Maurice van Veldhooven, vicevoorzitter van vv Lyra, staat bekend om zijn uitgesproken mening en zijn vermogen om met een flinke dosis humor de vinger op de zere plek te leggen. Ook dit keer spaart hij zijn eigen vereniging niet. Zijn boodschap? Lyra is een prachtige club, maar gezelligheid en prestaties gaan niet altijd vanzelfsprekend hand in hand.
‘Ik zoek geen vrienden, ik zoek mensen met ambitie’
Voordat het gesprek goed en wel op gang komt, moet er nog iets worden rechtgezet. In een eerder interview sprak Van Veldhooven zich nogal kritisch uit over de kwaliteiten van de selectie van Lyra. Dat viel niet overal even goed, ook niet bij de hoofdtrainer. “Ik begrijp best dat mijn uitspraken soms wat stevig overkomen. Dat is ook een beetje mijn stijl. Ik probeer mensen aan het denken te zetten. Niet om iemand persoonlijk te raken, maar omdat ik geloof dat je beter wordt door elkaar kritisch te blijven bevragen.”
Inmiddels hebben Van Veldhooven en de hoofdtrainer samen koffiegedronken. “Een prima gesprek. Ik vind het een aardige vent en ook een goede trainer. Maar uiteindelijk zijn we allemaal afhankelijk van de mogelijkheden en de kwaliteit van de groep waarmee we werken. Mijn kritiek gaat dan ook niet over één persoon, maar over de manier waarop we als vereniging met onze ambities omgaan.”En met een knipoog: “We hoeven niet allemaal elkaars beste vrienden te zijn. Als we elkaar maar beter maken.”
Een stip op de horizon ontbreekt
Wat Van Veldhooven vooral bezighoudt, is het verschil tussen uitgesproken ambities en de dagelijkse praktijk.
“Je begint iedere wedstrijd met de intentie om te winnen. Natuurlijk lukt dat niet altijd. Maar als vereniging moet je wel weten wat je wilt bereiken en vooral wat je bereid bent daarvoor te doen.” Lyra spreekt al jaren de ambitie uit om op een hoger niveau te voetballen. Volgens Van Veldhooven vraagt dat om meer dan alleen het uitspreken van die wens. “Als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je waarschijnlijk ook wat je altijd kreeg. Ambitie is prachtig, maar zonder consequenties blijft het vooral een mooie tekst op papier.”
Hij wijst daarbij op de bijzondere verenigingscultuur van Lyra. “Wij zijn ontzettend goed in het organiseren van gezelligheid, betrokkenheid en activiteiten. Dat is ook onze kracht. Maar soms combineren we zoveel dingen dat de sportieve prestatie een beetje naar de achtergrond verdwijnt. Het een hoeft het ander niet uit te sluiten, maar het vraagt wel om bewuste keuzes.”
Ook de beschikbaarheid van spelers speelt volgens hem een rol. “Voetbal is tegenwoordig een onderdeel van een veel breder sociaal leven. Dat begrijp ik heel goed. Maar wanneer je met elkaar de ambitie uitspreekt om op een hoger niveau te spelen, horen daar ook bepaalde afspraken en verantwoordelijkheden bij. Vrijblijvendheid en prestatiedrang zijn niet altijd de beste vrienden.”
‘Lyra is een prachtige sociale werkplaats’
Zijn typering van de vereniging is even opvallend als liefdevol bedoeld. “Lyra is soms meer een sociale werkplaats dan een voetbalclub”, zegt hij lachend. “En voordat iedereen daar weer overheen valt: dat bedoel ik met een flinke knipoog. Het is hier een geweldige vereniging waar mensen zich thuis voelen, waar vriendschappen ontstaan en waar ontzettend veel vrijwilligers zich inzetten. Dat is van onschatbare waarde.” Maar juist die sterke sociale cultuur heeft volgens hem ook een keerzijde. “We vinden elkaar allemaal aardig, willen het gezellig houden en spreken elkaar daardoor niet altijd aan op gemaakte afspraken. Terwijl je juist vanuit betrokkenheid ook kritisch op elkaar moet durven zijn.”
Drie jaar vicevoorzitter: ‘Ik blijf graag een beetje schoppen’
Van Veldhooven is inmiddels drie jaar vicevoorzitter van Lyra. Over zijn eigen invloed binnen de vereniging is hij opvallend kritisch. “Ik heb inmiddels ontdekt dat een goed idee hebben nog niet automatisch betekent dat iedereen het ook gaat uitvoeren”, lacht hij. Een van zijn wensen is meer openheid en transparantie binnen de vereniging. Symbolisch daarvoor staat zijn voorstel om de bestuurskamer te voorzien van een glazen wand. “Dan kun je letterlijk zien wat erbinnen gebeurt. Transparantie begint soms gewoon met een stukje glas.” De wand moet overigens nog worden gerealiseerd. “Dat zegt misschien ook wel iets over de snelheid waarmee sommige veranderingen bij een vereniging plaatsvinden”, grapt hij. Volgens Van Veldhooven liggen er op organisatorisch vlak nog voldoende kansen.”Een vereniging met zoveel leden, vrijwilligers en sponsoren heeft enorm veel potentie. Maar potentie is pas waardevol als je die weet om te zetten in resultaten.” Ook duidelijke afspraken over gedrag en discipline horen daarbij.
