Bij veel amateurclubs draait het eerste elftal vaak om prestaties, maar minstens zo belangrijk zijn de teams daarachter. Bij Irene’58 is het derde zondagteam daar een mooi voorbeeld van. Een vriendenteam dat ooit begon als zondag 5 en inmiddels als zondag 3 bovenin meedraait. Spits Teun Plasman vertelt over een hechte groep vrienden, sportieve ambities en vooral veel plezier binnen én buiten het veld.
De basis van het huidige team ligt al een aantal jaar terug. Waar de ploeg ooit begon als Irene’58 zondag 5, groeide het team door veranderingen binnen de club door naar het huidige derde elftal.
“Wij waren eigenlijk gewoon een vriendenteam”, vertelt Plasman. “De meesten van ons komen uit Den Hout en kennen elkaar al van jongs af aan. Iedereen is hier eigenlijk wel bevriend met elkaar. De jongste speler is nu 21 en de oudste zit net boven de dertig, dus er zit een jaar of acht verschil in.”
De verandering naar het derde elftal kwam door een herschikking binnen de vereniging. “Toen het eerste en tweede van zondag naar zaterdag gingen, stopte een groot deel van het toenmalige derde. Een paar spelers daarvan sloten bij ons aan. Daardoor werden wij uiteindelijk Irene’58 zondag 3 en schoof de rest van de teams ook een plekje op.”
Het team bestaat tegenwoordig uit een grote selectie van ruim twintig spelers. Dat zorgt ervoor dat er bijna altijd genoeg mannen beschikbaar zijn op zondag.
Sportieve prestaties
Ook sportief staat het derde elftal zijn mannetje. Dit seizoen draait Irene’58 3 bovenin mee en staat het team momenteel op de tweede plaats in de competitie.
Toch is de titel volgens Plasman voorlopig nog een lastig verhaal. “De koploper staat een stuk voor, dus daar kijken we eigenlijk niet meer echt naar. We proberen vooral mee te draaien in de subtop. Maar natuurlijk hopen we ooit een keer kampioen te worden.”
Dat kampioenschap zou meteen groots gevierd worden. “We hebben al gezegd: als we ooit kampioen worden, nemen we met het hele team een week vrij”, lacht hij.
Plasman zelf speelt als spits. Door een blessure miste hij een deel van het seizoen, maar inmiddels is hij weer terug op het veld. “Ik speel meestal zo’n twintig minuten per wedstrijd. Maar ik heb er dit seizoen toch alweer een paar gemaakt.”
Trainen wanneer het uitkomt
Ondanks de goede resultaten is Irene’58 3 geen team dat elke week fanatiek traint. De spelers hebben werk, studie of inmiddels zelfs een gezin, waardoor trainen niet altijd prioriteit heeft.
“Op woensdag wordt er altijd een polletje in de groepsapp gestuurd: wie komt er trainen? Maar dat eindigt vaak op een nee”, zegt Plasman met een lach. “Aan het begin van het seizoen zijn we altijd heel ambitieus en willen we trainen om kampioen te worden, maar dat zakt gedurende het jaar meestal een beetje weg.”
Toch staat er wel iemand voor de groep. “We hebben een coach, Jens Schalk. Die denkt dat hij er heel veel verstand van heeft”, grapt Plasman. “En samen met onze aanvoerder Bjorn Vissers geeft hij soms training. Bjorn heeft ook wat trainerspapieren, dus die weet wel wat hij doet.”
Zondagvoetbal en gezelligheid
Waar veel teams tegenwoordig naar de zaterdag overstappen, blijft Irene’58 3 bewust op zondag spelen. Volgens Plasman heeft dat vooral met gezelligheid te maken.
“Wij houden gewoon geen rekening met zondag”, zegt hij nuchter. “We staan net zo laat in de kroeg als iedereen. Maar zondag voetballen vinden we gewoon gezelliger. Na de wedstrijd drink je nog een pilsje en zo rek je het weekend eigenlijk een beetje door.”
Met een sterke vriendengroep, goede resultaten en veel gezelligheid blijft Irene’58 3 daarmee een belangrijk onderdeel van de club uit Den Hout. Of er ooit een kampioenschap komt? Dat moet nog blijken. Maar één ding is zeker: aan teamspirit ontbreekt het niet.
Klik op de link voor meer artikelen over Irene’58
Klik op de link voor meer informatie over Irene’58