Na een goede voorbereiding zonder blessures, is DSE klaar voor een nieuw seizoen in de vierde klasse. En nadat de club uit Etten-Leur vorig jaar derde werd en uiteindelijk strandde in de nacompetitie, telt er volgens Joeri Saman nu maar één ding: “We willen echt vol voor promotie gaan!”
Het liefste natuurlijk, door kampioen te worden. “Dat wil je als voetballer altijd, maar dat wordt lastig. We zitten in een zwaardere competitie dan vorig seizoen, met een aantal pittige ploegen.” Een afschrikkende werking, heeft dat voor de 27-jarige Saman echter niet. “We gaan sowieso voor de nacompetitie!” Helemaal, met de ervaring van afgelopen jaar op zak. “Het was een prima seizoen, alleen had er voor mijn gevoel nog wel wat meer ingezeten. Op een gegeven moment hadden we een heel goede reeks, toen begonnen we er allemaal wel in te geloven. Tot we vier keer op rij verloren. Dan zit je er niet lekker in.”
Blessures
Het was, na het winnen van de eerste periode en het veroveren van de derde plaats, uiteindelijk genoeg voor een plekje in de play-offs. Maar zonder succes. “De nacompetitie is altijd lastig. En eerlijk is eerlijk, tegen BSC hadden we eigenlijk niet veel te vertellen. Dus als je dan terecht verliest, heb je daar ook wel wat sneller vrede mee.” Zeker, omdat Saman op persoonlijk vlak, een meer dan uitstekend seizoen kende. “Ik was blessurevrij en heb heel veel wedstrijden gespeeld.” In tegenstelling, tot de afgelopen jaren. “In het verleden had ik altijd wel last van blessures, vaak mijn rug, hamstring of lies, waardoor ik er toch weer een week of zes uit lag. Daar had ik nu helemaal geen last van.” En dus fungeerde de verdedigende middenvelder uit Etten-Leur als een extra slot op de deur. “Ik kom niet vaak voor de goal, dat is niet mijn sterkste punt. Het liefste speel ik gewoon duels.” En helpt hij in de opbouw. “Dat kan ik ook prima, vooral door af en toe een balletje te verleggen.” Sinds twee jaar, vast bij het eerste, vertelt de zelfstandig aannemer van beroep. “Ik zit vanaf mijn achttiende bij de selectie, maar heb eigenlijk altijd een beetje tussen het eerste en tweede ingezeten. Soms zat ik er dan wel bij of viel ik in.” Mede, door een verbouwing van zijn eigen huis. “Daardoor kon ik weinig trainen.”
In de bouw
Maar inmiddels, is Saman uitgegroeid tot onbetwiste basisspeler. Al was dat, in het begin, best wel even wennen. “Er zit natuurlijk wel degelijk een groot niveauverschil tussen het eerste en het tweede. Alleen speel je hier ook weer met betere spelers, daarom vind ik het fijner om bij één te spelen.” Zeker ook, omdat er bij het tweede niet altijd evenveel werd gewonnen. “Vaak hadden we daar weinig man, of moesten er jongens uit de jeugd meedoen.” Bij het vlaggenschip, heeft de middenvelder daar gelukkig geen last van. “We hebben nog nooit zo weinig blessures gehad, dus iedereen is fit.” Ook Saman zelf, voelt zich goed. Ondanks zijn werk. “Samen met mijn beste maat werk ik in de bouw, dat is af en toe best wel pittig. Soms heb je daar na een zware dag tijdens de training nog wel eens wat last van, maar meestal niet. Je wordt er juist ook fitter van, denk ik!” Zaak om die vorm, de komende maanden zo lang mogelijk vast te houden. “Afgelopen seizoen scoorden we veel, alleen kregen we er ook veel tegen. Dus dat moet minder. En daarnaast, moeten we constanter worden.” Op Saman, kunnen ze bij DSE wat dat betreft in ieder geval bouwen. “Ik ben hier op mijn vijfde begonnen, en heb nog nooit ergens anders gevoetbald. Dat talent heb ik niet, dus dat ben ik ook niet van plan. Ook niet voor een zak met geld.” Want behalve binnen het veld, vermaakt hij zich ook daarbuiten, meer dan uitstekend. “Ik ken ondertussen bijna iedereen, en DSE is gewoon een heel gezellige club. Mede door alle feestjes!”