KOEWACHT – De laatste punten die RKVV Koewacht in een competitieduel behaalde dateren alweer van 8 maart 2026, zeven maanden geleden. Toen werd er met 2-1 gewonnen van SDO’63. Sindsdien heerst er een puntendroogte bij de vijfdeklasser. Verdediger Joep Bauwens hoopt dan ook op sportief betere tijden.
“Het mooie aan Koewacht is wel dat de sfeer altijd goed blijft. Ongeacht de resultaten is er geen wanklank onderling. Natuurlijk wil iedereen winnen en zijn we zuur als dat niet lukt, maar dat doet gelukkig aan de sfeer in de spelersgroep of onder de supporters niets af. Iedere voetballer wil graag wedstrijden winnen maar we zitten nu gewoon in een mindere periode qua resultaten. Er zijn veel ervaren spelers gestopt en ook op het vlak van trainers is er de afgelopen jaren een aantal wisselingen geweest. Dat is nooit ideaal om vastigheid te krijgen als spelers. Dat in nou eenmaal de realiteit.”
De 22-jarige linksback is vooral erg realistisch als hij kijkt naar zijn ploeg die ook dit seizoen nog puntloos is in de 5e Klasse A van het zondagvoetbal. “We zitten in een competitie met, op Graauw en SDO’63 na, bijna louter Brabantse ploegen. Die spelen fysieker en slimmer. Maar die beschikken ook allemaal wel over een aantal ervaren spelers. Dat is wat wij nu, zeker na het stoppen van wat bepalende spelers, nu in wedstrijden missen. Het is allemaal erg jong en onervaren. Op termijn kan dat natuurlijk wel weer groeien maar voor nu zorgt dat soms dat we puur op slimheid en ervaring ook wedstrijden verliezen.”
De afgelopen 4 seizoenen maakt Bauwens deel uit van de eerste selectie en zag dus door bovenstaande oorzaken dat er momenteel nog altijd een ploeg in opbouw staat. Met dit seizoen in de persoon van Marino d’Hooge opnieuw een andere trainer voor de groep. “Qua speelstijl en speelwijze is dat dus voor ons opnieuw aanpassen. Het is voor ons nu het doel om dit seizoen toe te werken naar een vaste groep, is meer automatismen en dat we weer wat sportieve succesjes kunnen boeken.”
Al sinds zijn vierde loopt de linksbenige verdediger rond op sportpark Berlaere en ziet zich daar ook niet snel vertrekken. “Bij de F’jes ben ik hier begonnen en speel sinds vier jaar nu in het eerste elftal. Dat bevalt me ondanks dat we weinig punten halen nog altijd super. Zeker ook omdat ik nu met mijn jongere broertje Rens samen in het eerste voetbal. Ik ben stijf links en sta links achterin, hij speelt als rechtsback. Dat samen trainen en wedstrijden spelen blijf ik elk keer opnieuw weer speciaal vinden. En als dan onze ouders als supporter langs de lijn staan… Wat zou ik nog meer wensen dan?”
Het enige waar hij aan kan denken qua wensen is het behalen van punten. “Dat zou welkom zijn. Want soms spelen we niet onaardig maar maken we kansen niet af of lopen dan door een persoonlijke fout ineens achter de feiten aan. Vorig jaar hadden we vier punten, veel te weinig eigenlijk. Nu staan we nog puntloos. Dus dit jaar meer punten halen dan afgelopen seizoen, daar zou ik al blij mee zijn. We moeten gewoon keihard blijven werken, inzet tonen en dan hopen op sportief betere tijden. Dat zou het seizoen al wat kleur geven.”