Na een groot deel van zijn voetballeven bij SNS te hebben gespeeld, maakte Arjan van Gurp afgelopen zomer noodgedwongen de overstap naar Flakkee. Want ondanks zijn inmiddels respectabele leeftijd van 38 jaar, is het voor hem nog lang geen tijd om rustig aan te gaan doen. “Ik ben veel te fanatiek voor een lager elftal.”
Toch stond de inwoner van Stad aan ‘t Haringvliet eind vorig seizoen, dus voor een min of meer gedwongen vertrek. Nadat SNS te weinig spelers had om een prestatief eerste elftal in te schrijven bij de KNVB. “Er was geen team meer en ik wilde nog niet stoppen met voetballen. Dus eigenlijk had ik geen keuze.” Het werd, na jaren in het wit met zwart van SNS en NSVV, dus Flakkee. “Er zijn in het verleden wel meerdere clubs met interesse geweest, maar NSVV (vier jaar) was tot dit seizoen de enige club naast SNS waar ik gespeeld heb.”
Oudste
Heel lang nodig om te wennen, had Van Gurp bij zijn nieuwe club niet. “Mijn zoontje is afgelopen zomer ook samen met de andere jeugdspelers van SNS naar Flakkee gegaan. Die geef ik nu training bij de JO11. Dat doe ik al sinds zijn vierde.” De middenvelder voelde zich vanaf dag één, dan ook thuis, vertelt hij. “Ik kende natuurlijk al wat mensen van Flakkee. We hebben een jonge groep, met veel twintigers, maar ik pas me makkelijk aan. Ook al ben ik de oudste, haha!” Een rol, die hem wel ligt. “Ik vind het leuk om die jongens te helpen met mijn ervaring.” Jarenlange ervaring, die Van Gurp dus opdeed in het shirt van SNS en NSVV. “In principe had ik nog jaren bij SNS willen voetballen, alleen werd het ieder seizoen moeizamer om genoeg spelers te hebben.” Hoe kijkt hij daar, als jongen van de club, nu naar? “Het is natuurlijk allesbehalve fijn. Voor de club en mezelf. Het liefste had ik afgesloten op mijn eigen dorp, maar dat zit er niet in.” Ook niet in de toekomst, denkt Van Gurp. “Een prestatief team wordt heel lastig voor SNS. Recreatief voetbal is wat dat betreft een stuk makkelijker. Ik hoop dat dat lukt. Al hebben ze nu gelukkig nog wel de 35+, het walking football en het peutervoetbal.” Contact, heeft de routinier in ieder geval nog genoeg, met zijn oude club. “Ik zit bij Flakkee ook in de jeugdcommissie, dus dat gebeurt sowieso wel!”
Constanter
Terug naar de prestaties op het veld, in de vijfde klasse. “Die vallen wel wat tegen. Ik had verwacht dat we hoger zouden staan, maar het gaat met ups en downs.” Want, zo beseft hij. “Vorig jaar stond Flakkee echt helemaal onderaan…” Een paar plekken hoger, zit er wat dat betreft nu een stijgende lijn in. “Voetballend is het niet zo slecht, alleen zijn we nogal wisselvallig.” Toch ziet hij genoeg perspectief, voor het restant van het seizoen. “We worden zeker niet iedere wedstrijd weggespeeld, maar we geven de goals nog wel te gemakkelijk weg. Waardoor de koppies gaan hangen.” Zaak om daar de komende maanden, wat aan te doen. “Als we constanter worden, kunnen we zeker nog een paar plekjes stijgen.” De juiste formatie, hebben ze in ieder geval gevonden. “In het begin speelden we 433, nu spelen we meestal 532.” Met hem, als middenvelder. “Mijn doel was ooit om tot mijn 40ste in een eerste elftal te voetballen, dus wat dat betreft heb ik het al aardig ver geschopt. Zolang ik fit ben, wil ik daar zo lang mogelijk van genieten.” Aan stoppen, denkt Van Gurp voorlopig dan ook nog niet. “Dat is niet de insteek!” Spijt van zijn overstap naar Flakkee, heeft de bewegingsagoog in de gehandicaptenzorg en sportleider in de kinderopvang dan ook allerminst. “Hans (de Heer) is een ontzettend gedreven trainer, daar ben ik blij mee. Ik ben vier avonden per week op de club en heb het tot nu toe ontzettend goed naar mijn zin.” Onder meer, tijdens het training geven aan zijn zoontje. “Dat is hartstikke leuk! Hij is net zo fanatiek als ik. Als ik hem zie genieten, is dat het mooiste wat er is.”
klik hier voor meer artikelen over MSV&AV Flakkee
klik hier voor meer artikelen over MSV&AV Flakkee



