WEMELDINGE – Het was voor Wemeldinge een uitstekend seizoen met een gedeelde tweede plek samen met SPS achter kampioen FC De Westhoek. De derde periode volgde als absoluut toetje, maar voor Robert de Graaf (23) smaakte de complete tweede seizoenshelft extra zoet.
Eindelijk weer genieten van voetbal
“Dat mag zeker worden gezegd. Ik heb de afgelopen jaren amper gespeeld en dit seizoen ben ik pas in de winter aangesloten. Dat heeft te maken met het feit dat ik al jarenlang last heb van knieproblemen waaronder mijn meniscus en blijvende kraakbeenschade. Daardoor ben ik een paar seizoenen gestopt, heb ik even nog bij Yerseke gespeeld en nu dus bij Wemeldinge. In het begin van dit seizoen was ik nog geen lid maar uiteindelijk ben ik toch overstag gegaan en heb nog geen seconde spijt. Het voelt in alle opzichten heerlijk!”
Ervaring komt goed van pas
De Graaf speelde in het verleden ook nog voor Den Hoorn in Delft en enkele jaren op hoog niveau bij Kloetinge waar hij tot de O23 selectie behoorde. Die ervaringen komen hem nu bij Wemeldinge prima van pas en zorgen ervoor dat hij in de vijfde klasse prima uit de voeten kan. “Eerst ben ik gaan opbouwen bij het tweede elftal en dat ging zo goed dat de trainer vroeg om bij het eerste aan te sluiten. Dat heb ik gedaan en denk dat het naar behoren is gelopen. Tegen Vivoo uit maakte ik het enige doelpunt en dat was wel mooi. Op die manier heb ik toch ook zeker mijn bijdrage gehad in de resultaten van het elftal.”
Voetbal bleef altijd trekken
Doordeweeks doet hij het op trainingen soms nog wat rustig aan en het voetballen doet hij met een brace. “Dat is noodzaak om zo de demping te ondersteunen en de reactie in de knie te minimaliseren. Ik heb toen ik het advies kreeg te stoppen gezocht naar alternatieve qua sport maar die vond ik niet. Voetbal is het enige wat ik écht leuk vind. De sportschool deed ik maar was niks voor mij. Nu ik weer op het veld sta en het op deze manier kan invullen is dat echt geweldig. Het spelletje was en is veel te leuk om er al mee te stoppen. Hier bevalt het me uitstekend en houd ik me prima staande. Wie weet wat er nog allemaal inzit voor mezelf en de ploeg, maar voorlopig vind ik het lekker om weer wekelijks op het veld te kunnen doen wat ik het leukste vind: lekker een potje voetballen.”
Met vertrouwen richting de toekomst
De inwoner van Wemeldinge hoopt ook volgend seizoen onder de nieuwe trainer Aloys Lockefeer zijn basisplek te behouden als aanvallende middenvelder. “Hoewel ik ook als links- of rechtsbuiten kan spelen zie ik mezelf wel als creatieve middenvelder. Die positie past me het beste en voelt vertrouwd. Onze selectie blijft zo goed als intact en iedereen wil er graag voor gaan dus zo’n prikkel qua prestatie die heb ik een tijdje wel gemist. Sinds ik hier ben aangesloten ben ik hier prima opgevangen en zit ik echt op mijn plek. Na al die belasting op trainingen en weer wedstrijden te spelen voelt na al die fysieke ellende de knie steeds weer een stukje beter. Ik voel me ein-de-lijk weer écht voetballer en dat is een gevoel wat ik in tijden niet heb gehad. Dus hopelijk kan ik er nog wat jaren hier bij Wemeldinge als voetballer aan vastplakken.”