Normaal gesproken mist Jarno Visser (26) vrijwel nooit een wedstrijd. In zeven seizoenen bij Heerjansdam bleef zijn absentie door blessures beperkt tot hooguit één duel achter elkaar. Juist daarom komt zijn huidige blessure hard aan. Een deels gescheurde achillespees houdt hem in ieder geval tot de winterstop aan de kant. “Dus eigenlijk tref je mij nu op mijn dieptepunt”, zegt hij met een knipoog. Aan zijn toekomst bij Heerjansdam verandert het weinig. Visser wil vooral nog heel lang onderdeel blijven van de vriendengroep die de afgelopen jaren zoveel succes heeft gehad.
De klachten ontstonden al tijdens de voorbereiding. Visser speelde door en kwam in het nieuwe seizoen nog vijf wedstrijden in actie. Uiteindelijk wees een echo uit dat zijn achillespees gedeeltelijk was gescheurd. Voorlopig zit voetballen er dus niet in. Dat remt hem ook in zijn jacht op een persoonlijk doel. Vorig seizoen werd Visser gehuldigd vanwege zijn tweehonderdste wedstrijd in het eerste elftal. “Ik zou het leuk vinden om in de top tien te komen van spelers met de meeste wedstrijden voor Heerjansdam. Alleen schiet dat met deze blessure natuurlijk niet echt op.”
Visser werd geboren in Zwijndrecht, groeide op in Heerjansdam en begon bij de plaatselijke voetbalclub. Op zijn vijftiende vertrok hij naar SC Feyenoord, waar hij vier jaar speelde. Daarna keerde hij terug naar zijn oude club. Die keuze heeft hem geen moment gespeten. “Heerjansdam is een fijne club. Het is eigenlijk een grote vriendengroep. We voetballen hier niet voor het geld, maar omdat we het leuk vinden. Volgens mij is dat ook de kracht van Heerjansdam.”
Veel spelers kennen elkaar inmiddels door en door. Met Luke Homan en Gianni Straal speelde Visser al bij SC Feyenoord. Inmiddels staat hij ongeveer tien jaar met hen op het veld. Lukas Valster speelde al bij Heerjansdam toen Visser terugkeerde. “Aan de rechterkant sta je daardoor met jongens die al minimaal zeven jaar met elkaar samenspelen. We weten precies van elkaar wat we wel en niet kunnen en daar maken we gebruik van.”
Zelf is Visser bovendien op meerdere posities inzetbaar. Vijf jaar lang speelde hij voornamelijk als rechtsback, maar tegenwoordig staat hij weer rechtsbuiten. Ook linksback en links centraal achterin zijn hem niet vreemd. “Het is maar net waar ik nodig ben.”
Zijn favoriete positie hangt zelfs af van de wedstrijd. “Als het een duel is waarin ik me echt in een tegenstander kan vastbijten, speel ik het liefst rechtsback. Vorig seizoen en dit seizoen stond ik vooral rechtsbuiten en dat vind ik ook een fijne positie.”
Een echte doelpuntenmaker is Visser niet. Voor het voorbereidende werk is hij wel belangrijk. Vorig seizoen kwam hij tot één doelpunt en tien assists. Dit seizoen stond de teller na vijf wedstrijden alweer op drie assists. “Alleen gaat het nu wel even duren voordat daar eentje bijkomt.”
Ook zonder Visser draait Heerjansdam voorlopig opnieuw bovenin mee in de Vierde Divisie. Vorig seizoen eindigde de ploeg als tweede achter kampioen SV Poortugaal. De doelstelling voor dit seizoen was desondanks redelijk bescheiden: eindigen in het linkerrijtje en proberen een periodetitel te pakken. “We willen gewoon zo hoog mogelijk eindigen en per wedstrijd bekijken waar we staan. Als ik zie hoe het nu gaat, moeten we de doelstelling in de winterstop misschien bijstellen.”
Visser vindt de Vierde Divisie een interessante competitie. “Er zitten heel verschillende speelstijlen in. Het verschil met de eerste klasse is behoorlijk groot, maar aan de andere kant is de stap naar de Derde Divisie ook weer flink. Het is echt een mooie tussendivisie.” Smitshoek, Jodan Boys en FC ‘s-Gravenzande rekent hij tot de sterke ploegen. “Maar Heerjansdam moet je natuurlijk ook niet uitvlakken.”
Zijn mooiste moment beleefde Visser met de promotie vanuit de eerste klasse. Heerjansdam moest op de laatste speeldag winnen van het al gedegradeerde CVV Zwervers om kampioen te worden. Dat leek even mis te gaan toen zijn ploeg met 2-1 achter kwam. Heerjansdam draaide de wedstrijd alsnog om en won met 3-2. Visser was bij twee van de drie doelpunten betrokken. “De hele club was die dag in rep en roer. Als je als dorpsclub kampioen wordt en zelf belangrijk kunt zijn, is dat echt geweldig.”
Ook over trainer Edwin de Koning is hij enthousiast. “Hij is altijd vrolijk en ik denk dat er weinig trainers zijn die er zoveel aan doen als hij. Dat is mooi om te zien.”
Buiten het voetbal werkt Visser als fysiotherapeut in Barendrecht, in de praktijk van zijn vader. Voorlopig zal hij zijn vakkennis ook op zichzelf moeten toepassen om terug te keren van zijn blessure.
Grote persoonlijke voetbalambities spreekt Visser niet uit. Hij vindt iets anders belangrijker. “Mijn ambitie is om het zo lang mogelijk leuk te houden. De groep die we nu hebben en het karakter van Heerjansdam zijn bijzonder. Ik hoop vooral dat we dat zo goed en zo lang mogelijk bij elkaar kunnen houden.” En als dat lukt, kunnen er na zijn tweehonderdste wedstrijd nog heel wat duels voor Heerjansdam bijkomen.

