BUREN – SV Buren 3 heeft dit seizoen de titel gepakt in de zesde klasse. Hans Brenk (59) leidde de ploeg als aanvoerder en beleefde een seizoen om in te lijsten: 17 overwinningen, 4 gelijke spelen, slechts 1 nederlaag. “Het is prachtig dat we dit met zo’n mix van jong en oud hebben bereikt.”
Brenk, geboren en getogen in Buren, is al sinds zijn jeugd verbonden aan de club. Op zijn vijftiende maakte hij de overstap naar het eerste elftal. “Dat was toen nog op het oude complex”, blikt hij terug. “Ik speelde met mijn neef Pieter in de basis, tussen oudere jongens als Hans van Dalem en Frans Tip. Ze namen je op sleeptouw, en we hadden wel respect voor ze.”
Na een lange carrière – bijna dertig jaar in het eerste – sloot Brenk aan bij het derde elftal, waar hij nog altijd de lijnen uitzet op het middenveld. “Ik speel nu samen met jongens die ik zelf als jochies nog heb zien opgroeien. Dat is toch mooi? En ja, ik ben inmiddels de oudste, maar ik hou ervan. De derde helft hoort er ook bij.”
Als aanvoerder is hij nog altijd bepalend. “Vroeger was ik wel eens té fanatiek. Domme gele kaarten vanwege het praten. Maar ik ben altijd iemand geweest die voorop ging in de strijd, een echte spelverdeler. En ik scoor nog steeds af en toe een goaltje.”
De aanloop naar het seizoen begon zonder duidelijke doelstelling. “We dachten: we zien wel waar het schip strandt. Er kwamen wat nieuwe jongens bij, maar we zaten nog steeds niet breed in de aantallen. Daarom vielen er vaak jonge gasten van de JO19 in.’’
De start was wisselend: één winstpartij, één gelijkspel en één nederlaag in de eerste drie duels. Maar daarna volgde een indrukwekkende reeks: 15 overwinningen op rij. Brenk: “We werden constanter. Achterin stond het goed, spits Ado Mejic deed vaker mee en de jonge jongens vulden het goed aan. Slim gespeeld, linies kort op elkaar, en voorin onze goaltjes meepikken.”
De kampioenswedstrijd thuis tegen BVV werd een formaliteit: 8-0. “Ze kwamen met tien man opdagen, dus heel spannend werd het niet. Maar wij hadden alles geregeld voor een viering achteraf en gelukkig ging het alsnog door. Binnen no-time stond het 4-0.”
Volgens Brenk zit de kracht van het team in de saamhorigheid. “We zijn echt een vriendenteam. Het mooiste vond ik dat de jongens van de JO19 zo vaak wilden invallen. Die spelen op zaterdag, maar kwamen op zondag toch met ons mee. Dat zegt veel over de sfeer bij Buren.”
Het kampioensfeest werd groots gevierd met DJ, zanger, BBQ en – uiteraard – bier. Ook de tegenstander van die middag schoof aan. “Dat was echt genieten. Zonnetje erbij, en de hele dag gezelligheid. Zo hoort het.”
Volgend seizoen blijft de ploeg bijeen. “Iedereen heeft al toegezegd door te gaan. En als het tweede spelers tekortkomt, springen wij gewoon bij. Zo hoort het ook in een dorpsclub.”
En hoe lang gaat Hans zelf nog door? Hij lacht. “Ik word bijna zestig, maar ik heb nog plezier. Zolang dat zo blijft, blijf ik erbij. SV Buren is mijn club. Altijd geweest, altijd gebleven.”
Klik op SV Buren voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Buren voor meer informatie over de club.