Voor de selectie pleit hij voor meer duidelijkheid en focus. “Ik zou graag zien dat we kritisch kijken naar de omvang en samenstelling van onze selectiegroepen. Niet omdat mensen er niet bij horen, maar omdat je met een heldere structuur, duidelijke verwachtingen en een groep die echt voor hetzelfde doel gaat, uiteindelijk meer kunt bereiken.”
‘Met 1200 leden mag je best ambitieus zijn
Met ongeveer 1200 leden, een grote achterban en een betrokken sponsornetwerk heeft Lyra volgens Van Veldhooven alles in huis om sportief stappen te zetten. “Als je ziet wat hier allemaal aanwezig is, dan mag je best ambitieus zijn. Ik vind dat Lyra op termijn op een hoger niveau moet kunnen voetballen. Maar dan moeten we ook bereid zijn om daar de voorwaarden voor te creëren.
“Tegelijkertijd ziet hij dat de betekenis van voetbal verandert. “Vroeger was je hele weekend verpest als de wedstrijd werd afgelast. Tegenwoordig hebben mensen nog twintig andere dingen op hun agenda staan. Dat is niet per definitie verkeerd, maar het betekent wel dat verenigingen anders moeten nadenken over betrokkenheid, binding en prestaties.”
De Champions League van de fysiotherapie
Naast zijn bestuurlijke activiteiten bij Lyra is Van Veldhooven actief als ondernemer bij AdFysio, docent aan Hogeschool Rotterdam en spreker op het gebied van Vitaliteit, Leiderschap en Gedrag. “Ik mag overal in het land mensen een beetje wakker schudden. Soms letterlijk, want bij mijn lezingen wordt behoorlijk bewogen”, vertelt hij enthousiast. Tijdens een recente bijeenkomst kreeg hij de vraag of hij misschien ADHD had. “Dat vond ik eigenlijk wel grappig. Ik denk weleens dat mensen met veel energie tegenwoordig sneller als uitzonderlijk worden gezien, terwijl we misschien vooral moeten kijken waarom zoveel anderen zo weinig energie ervaren.” Zijn bedrijf AdFysio, dat hij met een glimlach de ‘Champions League van de fysiotherapie’ noemt, ontwikkelt zich ondertussen steeds verder. “We willen veel meer zijn dan een plek waar mensen naartoe gaan als ze klachten hebben. We begeleiden mensen van blessure tot volledige sporthervatting, maar richten ons ook op preventie, fitheid en duurzaam blijven bewegen.” Met uitgebreide trainingsmogelijkheden, gespecialiseerde begeleiding en moderne testapparatuur kunnen sporters er terecht voor het volledige traject van herstel tot prestatie. “Wij willen mensen niet alleen weer laten voetballen, maar vooral zorgen dat ze dat zo goed en verantwoord mogelijk kunnen blijven doen.” Dat hij ook spelers van concurrerende verenigingen behandelt, vindt hij vanzelfsprekend.
‘Misschien moet ik gewoon wat minder schoppen’
Of Van Veldhooven nog jarenlang vicevoorzitter blijft, weet hij niet. “Ik doe dit omdat ik betrokken ben bij de vereniging en omdat ik denk dat ik iets kan bijdragen. Maar ik heb ook geleerd dat veranderingen binnen een vereniging nu eenmaal tijd kosten.” Hij benadrukt dat zijn kritische houding vooral voortkomt uit de overtuiging dat Lyra meer in zijn mars heeft.
“Ik zou het jammer vinden als we genoegen nemen met minder dan mogelijk is. Tijdens de komende ledenvergadering zal hij ongetwijfeld opnieuw zijn mening laten horen. “Dat hoort er een beetje bij. Ik ben niet zo goed in achteroverleunen en zeggen dat alles fantastisch gaat. Daar worden we volgens mij niet beter van.”
Toch relativeert hij ook zijn eigen rol. “Misschien moet ik accepteren dat niet iedereen in hetzelfde tempo wil veranderen. Of misschien moet ik af en toe wat minder hard schoppen en iets vaker de bal rustig rondspelen.”
Om vervolgens met een brede glimlach af te sluiten: “Maar één ding is zeker: Lyra is een fantastische vereniging. Als we de gezelligheid van de derde klasse nou eens weten te combineren met de ambitie en mentaliteit van de eerste klasse, dan hebben we pas écht een winnende club.”

