Haar eigen zoon speelde uiteindelijk maar een paar maanden in het ASS-team van Slikkerveer. Toch bleef Mirjam Visser zich inzetten voor deze bijzondere vorm van voetbal. In 2011 was Slikkerveer een van de eerste verenigingen in Nederland die begon met voetbal voor kinderen met een autismespectrumstoornis (ASS). Zestien jaar later is Visser nog altijd betrokken en heeft ze inmiddels de Stichting ASS Voetbal Nederland opgericht.
Het begon allemaal bij haar eigen zoon, bij wie autisme was vastgesteld. Hij voetbalde aanvankelijk in een regulier team van Slikkerveer. Toen hij in de E-jeugd terechtkwam, werd duidelijk dat dit steeds lastiger werd. Visser ging daarom op zoek naar een alternatief en kwam uit bij NOC Kralingen in Rotterdam, dat als eerste vereniging in de regio met ASS-voetbal was begonnen. “Ik wilde met mijn zoon naar NOC Kralingen. De voorzitter van Slikkerveer vroeg waarom ik bij de club wegging. Toen ik het uitlegde, vroeg hij of ik zoiets niet bij Slikkerveer wilde opzetten.”
Dat zag Visser wel zitten. In 2010 kreeg ze vanuit de vereniging groen licht. De voorbereiding kostte tijd en een jaar later kon daadwerkelijk worden begonnen. Visser voerde gesprekken met NOC Kralingen en ging op zoek naar een geschikte trainer. Die vond ze in Aad Snijders. Opvallend genoeg staat hij zestien jaar later nog altijd voor de ASS-groep van Slikkerveer.
Daarmee was Slikkerveer een van de pioniers in Nederland. Met een aantal andere verenigingen werd een werkgroep gevormd en er kwam een pilot met een competitie. Na enkele jaren kwam het ASS-voetbal onder de vleugels van de KNVB. Inmiddels bieden volgens Visser ongeveer twintig verenigingen in Nederland ASS-voetbal in een bepaalde vorm aan, met een sterke vertegenwoordiging in Zuid-Holland.
De kracht zit volgens haar vooral in de herkenning en het onderlinge begrip. Leeftijd is daarbij minder bepalend dan in het reguliere jeugdvoetbal. In principe is het ASS-voetbal bedoeld voor spelers van zes tot en met achttien jaar, maar uitzonderingen zijn mogelijk. “Bij Slikkerveer loopt bijvoorbeeld een jongen van 26 rond. Hij is er vanaf het begin bij en past gewoon heel goed binnen de groep.”
De spelers herkennen bovendien bepaalde prikkels en gedragingen bij elkaar en kunnen elkaar daardoor helpen. Ook de wedstrijden worden aangepast wanneer dat nodig is. Bij drie doelpunten verschil kan bijvoorbeeld een speler van de ploeg die voorstaat naar de kant of krijgt de achterstaande ploeg juist een extra speler. “Er is enorm veel begrip voor elkaar. Het gaat allemaal heel gemoedelijk.”
Structuur speelt een belangrijke rol. Vaste trainingstijden, hetzelfde veld en een vaste kleedkamer geven de spelers houvast. Ook tijdens wedstrijden ontstaat veel herkenning. De teams komen elkaar meerdere keren per seizoen tegen en treffen elkaar daarnaast tijdens toernooien. Daardoor leren niet alleen de spelers, maar ook de ouders elkaar goed kennen.
Opmerkelijk genoeg speelde de zoon van Visser zelf maar kort in het team waarvoor zij zoveel werk had verzet. “We waren in augustus begonnen en in november brak hij zijn arm. Daarna wilde hij niet meer voetballen.” Voor Visser was dat geen reden om ermee te stoppen. “Het ASS-voetbal was toch mijn kindje geworden.”
De afgelopen jaren ontstond wel een nieuw probleem. Voor de coronaperiode hadden verschillende verenigingen ook een seniorenteam voor spelers met ASS. Die teams verdwenen tijdens de pandemie vrijwel overal. Visser hoopt dat daar in de toekomst opnieuw mogelijkheden voor ontstaan.
Mede daarom richtte ze een tijdje geleden de Stichting ASS Voetbal Nederland op. Die moet verenigingen ondersteunen die al ASS-voetbal aanbieden, maar ook clubs helpen die ermee willen beginnen. Daarnaast wil de stichting financiƫle middelen en sponsors binnenhalen. Zo kunnen bijvoorbeeld toernooien worden ondersteund zonder dat alle kosten bij de organiserende vereniging terechtkomen.
Visser woont inmiddels al enkele jaren in Noord-Brabant en is daardoor niet meer iedere week bij Slikkerveer. Een andere ouder heeft een deel van haar werkzaamheden overgenomen, terwijl zij vooral achter de schermen actief blijft. Ook voor andere zaken is ze nog steeds aan Slikkerveer verbonden en houdt ze zich op afstand bezig met kantinezaken.
Maar haar grootste betrokkenheid ligt nog altijd bij het onderdeel waarmee ze in 2011 begon. Visser hoopt vooral dat meer verenigingen de stap durven zetten. Wat ooit begon met de zoektocht naar een geschikte voetbalplek voor haar eigen zoon, groeide uit tot een inzet voor voetballers met ASS in heel Nederland.
Voor meer informatie over ASS-voetbal en de Stichting ASS Voetbal Nederland kan contact worden opgenomen via de website www.assvoetbalnederland.nl of per email: stichtingassvoetbalnederland@gmail.com.

