Wisselvallig. Dat is wat Mees Vermeulen betreft, de beste manier om het afgelopen seizoen van Beek Vooruit te omschrijven. Want ondanks dat de derdeklasser zo nu en dan een heel behoorlijk niveau liet zien, kwam de ploeg niet verder dan een negende plaats. En dat is niet voor het eerst, beseft de middenvelder. “Dat is eigenlijk al jaren het geval.”
Want als het gedurende een seizoen moet gebeuren voor Beek Vooruit, gebeurt het niet, legt Vermeulen (24) die uitspraak verder uit. “Als team hadden we er veel meer uit kunnen halen. Alleen hebben we het opnieuw op de belangrijke momenten laten liggen.” Een terugkerend fenomeen dus, bij de ploeg uit Prinsenbeek. “We kunnen het vaak niet voor een langere periode volhouden. Dat is al jaren het geval.” En inmiddels een flink hoofdpijndossier. “Ik heb er ook geen verklaring voor.”
Geen antwoord
Toch leek het afgelopen seizoen, aanvankelijk beter te gaan, vertelt Vermeulen. “We speelden eerst met drie tienen, maar zijn daarna gewoon met echte buitenspelers gaan spelen. En iets meer als een collectief.” Die systeemwijziging wierp zijn vruchten af, maar loste het probleem uiteindelijk toch niet op. “Op dinsdag bespreken we altijd de wedstrijd van zondag na. Dan vragen we onszelf ook af: hoe kan het dat we na drie weken zo goed te hebben gespeeld, nu weer dit laten zien? Daar krijgen we maar geen antwoord op. Het is heel lastig om daar de vinger op te leggen.”
Met afgelopen seizoen een teleurstellende negende plaats tot gevolg. “We hadden veel hoger kunnen eindigen. Maar als je het niet laat zien op de momenten dat het moet, en je bent zo wisselvallig, kun je dat alleen maar jezelf verwijten.” Zorgen om degradatie, het verschil met de nacompetitie bedroeg aan het einde van de rit slechts vier punten, maakte Vermeulen zich naar eigen zeggen niet. “Tuurlijk benoem je het soms wel, maar we zijn er niet echt bang voor geweest.”
Toch zou hij dit seizoen natuurlijk liever, wat hoger willen eindigen. “We zitten in een mooie competitie, waarin we echt leuk mee kunnen doen. Als we consistent zijn.” En wat minder tegengoals krijgen. “Daar moet straks met de nieuwe trainer (Osman Erbas) als eerste de focus op. Dat we niet zo makkelijk goals tegenkrijgen. Al scoren we zelf ook veel.” Hoop, doet wat dat betreft leven. “Hopelijk lost hij ook het probleem van de wisselvalligheid op.”
Fit worden
Aan de saamhorigheid binnen de groep, zal het in ieder geval niet liggen, zo blijkt uit de woorden van Vermeulen. “We zijn niet alleen teamgenoten, maar ook echt vrienden. Ook buiten het veld.” Een hechtheid, die soms ook wel zijn keerzijde kent, denkt hij. “Daardoor durf je elkaar af en toe misschien niet helemaal de waarheid te zeggen.” Ook de inwoner van Prinsenbeek zelf, komt al nagenoeg zijn hele leven bij de club. “Ik voetbal hier vanaf mijn vijfde en woon letterlijk om de hoek. Amper één straat verderop.”
Gedebuteerd onder Marcel van Helmond op 1 mei 2022 uit bij RBC, maakt hij ondertussen alweer aardig wat jaren deel uit van de selectie. “In het begin moest ik wel wennen aan die overstap, omdat je toch ineens gaat voetballen met oudere gasten. Daardoor gaat het allemaal een stukje sneller en zit iedereen er korter op.” Inmiddels gaat dat, nadat hij in zijn eerste jaar bij de senioren in het tweede speelde, een stuk beter. “Je merkt vanzelf wat je moet leveren, om op dit niveau mee te kunnen.”
Al ging dat de afgelopen jaren, niet altijd even soepel. “In oktober 2025 ben ik geopereerd aan mijn blindedarm, maar door die operatie, kwam er littekenweefsel in mijn lies te zitten, waardoor dat in de knoop raakte. Daar kreeg ik vanaf januari heel veel last van, daardoor heb ik vorig seizoen weinig gespeeld.” Hoe graag hij het ook wilde. “De osteopaat begreep niet dat ik er al zolang mee liep. Maarja, je wilt gewoon voetballen.” Gelukkig voor hem is de zeurende pijn in zijn lies nu zo goed als weg, en gaat het weer de goede kant op. “In de voorbereiding hoop ik gewoon weer volledig aan te kunnen sluiten.” En hard te werken. “Ik ben een middenvelder die veel inzet levert, graag meters maakt en gretig is.”
Toch draagt de nummer acht ook in balbezit, zijn steentje bij. “Het liefste heb ik de bal in mijn voeten, zodat ik het spel kan verdelen. Daarom kom ik ook vaak de bal ophalen.” Maar eerst, de focus op zijn herstel. “Ik wil nu vooral volledig fit worden, een heel seizoen spelen en stabiel presteren!”