VLISSINGEN – In het verleden was hij als speler actief in een lager elftal bij v.v. Goes voordat hij zich vooral op het vrijwilligerswerk ging richten. Eerst bij SV Walcheren en later tot de club ophield te bestaan bij Zeeland Sport. Via zijn voetballende dochter kwam hij uiteindelijk terecht bij GPC Vlissingen. En daar is hij al vele jaren actief ‘achter de schermen’. Voor al dat werk werd Thijs Tazelaar onlangs geëerd als Vrijwilliger van ’t Jaar.
Hoewel hij vooral bescheiden is over zijn verdiensten voor de vereniging, kan hij inmiddels toch wel bogen op een behoorlijke staat van dienst. “Toen mijn dochter nog voetbalde ben ik nog een tijdje jeugdtrainer geweest. Maar daarna heb ik me vooral toch met andere zaken bezig gehouden. Toen op een gegeven moment een vrijwilliger stopte die zich bezighield met het materiaal bij de jeugdafdeling heb ik die taak op me genomen. Ik dacht eerst tijdelijk, maar dat doe ik nu toch alweer flink wat jaartjes. Het is vooral ook erg leuk om te doen en ik vind ook dat de kleding en trainingsmaterialen voor alle teams op orde moeten zijn.”
Waar Tazelaar dat in het begin in zijn eentje deed zijn ze op dit moment met drie vrijwilligers die bij de nog altijd groeiende jeugdafdeling van de club de nodige vrijwillige uurtjes spenderen en aanwezig zijn. “Bij de jeugd zijn we op de zaterdagen ook het ontvangstcomité voor de bezoekende verenigingen en scheidsrechters. Je wilt toch dat mensen zich op een fijne manier welkom voelen. Dat doe ik op zaterdagen nadat ik in de ochtend alle materialen voor de teams in orde heb gebracht. Omdat er bij de senioren iemand is gestopt heb ik daar nu ook de rol als ontvangstcomité op me genomen. Dus ja, ik ben inderdaad de nodige uurtjes met GPC bezig of hier op het complex te vinden.”
Gelukkig kan Thijs rekenen op een thuisfront dat volledig achter zijn vrijwilligerstaken staat en die hem daarin vrij laat. “Op zaterdagen ben ik al om 07.30 uur op de club te vinden en gooi ik alles hier open. Want ja, om 08.30 uur beginnen de eerste wedstrijdjes al en moet iedereen toch zorgeloos van start kunnen gaan.”
In het verleden stond de 72-jarige clubman ook nog wel eens op het veld om wat wedstrijdjes te fluiten. “Daar ben ik inmiddels wel mee gestopt. Nu regel ik nog alleen de materialen en de ontvangst. Dat is leuk om te doen en daar gaan toch stiekem we voldoende uren inzitten. Soms vragen ze wel eens gekscherend of ik een bed heb staan ergens hier op de club. Maar zo gek is het allemaal niet hoor. Ik ben gepensioneerd en dit geeft voor mij heel veel voldoening. Ik doe het met plezier en heel veel clubliefde. Als je dan door de mensen van de vereniging zo’n waardering ontvangt dan doet dat toch wel wat met je hoor. En die trofee die ik heb gekregen als aandenken die heeft thuis een mooi plekje gekregen in de hobbykamer.”