Voor Hielke Ton is voetballen bij SV Heerewaarden allang meer dan alleen negentig minuten op zondag. De 31-jarige middenvelder loopt er al bijna een kwart eeuw rond, op een korte onderbreking na. Inmiddels is hij weer helemaal thuis bij de club. Met een hechte vriendengroep, veel gezelligheid en één duidelijke droom: ooit kampioen worden met Heerewaarden.
Ton begon op jonge leeftijd bij Heerewaarden en is inmiddels al zo’n 24 à 25 jaar aan de club verbonden. Alleen een uitstapje naar Aquila onderbrak die lange periode. Twee vrienden maakten dezelfde overstap en dat maakte de keuze aantrekkelijk. Bovendien kende Ton al veel spelers van Aquila uit de gezamenlijke jeugdperiode.
Die tijdelijke verhuizing pakte bijzonder goed uit. Met Aquila beleefde hij een seizoen waarin alles op zijn plek viel. “Iedereen kende zijn rol en taak.” Eerder was het doel bescheiden: een periodetitel. Die werd direct, en bovendien ongeslagen, binnengehaald.
Daarna begon het geloof in meer te groeien. De ploeg bleef winnen en uiteindelijk moest op de laatste speeldag de kroon op het seizoen worden gezet. Winnen was noodzakelijk. Ton had zelf een belangrijk aandeel met twee doelpunten en zag zijn ploeg met 3-1 winnen. Kampioen.
Na dat kampioensjaar keerde Ton samen met zijn twee vrienden terug naar Heerewaarden. Niet direct in het eerste, maar in het tweede elftal. Daar wachtte een combinatie van jongere en oudere spelers, met gezelligheid als belangrijke overeenkomst.
Inmiddels is Ton weer onderdeel van het eerste elftal, waar hij veel bekende gezichten tegenkomt. Dat vindt hij juist mooi. Een groot deel van de spelersgroep heeft vroeger samen in het eerste gespeeld. De onderlinge band is daardoor sterk gebleven.
“Het is gewoon écht een gezellige groep.” En dat merk je volgens Ton vooral op zondag. De wedstrijd is belangrijk, maar het sociale aspect hoort er net zo goed bij. Na afloop wordt er samen een biertje gedronken.
Ton omschrijft de selectie als één grote vriendengroep. Veel spelers kennen elkaar al jaren en ook buiten het voetbal wordt er veel met elkaar opgetrokken. Die basis maakt de sfeer volgens hem bijzonder.
Zelf draagt hij daar graag aan bij. Buiten het veld is hij naar eigen zeggen altijd in voor een dolletje. Binnen de lijnen probeert hij juist een leidende rol te pakken. Al geeft hij met een knipoog toe dat die leiderschapskwaliteiten na een stevige zaterdagavond soms iets minder nadrukkelijk aanwezig zijn.
De kracht van Heerewaarden zit volgens Ton dan ook niet alleen in voetbaltechnische kwaliteiten. Het is de combinatie van plezier, vriendschap en de wil om samen te blijven voetballen. Zolang iedereen fit blijft, hoopt hij dat de groep nog jarenlang bij elkaar blijft.
Op individueel gebied is Ton vooral bezig met fit blijven. Op 31-jarige leeftijd kijkt hij minder naar allerlei persoonlijke ontwikkelpunten dan vroeger. Hij wil simpelweg zo fit mogelijk zijn om iedere wedstrijd te kunnen spelen. Toch weet dat er op conditioneel vlak nog winst te behalen valt.
Zijn belangrijkste doel ligt echter niet individueel. Als je Ton vraagt wat hij nog met Heerewaarden wil bereiken, is het antwoord kort: kampioen worden.
Die ambitie wordt volgens hem aan het begin van ieder seizoen uitgesproken. “Die ambitie moet er altijd zijn.” Daarnaast wil de ploeg vooral thuis sterk blijven. Vorig seizoen bleef Heerewaarden op eigen veld zelfs ongeslagen.
Waar het uiteindelijk eindigt, durft Ton niet te voorspellen. Zo hoog mogelijk eindigen, wedstrijden blijven winnen en vooral genieten. Want juist dat laatste maakt Heerewaarden voor hem zo speciaal.
Op zondag komt voor Ton alles samen. Voetballen met vrienden, bekenden langs de lijn en na afloop samen een drankje doen. In een dorp als Heerewaarden heeft dat volgens hem een belangrijke waarde.
“Het is elke zondag een uitje om weer lekker te gaan voetballen met z’n allen.” En zolang de vriendengroep bij elkaar blijft, hoeft Ton voorlopig nergens anders heen.