MIDDELBURG – Los van de functies die hij heeft bij Jong Ambon zet Marcel Leiwakabessy zich vol overtuiging graag in voor de Molukse gemeenschap in Middelburg. Maar de voetbalclub neemt als sinds de jaren ‘70 een voorname plaats in.
“Ik voetbalde tot mijn zestiende in de jeugd bij Middelburg, inmiddels Zeelandia Middelburg, en maakte daarna de overstap naar Jong Ambon. Altijd is de binding met de vereniging er wel geweest. Het was immers toch de vereniging met van oorsprong een Moluks karakter en identiteit. Door de jaren heen is dat echter wel veranderd en zijn we inmiddels een meer multiculturele vereniging. Een club waar iedereen welkom is en zich ook moet voelen. Onze leden komen uit verschillende culturen en tal van nationaliteiten.”
De 66-jarige Leiwakabessy doorliep vanaf zijn zestiende de resterende jeugdlichtingen en kwam via het tweede elftal uiteindelijk bij het eerste terecht. Later maakte hij de omgekeerde weg en ging lager voetballen om uiteindelijk zes seizoenen geleden de schoenen voorgoed op te bergen. “Als elfjarig jochie maakte ik ook de eerste kampioenswedstrijd mee van ons eerste uit in Breskens. Dat maakte zoveel indruk… Sindsdien heeft de vereniging me nooit meer losgelaten. In 2007 ben ik uiteindelijk bestuurslid geworden ben ik er nooit meer weggegaan. De club is voor mij nog altijd enorm belangrijk, ook voor de Molukse identiteit en als ontmoetingsplek.”
In de jaren ’80 kende Jong Ambon voornamelijk leden van Molukse komaf of roots. “Later zijn we een open vereniging geworden en hebben we toch mooie tijden meegemaakt. Al hebben we ook wisselende sportieve periodes gekend. Dat is altijd jammer, maar toch blijft voor de gemeenschap de club enorm waardevol. En als ik dan op bestuurlijk vlak daarin ook een functie kan vervullen doe ik dat graag.”
Binnen de vereniging is hij verantwoordelijk voor het reilen en zeilen binnen de senioren en lid van de Technische Commissie bij de club. “Het wisselt door de jaren heen een beetje af maar dit seizoen hebben we binnen onze seniorentak twee volledige herenteams, een dameselftal en een heren 7X7 team. Daarover hebben we tijdens het seizoen periodiek overleg en op momenten dat er zaken spelen. Ik heb vanaf 2010 het damesteam bij Jong Ambon getraind. Daar ben ik na vijf seizoenen mee gestopt omdat de groep speelsters uiteenviel. Voor mij is alles wat ik voor de club doe nu goed te combineren met het thuisfront. Mijn rol is inmiddels als bestuurslid niet meer zo heel veelomvattend.”
In de ogen van de clubman zijn het vooral de andere bestuursleden die een stuk meer taken op hun bordje hebben liggen. “En daar heb ik enorm veel bewondering voor. Met elkaar, samen met een onze prachtige groep aan vrijwilligers proberen we deze mooie vereniging levende te houden en een duidelijke plaats in de samenleving te geven. Dat is wat me aan het hart gaat en waar ik me vol overtuiging voor inzet. Net zoals voor onze gemeenschap. Die twee zaken blijven voor mij belangrijk en zet ik me zo maximaal mogelijk voor in.”