Mauro den Uijl en Finn van der Schoot zijn allebei zeventien, groeiden samen op bij SVW, en staan dit seizoen voor het eerst allebei vast in het eerste elftal.
SVW begint dit seizoen namelijk weer helemaal onderaan de streep. Vorig seizoen ging het mis. De beschikbare budgetten vielen weg en daarmee verdween ook de motivatie van een aantal spelers.
Van der Schoot zag het misgaan in de kleedkamer. “Niemand was nog echt met voetbal bezig, maar meer met randzaken” Den Uijl hoorde de verhalen ook. “Opeens zag je jongens niet meer meetrainen die dat normaal wel deden, omdat ze geen vergoeding meer kregen. Ergens snap ik hun dat ook wel. Maar voor mij is het nog steeds gewoon voetballen voor de lol. Geld is bijzaak.”
Dit seizoen is de selectie grotendeels vernieuwd en jong. Beide jongens verwachten een zwaar seizoen. “We beginnen weer onderaan de streep,” zegt Van der Schoot. “Ik denk dat er wel meerdere mensen vanuit gaan dat we zullen degraderen. Maar dat is ook logisch.” Den Uijl ziet het seizoen vooral als een soort opleiding. “We moeten gewoon ervaring opdoen met z’n allen, als team, als staf, als hele club. Alles is nieuw.” Degraderen zou voor geen van beiden een drama zijn. “Dat zou je niet als iets ergs moeten zien,” vindt Den Uijl.
Vrienden sinds de jongste jeugd
Wat beiden drijft, is de band met de groep. Den Uijl en Van der Schoot speelden al samen vanaf de Onder 8, en dat is volgens Van der Schoot goed te merken. “We weten elkaar blindelings te vinden op het veld.” Van der Schoot kiest bewust voor die sfeer. “Ik heb veel liever dat ik plezier maak met mijn vrienden bij het eerste, dan dat ik in een elftal zit waar de sfeer klote is.”
Beide jongens kwamen ongepland in de verdediging terecht. Den Uijl begon als aanvaller en werd vanaf de Onder 16 steeds verder naar achteren geschoven, mede door blessures. “Maar het is inmiddels wel mijn plek,” zegt hij, al blijft hij eigenlijk liever middenvelder. Van der Schoot speelde zijn hele jeugd als linksbuiten en spits, tot zijn trainer hem twee jaar geleden achterin neerzette. “Dat pakte zonder fouten uit.” Beiden zijn sterk in het lezen van het spel en rustig aan de bal, maar missen nog wedstrijdervaring in het duelleren. “Dat is gewoon wedstrijdritme opbouwen,” zegt Van der Schoot.
Ondanks hun vaste plek blijven beide spelers nuchter. Den Uijl merkt dat zijn rol binnen het team compleet is veranderd. Waar hij vorig jaar tussen ervaren spelers de jongste was die moest luisteren, moet hij nu zelf gaan coachen. “Dat werd voor mij altijd gedaan. Nu wordt er juist veel van mij verwacht.”
Van buitenaf oogt SVW dit seizoen misschien als een club in crisis. Van der Schoot herkent dat beeld, maar is het er niet mee eens. “Het lijkt heel negatief, maar bij ons is het juist heel positief. Wel is nog zoeken naar houvast en structuur.”
Den Uijl pakte in het begin van het seizoen een rode kaart. “Ik legde heel licht mijn hand op mijn tegenstander. Hij deed het slim en liet zich vallen. Het kostte ons een rode kaart, een penalty en dus de wedstrijd. Dat soort dingen mis je gewoon nog aan ervaring.” Beiden geloven dat geduld zich uiteindelijk uitbetaalt. Zoals Van der Schoot het verwoordt: “Ik denk dat we als team, na een jaar ervaring pas echt mooie stappen kunnen gaan maken.”