Twee kampioenschappen én de districtsbeker. Veel beter had het seizoen 2025-2026 voor G1 van Excelsior’20 nauwelijks kunnen verlopen. Toch is het winnen van prijzen maar een deel van het verhaal van de ploeg van coach Michael Schoenmakers (48). Plezier, vriendschap en elkaar accepteren zoals je bent, staan minstens zo hoog aangeschreven. En ondertussen blijkt ook in het G-voetbal de transfermarkt gewoon te bestaan. Al ontbreken de zaakwaarnemers en miljoenencontracten.
“De helft van dit team speelt al een jaar of dertien bij Excelsior’20”, vertelt Schoenmakers. “De andere helft is er in de loop der jaren bijgekomen. Zo is er een heel leuk, gezellig en sociaal team ontstaan.”
Schoenmakers loopt zelf eveneens al dertien jaar rond bij het G-voetbal van Excelsior’20. Hij nam destijds het stokje over van Wim Blijdorp, die samen met Karel van der Kooij aan de basis stond van het G-voetbal binnen de club. Inmiddels doet Schoenmakers naast de begeleiding ook het secretariaat.
Zijn betrokkenheid begon bij zijn zoon, die dolgraag wilde voetballen. Schoenmakers, geboren en getogen in Schiedam, had zelf in het verleden voor Excelsior’20 gespeeld en keerde zo terug bij de club. “In het begin vond mijn zoon voetbal helemaal niets. Dan stond hij tijdens de wedstrijd bloemetjes te plukken. Stap voor stap begon hij het spelletje te begrijpen en uiteindelijk vond hij het geweldig.”
Het huidige G1 bestaat uit twaalf spelers en speelt acht tegen acht op een half veld, met wedstrijden van twee keer dertig minuten. De gemiddelde leeftijd ligt rond de 22 à 23 jaar. “Alleen onze keeper is wat ouder”, lacht Schoenmakers. Daarnaast heeft Excelsior’20 een G2, dat afgelopen seizoen vanuit de jeugd doorstroomde naar de senioren.
Voor G1 werd het een seizoen om in te lijsten. Eerst werd de najaarscompetitie gewonnen, vervolgens ook de voorjaarscompetitie en tussendoor plaatste de ploeg zich voor de bekerfinale. In Noordwijk werd tegen Honselersdijk ook die derde prijs binnengehaald.
Volgens Schoenmakers zit de kracht vooral in de hechte groep. “Ze weten precies van elkaar wat iemand wel en niet kan. Ze weten wat ze zelf kunnen, maar vooral ook wat ze samen kunnen. Het totaalplaatje klopt gewoon.”
Het succes betekent dat Excelsior’20 komend seizoen een niveau hoger gaat spelen. Schoenmakers heeft de concurrentie inmiddels voorzichtig bekeken. “Ik ben bang dat het misschien een maatje te groot wordt, maar dat weet je natuurlijk nooit.”
Versterking halen dan maar? Ook in het G-voetbal blijkt een heuse transfermarkt te bestaan. Alleen gaat het er iets anders aan toe dan bij de profs. Geen transfersommen of medische keuringen, maar spelers die elkaar kennen van werk, school of voetbal en zeggen: kom lekker bij ons spelen. “Als er bij ons een nieuwe speler komt, informeer ik altijd even bij zijn vorige club. Hoe ligt hij in de groep en wat is de situatie? Ik wil dat altijd netjes doen.”
Schoenmakers geniet nog altijd volop van zijn rol. “G-voetbal is fantastisch. Natuurlijk gebeuren er soms dingen die je in het reguliere voetbal minder snel tegenkomt, maar het is vooral ontzettend leuk. De spelers zijn heel dankbaar. Ze slaan een arm om je heen of geven je een knuffel. Dat is prachtig.”
Die sfeer was ook zichtbaar bij de behaalde prijzen. Na het kampioenschap gingen, met toestemming van het bestuur, de fakkels aan en kregen de spelers een presentje en een zak snoep. Ook de bekerfinale tegen het bekende Honselersdijk werd gezamenlijk afgesloten. “Na afloop hebben we het met beide teams gevierd. Heel gezellig en gemoedelijk.”
Misschien is dat wel de mooiste prijs van allemaal. De bekers staan in de kast, maar bij Excelsior’20 G1 zijn plezier en saamhorigheid nog altijd de belangrijkste transfers van het seizoen.