Terug bij Woudrichem, is Jamy Goemaat sinds dit seizoen niet alleen speler van de vierdeklasser, maar ook Hoofd Jeugdopleiding. En dus houdt de routinier zich naast het winnen van wedstrijden, ook bezig met het ontwikkelen van trainers én jeugdspelers. “Ik maak graag verbinding met mensen.”
De inwoner van Woudrichem heeft naast zijn werk als relatiemanager bij een Zweedse spaarbank, dan ook nog twee eigen bedrijven, vertelt hij. Te weten Healing in Motion en een eigen voetbalschool (Own The Field). Via die laatste, werd hij afgelopen zomer Hoofd Jeugdopleiding bij de plaatselijke club. “Ik wilde hier graag een voetbalschool oprichten, daar had ik positieve gesprekken over met het bestuur, tot de vorige HJO had aangegeven te gaan stoppen. Toen hebben ze mij gevraagd, om te kijken of dat iets kon worden.”
Levensader
Een samenwerking die beide partijen, al snel zagen zitten, vertelt Goemaat (37). Wat gaat hij precies doen, in zijn nieuwe rol? “Als Hoofd Jeugdopleiding kijk ik met name naar de ontwikkeling van jeugdspelers. Dus moeten we zorgen voor een veilige omgeving, waar ieder kind plezier kan maken en lekker kan voetballen.” Maar dus wel, met het idee om iets te leren. “Woudrichem haalt geen spelers van buitenaf, dus de jeugd is onze levensader. Daarom willen we trainers graag ondersteunen.” In zijn geval, door veel aanwezig te zijn tijdens trainingen. “Ik zal er sowieso op dinsdag, woensdag en donderdag zijn, zodat ik alle teams regelmatig kan bekijken.
Net als op zaterdagochtend.” Om vervolgens, te sparren met de jeugdtrainers. “Ik denk dat er heel veel trainers zijn die met de beste bedoelingen bezig zijn, die wil ik graag begeleiden en de juiste oefenstof aanbieden. Zodat we het algehele niveau omhoog kunnen krijgen.” Want zijn doel, is simpel: “We willen jeugdspelers nog eerder klaarstomen voor het eerste, pas dan ga je het voetballen eigenlijk echt leren.” Ook met zijn eigen voetbalschool, levert Goemaat daar een bijdrage aan.
“Op vrijdagmiddag geef ik aan twee groepen training op het complex van Woudrichem. Niet alleen voor spelers van onze club, maar voor ieder kind dat graag wil.” Gericht, op het ontwikkelen van spelers op individueel niveau. “Ik wil ze beter leren spelen. Iedereen wil altijd lekker voetballen, maar ik vind juist het fysieke contact heel belangrijk.”
Zelfvertrouwen
Ook als trainer van de O9. Want ook dat, doet Goemaat er bij Woudrichem nog bij. “Dat is het team van mijn zoontje. Die geef ik op donderdag training, en op zaterdag coach ik ze.” Waar komt zijn drijfveer om bezig te zijn met jeugdvoetbal vandaan? “Ik wil de dingen die ik zelf gemist heb in mijn jeugd, bijvoorbeeld tijdens trainingen, heel graag doorgeven. Ik heb dat allemaal pas in de senioren geleerd, vanaf mijn vijftiende. Terwijl ik vind dat je dat eigenlijk in de jeugd moet leren.”
Goemaat weet dan ook als geen ander, hoe belangrijk dat is. “Kinderen krijgen daar veel meer zelfvertrouwen van. Dat zie ik ook bij mijn voetbalschool. Daar hebben ze zowel binnen, als buiten het veld wat aan.” Kortom, bijdragen aan de ontwikkeling van kinderen. “Daar word ik heel blij en gelukkig van.” Zoals Goemaat dat ook nog steeds wordt, van zelf voetballen. Sinds dit seizoen, dus weer in het shirt van Woudrichem.
“Ik heb de afgelopen anderhalf jaar bij SVS’65 gevoetbald, maar nadat ik daar in januari was gestopt en de trainer van mijn zoontje geopereerd moest worden aan zijn knie, liep ik hier al rond. Als trainer van de O8.” En dus, kwam van het één, al heel snel het ander. “Veel jongens van het eerste kende ik nog van vijf of zes jaar geleden, die zagen mij daar rondlopen in een trainingspak van de club, dus riepen regelmatig dat ik aan kon sluiten bij de training.” Iets waarover
Goemaat eigenlijk niet heel lang na hoefde te denken. “Ik wilde niet afsluiten met een half seizoen, dus ben ik een paar keer gaan kijken. Toen zag ik een jonge en gretige groep, waar ik met mijn ervaring wel wat aan toe kon voegen.” Hoe bevalt het hem tot nu toe? “Heel goed! We hebben een leuke groep, met een jonge trainer (Pascal Smits). Daar ben ik heel positief over.” En ook de club, is eigenlijk niet veel veranderd. “Woudrichem blijft altijd hetzelfde, met een vaste kern van jongens.”
Eén waar Goemaat nu dus zelf, na wat omzwervingen, ook weer deel van uitmaakt. “Ik heb van mijn zesde tot mijn 24ste bij Unitas Gorinchem gespeeld, op een jaartje bij GJS na.” Daarna droeg hij het shirt van WNC en dus Woudrichem. De club waar hij nu centraal achterin staat. “Dat is op mijn leeftijd beter dan op het middenveld. Nu kan ik de boel wegzetten, zodat ik zelf minder hoef te lopen. Daar ben ik goed in.” Al heeft hij fysiek, allesbehalve wat te klagen. “Op een geïrriteerde kniepees na, voel ik me goed. Voorlopig heb ik dan ook niet het gevoel dat dit mijn laatste seizoen wordt, dus ik ga lekker door!”

