Voor het eerst uit zijn vertrouwde omgeving, staat Joost Anthonissen dit seizoen bij tweedeklasser Moerse Boys als hoofdtrainer voor de groep. Een nieuwe uitdaging waar de trainer na vijf jaar bij Wernhout, enorm veel energie van krijgt. “Het is ook voor mij een soort ontdekkingstocht.”
Zijn eerste maanden in dienst van de club uit Zundert, bevallen de pas 36-jarige Anthonissen dan ook goed. “Het is voor de eerste keer uit mijn vertrouwde omgeving, dus dat is wennen.” Al is Moerse Boys ook weer niet helemaal onbekend, voor de oud-speler van onder meer Wernhout, de club waar hij de afgelopen vijf seizoenen aan het roer stond. “Ik heb hier zelf ook nog twee jaar gevoetbald, dat helpt wel.” Desondanks, is het af en toe aftasten. “Het is een andere manier van werken, met andere jongens, en andere karakters.”
Ontdekkingstocht
Iets wat bij Wernhout als vanzelfsprekend niet meer het geval was, vertelt hij. “Bij Wernhout kende ik na vijf jaar de club, de mensen en de manier van werken natuurlijk door en door. Hier moet ik op veel vlakken opnieuw ontdekken hoe alles werkt en ook zelf weer even zoeken. Naar de juiste materialen, maar ook wat de jongens gewend zijn, zowel voor als na een training. Dat is nieuw voor mij.” En iets, waar Anthonissen bewust mee bezig is.
“Ik ga hier niet als een olifant door de porseleinkast. Wat goed is, is goed.” Over de kwaliteit van zijn selectie, is de inwoner van Zundert voorlopig dan ook meer dan te spreken. “Het niveau ligt hier hoger, dat brengt nieuwe uitdagingen met zich mee. Ik merk dat ik daar veel energie van krijg.” Waar hem dat vooral in zit? “Hoe oefenvormen worden opgepakt, de intensiteit, de kwaliteit met en zonder bal. Door het hogere speelniveau worden bepaalde oefenvormen sneller opgepakt. Dat vraagt ook van mij als trainer weer andere accenten.” Toch ziet de oefenmeester ook een hoop raakvlakken met zijn vorige club.
“Jongens komen nog steeds voor hun hobby en plezier naar de voetbal. Dat is precies hetzelfde. Het grootste verschil zit hem vooral in hoe ze dingen oppakken, qua speelwijze en oefeningen.” Een uitdaging, waar Anthonissen van geniet. “Het is ook voor mij een soort ontdekkingstocht. Het blijft toch een samenspel van mijn ideeën en die van de spelersgroep.” Hoe hij zijn team het liefste wil laten spelen? “Ik wil graag met en zonder bal invloed uitoefenen op het spel. Op een verzorgde manier bij de goal komen, afhankelijk van de mogelijkheden ten opzichte van een tegenstander, en de bal op de helft van de tegenstander veroveren. Om zo tot kansen te komen.”
Meer nadenken
Na het kampioenschap van Moerse Boys van vorig seizoen, dus in de tweede klasse. “Ik was voor de vereniging heel blij dat ze promoveerden, maar voor mezelf was het natuurlijk ook wel een extra plusje. Ik ben nog nooit trainer geweest op dit niveau.” Reden genoeg voor hem, om een aantal maanden geleden te solliciteren op de vacature van de club. “Ik wil mezelf graag ontwikkelen als trainer, en dit was natuurlijk een enorme stap vooruit. Dat ik die uitdaging aan mag gaan, had ik niet verwacht. Maar ik ben wel heel blij met die kans.” Helemaal, gezien zijn verleden met de club.
“Mijn laatste wedstrijd als voetballer, speelde ik bij Moerse Boys. Daar ben ik geblesseerd geraakt. Wat dat betreft is dit voor mij wel een beetje het bekende onbekende.” En een flinke stap, ook qua grootte van de vereniging. “Je hebt hier natuurlijk met veel meer mensen te maken dan bij Wernhout. Veel meer contactmomenten en mensen die je op de hoogte moet houden.” Naast, een leergierige spelersgroep, waar hij al zijn aandacht aan probeert te geven. “Spelers stellen op dit niveau meer vragen, en zijn scherper. Daardoor moet je inhoudelijk zelf ook meer nadenken.”
Wat betreft het uitspreken van een doelstelling, blijft Anthonissen, die in het bezit is van zijn VC3-diploma en denkt aan het behalen van zijn VC4, nog even op de vlakte. “We willen vooral stappen zetten in de dingen waar we invloed op hebben. Dat wil zeggen onze eigen manier van spelen en de ontwikkeling van die jongens. Als dat lukt, ben ik ervan overtuigd dat we resultaten gaan boeken.” Al zal dat soms, even bijschakelen worden.
“Ik heb niet de verwachting dat we in wedstrijden meteen 90 minuten dominant zullen zijn, dat is niet reëel. Hopelijk kunnen we daar stappen in zetten. Zolang we maar met een hoge intensiteit spelen, plezier uitstralen, hard werken en voetbal laten zien waar de mensen graag naar komen kijken. Dan zou ik tevreden zijn.” Naast, een stukje stabiliteit. “Daar zijn we na de laatste jaren hier, wel een beetje naar op zoek. Om een fundament te creëren, zodat we een stabiele tweedeklasser kunnen worden die initieel meespeelt voor een periode.” Met hem, voorlopig aan het roer. “Ik heb geen traject voor mezelf uitgestippeld als trainer en ben vooral heel blij met deze kans. Wat daarna komt, weet ik niet. Voor nu heb ik hier mijn handen vol aan!”