Een patatje met, een tosti of een Mexicano. Voor veel bezoekers van VFC is het net zo goed onderdeel van de zaterdag als de wedstrijd zelf. Achter de frituur en de bakplaat staan al jaren twee vertrouwde gezichten: Kees (71, bijna 72) en zijn dochter Sylvia (36) van der Sloot. Geen voetballiefhebbers pur sang, maar wel een onmisbare schakel binnen de club.
Kees kwam in 2012 bij VFC terecht na een lange loopbaan van veertig jaar als tv-monteur. Toen dat werk stopte, ging hij nog aan de slag als buschauffeur in Delft, maar na tweeënhalf jaar belandde hij in de WW. Stilzitten was geen optie. Via een vacaturebank in Vlaardingen zag hij dat VFC iemand zocht voor de keuken. Dat bleek een schot in de roos. Een jaar later, in februari 2013, volgde Sylvia haar vader naar de club. Zij woont het dichtstbij, maar ook Kees heeft VFC praktisch om de hoek.
Met voetbal hadden ze weinig. Met koken des te meer. Kees volgde ooit een cursus Indisch koken en ontdekte daar zijn plezier in de keuken. Bij VFC kon hij kiezen tussen de bar en de keuken. De nood was het hoogst in de keuken en dus begon hij daar, op zaterdag. Wat ooit een dienst van vier uur was, groeide al snel uit tot dubbele shiften.
De nieuwe kantine en keuken maakten indruk. Ruimte, overzicht en goede faciliteiten, maar het bleef in het begin wennen. Zeker op piekmomenten. Als twee velden tegelijk leegstromen, staan er zomaar zestig mensen voor patat, frikandellen en kroketten. De kassadames verwerken de bestellingen, de bonnen komen bij Kees en Sylvia terecht. Met z’n tweeën werken ze alles weg. Inmiddels zijn ze perfect op elkaar ingespeeld en loopt het gesmeerd.
Het assortiment groeide in de loop der jaren. Waar het begon met patat, tosti’s en snacks, kwamen er schnitzel met patat, saté en uitsmijters bij. Er was een tijd een ‘broodje van de maand’, met onder meer pulled chicken, beenham en filet americain. Dat liep goed, maar vraagt scherp inkopen. Momenteel is het broodje rookworst populair: een pistoletje met rookworst als eenvoudige, maar effectieve aanvulling. Toch blijven de klassiekers onbetwist koploper. Patat, kroketten en vooral de Mexicano’ s zijn vaste verkooptoppers.
Vrijwilligers vinden voor de keuken blijkt lastiger dan voor de bar. De keuken opent officieel om tien uur, maar Kees en Sylvia starten om twaalf uur. In de ochtend staan ouders van jeugdspelers achter de bar en in de keuken, altijd met begeleiding vanuit de club. Structurele bezetting blijft echter een aandachtspunt.
Hoewel hun hart niet bij het voetbal ligt, behalve als het Nederlands elftal speelt, is er wel degelijk clubgevoel ontstaan. Kees is doordeweeks druk met schoonmaken, voorraadbeheer en het aannemen van bestellingen. Woensdag komen vaak de leveringen binnen, vrijdag staat in het teken van de voorbereiding op zaterdag. Het werk benadert een fulltime invulling.
Vader en dochter vormen een hecht team. Stoppen is voor Sylvia geen optie zolang haar vader doorgaat, en andersom. De waardering vanuit de club is er, ook zonder wekelijkse schouderklopjes. Voor VFC zijn ze veel meer dan keukenpersoneel: ze zijn een vaste waarde in het clubleven, waar op zaterdag niet alleen doelpunten, maar ook Mexicano ’s om je oren vliegen.
Klik op VFC Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VFC Vlaardingen voor meer informatie over de club.