Tijs Horsthuis (11) traint al langer bij voetbalschool TIC Sports dan hij zelf kan herinneren. Hij was net tweeënhalf toen zijn ouders hem aanmeldden voor het peutergroepje. „Hij had veel energie, trapte thuis al tegen een balletje aan en kon zijn evenwicht goed bewaren”, vertelt vader Dré. Sindsdien is Tijs niet meer weggegaan.
Bij het peutervoetbal ging het nog nauwelijks om echt voetballen. „Ze liepen rondom pionnetjes, gooiden en trapten een balletje: het ging spelenderwijs”, legt Dré uit. Zelf voetbalde hij vroeger bij Baronie, waarna hij overstapte naar het basketbal. „Het moest in ieder geval een balsport worden”, lacht hij, als het gaat over hoe de keuze van Tijs op voetbal is gevallen.
Inmiddels woont het gezin al 22 jaar in Oud Gastel, waar Dré met zijn vrouw naartoe verhuisde. Tijs speelt – logischerwijs – bij SC Gastel. Daar zit hij in de JO12-1. Het eerste team waar hij kon instromen was de JO7, maar de jonge Gastelse voetballer was dus al veel eerder bezig met een bal. Daarom besloten zijn ouders hem bij TIC aan te melden.
Bij zijn club is hij een echte allrounder: hij speelt op de tien, links- en rechtsvoor. Bij TIC staat hij op een hele andere positie: onder de lat. „Ik ben begonnen als voetballer en dat wil ik niet loslaten. Maar ik wil mijn keepersniveau ook op peil houden”, vertelt Tijs, die bij Gastel de tweede keeper is. De vaste keeper speelde een tijdje bij NAC, maar miste zijn vriendjes en keerde terug. „Hij is wat verder in het keepen dan ik.”
Tijs kwam in aanraking met keepen in de JO9. „We wisselden per kwart wedstrijd van keeper”, vertelt hij. „Ik vond het altijd leuk, maar keepte niet veel en trainde er ook niet echt voor.”
Sinds dit jaar pakt hij het serieuzer aan, mede dankzij TIC. Daar zit Tijs namelijk in het JO12-team van het Talententraject. De trainers van TIC scouten ieder jaar binnen hun voetbalschool en selecteren een groep spelers die deel mogen nemen. Dat groepje kan in dit team nog een extra stap zetten in hun ontwikkeling.
„We hebben een extra training in de week en spelen vier of vijf oefenwedstrijden in het jaar. Zo kan ik toch nog wat minuten maken onder de lat’’, vertelt Tijs. Zijn vader vult aan: „Het is een team voor spelers die qua niveau net tussen hun eigen club en een club als RBC inzitten. Dat gat proberen ze met dit team te dichten.’’
In de meivakantie gaat Tijs ieder jaar met een groep TIC-leden op voetbalreis naar Spanje. Met zo’n 24 kinderen en hun ouders wordt er twee keer per dag getraind, op het strand en op het veld. Tijs ging vier van de vijf edities mee. „We hebben daar een groepje kinderen en ouders aan overgehouden die we gerust vrienden kunnen noemen, van buiten ons eigen dorp en club”, vertelt Dré. „Een soort TIC-familie.”
Diezelfde sfeer heerst volgens Dré het hele jaar door. „Daar gebeurt nooit wat qua opstootjes of ruzies. Er is altijd veel respect, onderling en richting de trainers.” Die goede sfeer was er ook op het tienjarige jubileumfeest van TIC afgelopen zomer. „Voor Tijs is dat precies de reden waarom hij zich al negen jaar thuis voelt bij TIC. Morgen staat er weer een privétraining op de planning, hè’’, sluit Dré lachend af.