In het hart van voetbalvereniging RVVH, ver weg van de schijnwerpers van het veld, speelt zich elke zaterdag een minstens zo belangrijk spel af. In de commissiekamer zorgen Ron Arnold (57) en Milan Lemmen (18) ervoor dat alles op rolletjes loopt. Twee generaties, één gedeelde missie: het verenigingsleven draaiende houden.
Ron is een echte Rotterdammer, geboren in Kralingen, opgegroeid in West en uiteindelijk neergestreken op Zuid. Via zijn kinderen kwam hij terecht bij RVVH, een bewuste keuze. Wat begon langs de lijn, groeide uit tot een jarenlange betrokkenheid. Hij trainde jeugdteams, organiseerde activiteiten zoals de Champions League voor de jongste spelers en probeerde zich zelfs nog aan coördinatiewerk. “Dat was niet mijn ding,” zegt hij daar nuchter over. Zijn plek vond hij uiteindelijk in de commissiekamer, waar hij inmiddels al zo’n negen jaar een vertrouwd gezicht is.
Milan bewandelde een ander pad naar dezelfde plek. Als jeugdspeler kwam hij uit voor onder meer RVVH en Slikkerveer en werd hij zelfs gescout door Feyenoord. Een blessure gooide roet in het eten, waarna hij besloot te gaan fluiten. Via die rol kwam hij in de commissiekamer terecht, en dat beviel goed. Inmiddels is hij daar drie jaar actief en uitgegroeid tot een vaste kracht naast Ron.
Samen vormen ze het kloppend hart van de zaterdagorganisatie. Vanaf zeven uur ’s ochtends staan ze klaar om scheidsrechters en tegenstanders te ontvangen, hen de weg te wijzen naar kleedkamers en velden en ervoor te zorgen dat alles soepel verloopt. Met gemiddeld 18 tot 22 wedstrijden per zaterdag is dat geen kleine opgave. Ron verzorgt daarnaast ook de veld- en kleedkamerindeling, een logistieke puzzel die iedere week opnieuw gelegd moet worden.
Ondanks het leeftijdsverschil is de samenwerking tussen de twee vanzelfsprekend. Humor speelt daarin een belangrijke rol, maar ook hun duidelijke rolverdeling in lastige situaties. Wanneer emoties hoog oplopen en discussies vanuit het veld zich verplaatsen naar de commissiekamer, weten ze precies wat ze moeten doen. Ron is van de de-escalatie: rustig blijven, luisteren en de boel kalmeren. Milan neemt juist de meer directe rol op zich en durft, waar nodig, de grens aan te geven. Juist die combinatie maakt hen een sterk team.
Wat hen drijft? Het contact met mensen. “Het pleasen, een praatje maken, zorgen dat iedereen het naar zijn zin heeft,” zegt Ron. “Het is mij op het lijf geschreven.” Milan is nog zoekende naar wat hij het leukste vindt binnen zijn rol, maar zijn ambitie is duidelijk. Hij wil zich verder ontwikkelen binnen de club en sluit een bestuursfunctie in de toekomst zeker niet uit. Sterker nog: een rol als (jeugd)voorzitter ziet hij over een aantal jaar wel zitten. “Ik zou er niet voor weglopen,” geeft hij aan, al benadrukt hij dat hij niet uit is op het overnemen van iemands positie.
RVVH omschrijven ze als een warme en toegankelijke vereniging, waar iedereen elkaar kent. Tegelijkertijd zien ze ook uitdagingen. Ron merkt dat het respect soms onder druk staat, zowel bij jeugdspelers als ouders. Ook vindt hij het jammer dat de kantine niet altijd goed gevuld is en veel spelers na hun wedstrijd direct vertrekken. Toch blijft de kern overeind: een club waar prestaties en gezelligheid hand in hand gaan.
Waar anderen naar huis gaan, blijven Ron en Milan. Niet voor zichzelf, maar voor de club. Achter elke geslaagde zaterdag staan mensen zoals zij, betrokken, gedreven en altijd bereid om nét dat beetje extra te doen.