Sommige spelers verdwijnen geruisloos van het toneel. Geen groot afscheid, geen schijnwerpers, maar een laatste fluitsignaal dat vooral persoonlijk voelt. Voor Joey Jongman nadert dat moment. 36 jaar oud, na een lange loopbaan op het hoogste amateurniveau, zet de middenvelder van Barendrecht een punt achter zijn voetbalcarrière. Geen terugkeer in een lager elftal, geen rol als trainer, het is goed zo.
Zijn verhaal begint in Rotterdam, maar krijgt al snel vorm in Spijkenisse, waar hij opgroeit en voor het eerst tegen een bal trapt bij Hekelingen. Al vroeg valt zijn talent op. In de E-jeugd wordt hij opgepikt door Feyenoord, waar hij vier jaar deel uitmaakt van een uitzonderlijk sterke lichting. Hij speelt daar samen met onder anderen Leroy Fer, Georginio Wijnaldum, Kaj Ramsteijn, Miquel Nelom en Garry Rodrigues. Een team dat niet alleen barst van het talent, maar ook kampioen wordt en symbool staat voor een generatie die later op hoger niveau doorbreekt.
Maar voetbal is niet alleen een kwestie van talent. Soms beslist de realiteit anders. Bezuinigingen bij Feyenoord zorgen ervoor dat complete jeugdteams verdwijnen. Jongman, die nog geen toezegging had gekregen, moet vertrekken. Het is een moment dat zijn droom om profvoetballer te worden hard raakt. De nasleep is voelbaar: motivatieproblemen, zoekende jaren en, zoals hij zelf erkent, een periode waarin hij niet altijd het maximale uit zichzelf haalde.
Terug in Spijkenisse hervindt hij langzaam zijn weg. Hoewel hij aanvankelijk niet direct op het hoogste niveau speelt, blijft zijn potentie zichtbaar. Onder trainer Adri Poldervaart krijgt hij de kans om mee te trainen met het eerste elftal. Die stap blijkt cruciaal. Jongman werkt zich omhoog, groeit in zijn rol en wordt uiteindelijk een vaste waarde in het eerste team.
Zijn overstap naar Barendrecht markeert het begin van een lange periode op het hoogste amateurniveau. Wat volgt is een loopbaan die zich kenmerkt door stabiliteit, prestaties en een constante aanwezigheid op het middenveld. Elf seizoenen speelt hij op het hoogste amateurniveau, met daarnaast drie jaar in de derde divisie en promotie naar de tweede divisie in het seizoen 2023-2024.
Tussendoor kiest hij bewust voor een uitstap naar Katwijk, gedreven door de ambitie om kampioen te worden. Het lot beslist anders. In het seizoen 2019-2020 ligt Katwijk op koers voor de titel, maar de competitie wordt stilgelegd door de coronacrisis. Een unieke kans glipt zo uit handen, zonder dat het sportief wordt beslecht.
Terug bij Barendrecht laat Jongman nog altijd zien wat hem zo waardevol maakt. Zijn positiespel, zijn rust aan de bal en zijn vermogen om het spel te verdelen vormen jarenlang de basis van zijn spel. Daar komt zijn specialiteit bij: de vrije trap. Ook in zijn laatste seizoen is hij daarin nog beslissend, met meerdere doelpunten uit standaardsituaties.
Toch is het lichaam uiteindelijk onverbiddelijk. De belasting van trainingen en wedstrijden laat zich steeds nadrukkelijker voelen. Herstel duurt langer, de energie wordt schaarser. In combinatie met zijn maatschappelijke carrière als planmanager in de Rotterdamse haven en zijn rol als vader van een jonge dochter, wordt de afweging steeds duidelijker.
Wat blijft, is een carrière zonder degradaties, een zeldzaamheid op dit niveau, en een speler die jarenlang van constante waarde was. Geen grillige pieken, maar een stabiele lijn. Geen grote woorden, maar daden op het veld.
Na dit seizoen valt het doek. Geen half afscheid, geen terugkeer op een lager pitje. Joey Jongman kiest bewust voor een definitief einde. Een keuze die past bij de speler die hij altijd is geweest: gedreven, eerlijk en zonder concessies.
De velden zullen hem missen, maar zijn verhaal blijft. Een verhaal van talent, tegenslag, zelfreflectie en uiteindelijk een lange, respectabele loopbaan op het hoogste amateurniveau.
Klik op BVV Barendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BVV Barendrecht voor meer informatie over de club.