Als gymdocent met een enorme passie voor voetbal, was jeugdtrainer worden voor Toon van Drunen een logische stap. En dus geeft de speler van het tweede elftal van Almkerk tegenwoordig niet alleen training aan de JO14-1, maar neemt hij ook op vrijdagmiddag de voetbalschool voor zijn rekening. “Kinderen zijn fantastisch om mee te werken.”
De 24-jarige Van Drunen kan zich dan ook niet voorstellen, dat een team zonder trainer komt te zitten. “Daardoor ben ik eigenlijk altijd jeugdtrainer geweest bij Almkerk.” Al levert dat soms, best pittige avonden op. “Ik geef nu op dinsdag training aan de JO14-1, maar dat is dan voor mijn eigen training.” Bij het tweede elftal dus, waar de inwoner van Breda de draad weer op probeert te pakken nadat hij eind 2022 tijdens een wedstrijd zijn kaak brak en in coma raakte. “Ik haal mijn oude niveau niet meer, maar mag absoluut niet klagen.”
Op het individu
Want hoewel Van Drunen naar eigen zeggen een andere voetballer is geworden, geniet hij nog altijd net zoveel van het spelletje. “Mijn reactievermogen is door de hersenschade minder geworden en ik mis nog een beetje het vertrouwen in mijn eigen lichaam. Daarom houd ik soms nog in.” En gaat hij extra goed op structuur. “Als ik een avondje ga stappen, is de nasleep nu veel erger.” Gelukkig krijgt Van Drunen van het training geven, juist veel energie. Zeker in combinatie, met zijn werk als gymdocent. “Voetbal is gewoon mijn passie, dus ik vind het ontzettend leuk om te doen.” Evenals de voetbalschool. “Daar zijn we vorig jaar september mee begonnen, als een soort pilot.” Met twintig kinderen, die op vrijdagmiddag extra training kregen onder leiding van de voormalig speler van het eerste elftal. “Dat werkte ontzettend goed. Daarom gaan we in mei weer starten.” Maar dan wel, net een beetje anders. “Er is best wel een groot onderling verschil in niveau én ik ben maar alleen. Dus gaan we in kleinere groepjes trainen, zodat ik nog meer op het individu kan zitten. Zowel in het beter maken als het hebben van plezier.” Ontstaan, vanuit zijn eigen bedrijf, ToonMotion. “Een jaar of vijf geleden, hadden we bij Almkerk ook een voetbalschool. Dat heette Voetbalacademie Altena+. Alleen was die groep met kinderen zo groot, dat het op een gegeven moment niet meer ging. Nu willen we echt iets creëren dat langer blijft.” Hoe ze dat willen doen? “Door te gaan werken met drie groepen van tien kinderen.” Een extra trainingsmoment, van 45 minuten. “Dat is qua tijd precies mooi. We willen natuurlijk ook niet dat ze op zaterdag allemaal uitgeput zijn.”
Succesbeleving
Uitgeput zal Van Drunen zelf, hoogstwaarschijnlijk wel zijn, na een middagje trainen. “Het is van 15:00 uur tot 17:15 uur. Dus dat is best wel lang!” Maar vooral heel erg leuk. “We gaan bij de jongste groep met name op techniek trainen. Basistechniek, passen en aannemen. Bij de ouderen is het meer gericht op omschakelen, voetenwerk, maar ook lichaamshouding.” Zijn inspiratie, doet Van Drunen daarvoor op bij andere voetbalscholen en via het internet. “En ik heb de juniorencursus van de KNVB gedaan.” Eén ding staat in ieder geval als een paal boven water: “De kinderen die komen moeten voetbal heel leuk vinden en echt graag willen. Ik probeer ze alleen handvaten te bieden om een betere voetballer te worden.” Dat laatste, lukt voorlopig best aardig, vertelt hij. “Ik kreeg van ouders veel positieve reacties. Dat ze echt een verschil zien. Dat is natuurlijk wel leuk om te horen.” En precies, waarvoor de voetbalschool bedoeld is. “We streven naar succesbeleving op alle niveaus.” Voor spelers, van de JO8 tot en met de JO11. “Kinderen zijn fantastisch om mee te werken. Ze zijn vaak eerlijker, daar houd ik van.” Voldoening, is wat Van Drunen betreft dan ook een understatement. “Als ik kinderen blij kan maken met iets wat ik doe, word ik daar zelf ook blij van. Dat heeft altijd in me gezeten.” Samen met zijn passie voor het spelletje, een ideale combinatie. “Ik ben zelf begonnen met voetballen bij Altena, daarna ging ik in de D’tjes naar SteDoCo en later naar Kozakken Boys.” Via FC Dordrecht en opnieuw Kozakken Boys, kwam hij negen jaar geleden bij Almkerk terecht. “Wat dat betreft ben ik wel een beetje een jongen van de club geworden.” De voetbal voelt voor hem dan ook als thuiskomen. “Dat heb eigenlijk nergens zo gehad.” Inmiddels als centrale verdediger. “Vroeger was ik altijd een creatieve middenvelder, maar sinds twee jaar sta ik centraal achterin.” Heeft hij op voetbalgebied zelf nog ambities? “Dat zou ik heel graag willen, alleen moet ik wel eerlijk naar mezelf blijven. Ondanks dat er vooruitgang in zit, weet ik niet waar ik de lat kan leggen. In ieder geval niet meer waar het was.” Ook op trainersvlak, weet Van Drunen het nog niet precies. “Ik heb nu niet de ambitie om hoofdtrainer te worden. Misschien als ik ooit stop met voetballen.” Voor nu focust de voetballer, die naast zijn werk nog een deeltijdopleiding volgt tot docent lichamelijke opvoeding, zich op de voetbalschool. “Dertig kinderen is voorlopig even een mooi aantal. We willen dit langdurig blijven doen en het vooral niet opblazen.”