Begonnen als leider bij het team van haar zoontje, nam Saskia Jongma-Faber de afgelopen jaren bij Boeimeer verschillende vrijwilligerstaken op zich. Maar na vier jaar als secretaris van de club, vindt de voetbalmoeder het mooi geweest. “Samen dingen doen vond ik het leukste!”
En dat begon zoals gezegd, dus als leider van haar voetballende zoontje. “Dat heb ik twee jaar lang gedaan. Daarna heb ik lange tijd in de jeugdcommissie gezeten als jeugdsecretaris, en vervolgens werd ik secretaris.” Daarnaast zette ze zich de laatste jaren ook in voor het wedstrijdsecretariaat en was ze accommodatiebeheerder. Van haar functie als secretaris nam ze onlangs na vier jaar afscheid. Met een goede reden.
“Ik heb nu twee tieners van zeventien jaar, die wil ik graag meemaken. Nu was ik vaak met Boeimeer bezig. Dat wil ik niet meer.” Want, zo vertelt Saskia (53): “Ze werken, zijn niet veel meer thuis en gaan eindexamen doen. Dan wil ik niet steeds bij de voetbal zijn als ze wel een keer thuis zijn.” Bijvoorbeeld om de bestuursvergadering te notuleren, lacht de inwoonster van Breda. “Daar was ik niet zo goed in.”
Betrokkenheid
Goed was Saskia gelukkig wel in de communicatie en de contacten met de KNVB. “Vooral de betrokkenheid, en het werken in een team, vond ik heel erg leuk. Net als het nauwe contact met NAC Breda.” Maar ook bij Boeimeer zelf verliep de onderlinge communicatie altijd soepel. “Het huidige bestuur is ontzettend fijn. En ze zetten goede stappen.” Al zullen ze dat vanaf nu dus zonder haar moeten doen. Of ze het gaat missen? “Dat weet ik niet. Ik heb meer dingen gedaan in mijn leven, waarmee ik dan gestopt ben, en dan had ik dat niet. Eigenlijk zit dat niet zo in mijn karakter.”
Helemaal zonder de voetbal hoeft Saskia het straks ook niet te doen. “Mijn dochter is inmiddels gestopt met voetballen, maar mijn zoon voetbalt nog wel. Dus die ga ik lekker supporten langs de lijn!” Want ondanks dat de vrijwilligster zelf nooit heeft gevoetbald, is haar band met Boeimeer in al die jaren enorm gegroeid. “Puur door de informele sfeer en het echte ons kent ons. Plus natuurlijk het feit dat mijn kinderen hier jarenlang hebben gevoetbald.”
Vrijwilligers zijn onmisbaar
Een opvolger voor Saskia als nieuwe secretaris hebben ze bij Boeimeer overigens nog niet gevonden. “Die vacature staat uit, maar het is net als bij iedere club, ook bij ons enorm lastig om vrijwilligers te vinden.” Een zorgwekkende ontwikkeling, vindt ze. “We hebben bij Boeimeer nu gelukkig een mooi voltallig bestuur, maar er komt wel heel veel druk op het kleine groepje vrijwilligers.”
En dat, terwijl juist die groep onmisbaar is, weet Saskia als geen ander. “Een vereniging kan niet draaien zonder vrijwilligers. Al die jeugd kan anders gewoon niet voetballen. Dus dat soort mensen zijn keihard nodig!” Helemaal nu ze zelf is gestopt. “Het is misschien ook wel tijd voor een stukje verjonging. Ouders van jongere kinderen, met nieuwe inzichten en nieuwe accenten. Zo ontwikkel je ook door als vereniging.”