‘Als iedereen fit is, weet ik zeker dat we meekunnen’

0
12

Een sterke competitie, veel blessures en tegenvallende resultaten. Bij vierdeklasser OFB kunnen ze de punten hard gebruiken. Toch weigert centrale verdediger Matthieu Floor de handdoek, op weg naar handhaving, in de ring te gooien. “We zijn misschien maar twee wedstrijden écht kansloos geweest.”

Desondanks, moeten ze het in Ooltgensplaat voorlopig dus doen, met een plek in de onderste regionen. Al heeft Floor (26) daar wel een verklaring voor. Of eigenlijk twee. “Vorig jaar zijn we gepromoveerd vanuit ‘Zuid’, in dat district hoopten we nu ook weer te zitten, maar dat is niet gebeurd. Daardoor zitten we in een heel sterke competitie, met veel ploegen die voetballend beter zijn.” En daarnaast. “Hebben we last gehad van heel veel blessures. Soms misten we wel acht of negen basisspelers.”

Goede afloop

Toch wil Floor dat laatste, niet als excuses gebruiken. “Maar als dorpsclub, mis je dan wel te veel.” Dus is de conclusie voor OFB, dat vorig seizoen als nummer vier promoveerde via de nacompetitie, na een maand of zes in de vierde klasse simpel: “We hebben de punten hard nodig. Dat kun je wel zeggen.” Zorgen, maakt de inwoner van Melissant zich daar voorlopig echter nog niet al te veel over. “We zijn misschien maar twee wedstrijden écht kansloos geweest. Voor de rest lagen er kansen. Daarom weet ik zeker dat we in de tweede seizoenshelft meer wedstrijden zullen gaan winnen.” Want ondanks het gat met de veilige negende plaats, houdt Floor vertrouwen in een goede afloop. “Onze doelstelling is handhaven. Dat wordt wel lastig, maar je moet hoog inzetten.” Ook al is het, via de nacompetitie. “Dat is misschien het meest realistische.” Vol aan de bak dus. “We moeten vooral fitter worden. Nu krijgen we nog te veel goals tegen in het laatste kwartier.” Al ligt dat ook aan de tegenstand, weet Floor. “Voor de resultaten is dat natuurlijk jammer, maar je wordt er als voetballer niet minder van. Dus wat dat betreft is het ook wel weer heel leuk.” Zaak om daar de komende weken, de vruchten van te plukken. “In het begin van het seizoen zijn we uit nood, met vijf verdedigers gaan spelen. Dat ligt ons niet echt, dus spelen we nu weer gewoon leuk en fris voetbal. Net als vorig jaar.” Trainer Manuel Legierse heeft dan ook weer wat te kiezen. “Bijna iedereen is nu fit!” Ook Floor zelf. “Ik heb een wedstrijd of vijf aan de kant gestaan, met een hamstringblessure.”

Nummer tien

Het verschil met de vijfde klasse is voor de aanvoerder, die nog een tijdje bestuurslid commerciële zaken is geweest bij de club, dan ook makkelijk te duiden. “Tegen Zeeuwse ploegen, was het vorig jaar vaak meer strijd, terwijl ‘West’ meer voetbal is. En je krijgt op dit niveau meer kansen tegen. Dat is toch een stukje kwaliteit.” Iets waar ze bij OFB af en toe nog wel aan moeten wennen. “We hebben een vrij jonge ploeg, daardoor is de concentratie er niet altijd helemaal bij. En fouten, worden meteen afgestraft.” Toch vindt Floor dat zijn ploeg thuishoort in de vierde klasse. “Als iedereen fit is, weet ik zeker dat we meekunnen. Misschien wel ergens in de middenmoot.” Aan de sfeer, zal het in ieder geval niet liggen. “Eigenlijk is het één grote vriendengroep. Iedereen is goed met elkaar.” Ook Floor zelf, weet niet beter. “Ik voetbal vanaf mijn vierde bij OFB, fluit soms een jeugdwedstrijd, draai zo nu en dan een bardienst en ben nooit weggegaan.” Niet zonder reden. “We komen allemaal uit hetzelfde dorp, en gaan ook buiten de voetbal met elkaar om.” Al draait het natuurlijk uiteindelijk, om de connectie in het veld. In zijn geval als aanvoerder. “Dat ben ik nu alweer een jaar of vijf.” Op vrij jonge leeftijd dus. “Of ik die band nu wel of niet heb, ik coach toch wel. Dat zit in me.” Vroeger als spits of middenvelder, tegenwoordig centraal achterin. “Daar sta ik nu sinds een jaar of drie. Volgens mij heb ik zo’n beetje alle posities wel gehad. In de jeugd was ik spits, later meer een middenvelder. Vooral veel op zes.” Tegenwoordig met nummer tien, op zijn rug. “Dat is en blijft een mooi nummer!” Hoelang gaat hij dat nog dragen? “In de jeugd kon ik naar NSVV, daar komt mijn vader ook vandaan, maar toen wilde ik graag met mijn vrienden blijven voetballen. En eigenlijk heb ik altijd gezegd, dat ik nooit weg zou gaan.” Toch zou daar ooit, verandering in kunnen komen, is Floor eerlijk. “Als een stap hogerop een keer voorbijkomt, zou ik er wel over na gaan denken. Al ga ik zeker niet roepen dat ik graag weg wil, hoor!”

Klik op OFB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op OFB voor meer informatie over de club.