heb ik vroeger gedaan, een beetje van alles.” Inmiddels mag hij zich erelid noemen en werd hij onlangs gehuldigd voor zijn zestigjarige jubileum bij de club. “We hebben ook een oorkonde gekregen. Dat was erg leuk.”
Zelf voetbalde hij jarenlang fanatiek, eerst bij RKTVC in Tiel en later in Heerewaarden. Tot een ernstig ongeluk op 22-jarige leeftijd abrupt een einde maakte aan zijn carrière. “Dat was een hele vervelende periode.” Toch bleef hij niet bij de pakken neerzitten. “Nee, nee, nee. Toen ben ik maar andere functies bij de voetbalclub gaan doen.”
Het veld verruilde hij voor de dug-out en de bestuurskamer. Hij trainde de jongste jeugd, stapte het bestuur in en hielp waar nodig. “Ik wilde het wel doen voor een jaar, maar het is mijn hobby niet,” zegt hij lachend over zijn periode als penningmeester. Zijn hart lag toch vooral op het veld, tussen de spelers en het gras.
En dat gras? Dat is tegenwoordig zijn domein.
Al zo’n twintig jaar is Witteveen actief in de onderhoudsploeg van SV Heerewaarden. Met vijf man sterk zorgen zij ervoor dat het sportpark er elke week verzorgd bij ligt. “Wij doen het altijd met vijf man,” vertelt hij. “Maandag lopen we het veld na, maken we gaten dicht, woensdag kijken we of alles in orde is en vrijdag hangen we de netten op.”
Het werk begint steevast in de ochtend. Kleedkamers schoonmaken, wc’s nalopen, stoepen vegen, netten controleren. Zijn vrouw helpt mee bij het schoonmaken van de kleedkamers. “Daar moet je toch een vrouw bij hebben hè,” grapt hij. “Wij kunnen het ook maar niet zo netjes.”
Na een paar uur werken is het koffietijd. “Een uurtje praten en dan weer naar huis.” De onderlinge band binnen de onderhoudsploeg is sterk. “We zijn altijd met z’n vijven. Soms gaan we samen kijken naar wedstrijden. Dat is toch gezellig.”
Toch ziet Witteveen ook de kwetsbaarheid van een kleine dorpsclub. “Het is een klein clubje geworden. Of het blijft bestaan, dat betwijfel ik ook. Dat zou ik heel jammer vinden.”
Maar zolang SV Heerewaarden bestaat, blijft hij komen. “Ik stop pas als de club ophoudt te bestaan. Is de voetbalclub afgelopen, dan ben ik ook klaar.” Een uitspraak die alles zegt over zijn verbondenheid.”
Zijn mooiste momenten? De promoties via de nacompetitie, volle kantines tijdens feestweken en de jubileumfeesten. “Die veertig jaar, vijftig jaar, zestig jaar… dat is hartstikke gezellig.” En misschien nog wel mooier: de jeugd langs de lijn zien spelen. “Bij de kleine mannen kijken, dat vind ik mooi voetbal.”
Ondanks knieproblemen blijft hij actief. Zwemmen doet hij twee keer per week en onlangs genoot hij met zijn kleinkinderen van een VIP-avond bij Feyenoord. “Een glaasje wijn in de hand en bitterballen. Hoe moet ik het nog meer hebben?”
Maar uiteindelijk keert hij altijd terug naar dat kleine sportpark in Heerewaarden. Naar de netten, de kleedkamers en de koffie. “Ik ben nog steeds tevreden,” besluit hij.
Klik hier voor meer artikelen over SV Heerewaarden.
Klik hier voor meer informatie over SV Heerewaarden.