SPUI – Van de ene dorpsclub naar andere, het gebeurt vaak in het amateurvoetbal. Zo ook bij Jarne Pielaat (22) die twee seizoenen geleden Philippine verruilde voor vijfdeklasser v.v. Spui dat toen in dezelfde competitie uitkwam. Inmiddels speelt zijn oude club een niveau hoger, maar spijt van zijn keus heeft hij allerminst.
“Zeker niet! Het was voor mij ook niet dat ik een conflict had met iemand bij Philippine ofzo maar ik speelde gewoon weinig. Kreeg weinig echte kansen in het eerste en wilde wel graag in een eerste elftal spelen. Dan kan je maar één keuze maken en dat is om elders wel aan spelen toe te komen. Die kans kreeg ik toen Steve Kesteleyn me benaderde. Hij kende me nog uit de samenwerkende jeugd combinaties HPC’16 later HPBC’23. Ik ben toen op gesprek gegaan bij Spui en dat was positief. Ik zit op voetbal om ook te spelen en die kansen kreeg ik volop bij Spui. Sinds ik de overstap heb gemaakt heb ik ook vrijwel alles gespeeld.”
Pielaat is verdediger en nu dus bezig aan zijn derde seizoen bij de club die hij omschrijft als warm, familiair en gemoedelijk. “Maar toch ook met een kritische schare aan vaste, trouwe supporters. Dat vind ik ook wel mooi. Die mensen staan en er altijd, in goed- en slechte tijden en bij zonneschijn of stromende regen. Net zoals er ook een grote groep is met vrijwilligers die zich met ziel en zaligheid inzetten om de vereniging op alle fronten draaiende te houden. Prachtig vind ik dat. Vanaf het allereerste moment werd ik warm ontvangen en voelde ik me thuis.”
Hoewel hij zich nog de komende jaren bij Spui ziet voetballen denk hij ooit misschien nog wel eens terug te keren bij Philippine. “Toch is dat nu helemaal niet aan de orde. Ik ben in de afgelopen seizoenen bij Spui wel een betere voetballer geworden. Als je wekelijks speelt in een eerste is dat toch anders dan invalbeurten maken van tien minuutjes. Nu voel ik me écht onderdeel van het elftal en ben volwassener geworden als speler. Daar ben ik Spui heel dankbaar voor. We hebben en gezellige spelersgroep en mede daardoor heb ik me vanaf het eerste moment ook welkom en thuis gevoeld bij de club.”
Met een goede en gerichte trap, de rugdekking aan de backs en zijn positionering in het centrum is Pielaat een welkome versterking gebleken voor de vijfdeklasser. “Nu ik wekelijks speelminuten maak ben ik gegroeid in mijn ontwikkeling en dat voelt wel prettig. Natuurlijk maak ik nog fouten maar ik probeer daar wel van te leren. Hopelijk kunnen we dit seizoen een rol van betekenis spelen en bovenin meestrijden. Al besef ik direct ook goed dat dit niet zo heel eenvoudig zal zijn. De tegenstanders uit Walcheren en Beveland schat ik qua sterkte hoger in dan de Zeeuws-Vlaamse teams. Dus wordt dat stevig aanpoten. Daarbij waren we na een voorbereiding van enkele weken het eerste competitieweekend vrij omdat er slecht elf ploegen in de 5e Klasse A zijn ingedeeld. Heel vreemd en natuurlijk geen ideale start….”
Door het vertrek van enkele basiskrachten en de komst van een nieuwe trainer was het in de voorbereiding zoeken en wennen. En dat is het nu soms nog steeds. “Deze trainer heeft een heel andere aanpak. Die bevalt me goed maar het was wel voor iedereen wennen. Als het eenmaal gaat draaien dan ben ik overtuigd dat we mee kunnen doen. Als we uiteindelijk de Top-5 halen hebben we het prima gedaan.”