Na een mooi, maar zwaar seizoen, is Thomas van Burik wel even toe aan zomerstop. Vrije tijd die de spits van derdeklasser DIA niet alleen gebruikt om op te laden, maar ook om met een positief gevoel terug te kijken. “We kunnen heel trots zijn op onszelf.”
Want wie na de promotie vanuit de vierde klasse, bewerkstelligd via de nacompetitie, had voorspeld dat DIA ook een niveau hoger bovenin mee zou draaien, was waarschijnlijk voor gek verklaard. Sterker nog, lacht Van Burik (27). “Toen we de tweede wedstrijd tegen Zundert (5-2 winst) speelden, zei hun trainer: in deze competitie kan iedereen van iedereen winnen. Behalve Terheijden en DIA, die gaan sowieso degraderen.” Een uitspraak die gedurende het seizoen, flink werd gelogenstraft, door de club uit Teteringen. “Op een gegeven moment stonden we zelfs even tweede!”
Lastig gemaakt
Stiekem beginnen te dromen van meer, kwam daarna een klein beetje de klad erin, analyseert Van Burik het verdere verloop van de competitie. “We kregen een mindere periode, maakten onze kansen niet af en moesten zelfs nog een beetje oppassen voor degradatie.” Zeven punten boven de nacompetitie geëindigd, moesten ze het bij DIA uiteindelijk doen met een zesde plaats. “Vooraf had iedereen daar natuurlijk voor getekend, maar achteraf heb je toch het gevoel dat er meer in had gezeten. Al kunnen we vooral heel trots zijn op onszelf.” Heeft hij een verklaring voor die mindere fase? “We kregen te maken met een aantal blessures én tegenstanders gingen rekening houden met ons. Beek Vooruit stond bijvoorbeeld met tien man achterin, zie er dan maar eens doorheen te spelen. Dat was voor ons best lastig, om daar een antwoord op te vinden.”
Antwoorden die DIA verder, vaak genoeg wist te vinden, afgelopen seizoen. Zo was de formatie van trainer Ad Looijmans met 63 doelpunten, de op één na meest trefzekere ploeg van de competitie. “We speelden heel aanvallend, hebben veel gescoord en het eigenlijk iedere ploeg wel lastig gemaakt.” Mede door het afleggen van de nodige kilometers, lacht Van Burik als een boer met kiespijn. “De trainer vroeg best wel veel van ons, zeker in het meeverdedigen. Dat is niet mijn sterkste punt, maar je moet het wel doen.” Met succes dus. “Daarmee hebben we in de eerste seizoenshelft heel veel ploegen verrast.” En ook misschien wel een beetje zichzelf. “We voetballen eigenlijk al jaren samen, zijn echt een vriendengroep en houden van een lolletje.
Alleen leden de prestaties daar soms nog wel eens onder.” Tot Looijmans voor de groep kwam te staan. “Ad heeft er echt voor gezorgd dat we plezier en prestatie hebben weten te combineren. Daardoor vroegen we veel van elkaar, en de trainer ook van ons.”
Sfeermaker
Het leverde Looijmans een fraaie stap op naar vierdedivisionist Baronie, en dus staat DIA komend seizoen onder leiding van Coen Rijppaert. Voormalig trainer van onder meer Beek Vooruit. “Het tweede seizoen na een promotie is altijd lastiger, zeggen ze. Maar we weten nu wel heel goed wat we kunnen verwachten. Van de tegenstanders en van onszelf.” Het strijdplan, blijft wat Van Burik betreft dan ook hetzelfde. “We moeten vuile meters voor elkaar blijven maken, maar ook prestatie combineren met plezier.” Een eerste voorzichtige voorspelling, durft de aanvaller alvast te doen. “Als we een sterke middenmoter kunnen worden, zou dat mooi zijn.” Maar vanzelf, gaat dat natuurlijk niet. “We kunnen het qua gif en net dat stukje extra voor elkaar, nog wel wat beter doen. Afgelopen seizoen hebben we best nog wel wat doelpunten weggegeven in de laatste tien minuten.
Nu moeten we leren om een wedstrijd dan gewoon dood te maken.” Bij de club, waar Van Burik sinds zijn dertiende speelt. “Op mijn zeventiende maakte ik mijn debuut in het eerste, en daarvoor speelde ik altijd bij Advendo. Tot ik verhuisde naar Teteringen.” Een overstap, waar hij nog altijd heel gelukkig mee is. “Iedereen kent elkaar, en veel van mijn vrienden voetballen hier. Iedere donderdag en zondag is het raak, dan is het ontzettend gezellig.” Gezelligheid, waar Van Burik ook maar wat graag, zijn steentje aan bijdraagt. “Ik ben wel een echte sfeermaker, dat vind ik belangrijk. Iedereen erbij betrekken, zorgen dat spelers zich thuis voelen in het team en zelf aanwezig zijn in de kantine.” En op het veld. “Ik ben niet echt een traditionele spits, maar meer iemand die uitzakt en meevoetbalt. Hard werken doe ik niet graag, maar ik doe het wel.”
Al ging dat afgelopen seizoen, misschien een klein beetje ten koste van zijn doelpunten. “Ik heb er maar vijf gemaakt.” Een logische verklaring, heeft Van Burik, die zijn voetbalcarrière hoopt af te sluiten bij DIA, daar overigens wel voor. “Twee jaar geleden ben ik een half jaar op reis geweest, dus ik was al blij dat ik weer mocht aansluiten en zoveel minuten heb gemaakt.” De lat voor dit seizoen, ligt dan ook weer iets hoger. “Ik hoop er minimaal acht te maken!”