Vol voor promotie, had Luke van der Plaat er bij Kogelvangers afgelopen seizoen alle vertrouwen in dat ze konden promoveren vanuit de vierde klasse. En dus stond de middenvelder er na een succesvolle nacompetitie, allesbehalve van te kijken dat het was gelukt. “Ik vond ons beter dan de meeste ploegen.”
Toch moest de ploeg het kampioenschap, uiteindelijk aan Alliance laten. “Het gat met de koploper was aan het einde niet heel groot, slechts vijf punten, maar gedurende het seizoen was dat het wel. Alleen stortte VVC’68 gewoon in.” Niet gedacht aan het kampioenschap, werd Kogelvangers derde en promoveerde het vervolgens via de nacompetitie. “Misschien is dat nog wel extra leuk. Heb je toch twee extra wedstrijden.”
Volwassener
Heel verbaasd over het promoveren naar de derde klasse, was Van der Plaat (21) zoals gezegd dus niet. “Het jaar daarvoor haalden we ook al de finale van de nacompetitie, dus we gingen ook nu weer vol voor promotie. Met deze groep, waren we ook klaar voor een stap hogerop. Tenminste, dat vonden we.” Want aan vertrouwen, en een beetje branie, geen gebrek bij de inwoner van Willemstad. “Ik vond ons beter dan de meeste ploegen. Puur door onze kwaliteit.” Zorgen maken over dit seizoen, doet Van der Plaat zich dan ook allerminst. “Met handhaving zouden we heel blij zijn, maar liever eindigen we natuurlijk wat hoger.
Ik hoop om eerlijk te zijn, dat we kunnen verrassen.” Met een heel jonge ploeg, vol met potentie. “Soms staan er maar twee jongens in, die ouder zijn dan 23.” De start van het seizoen, is in ieder geval hoopvol. “De eerste wedstrijd wonnen we de derby met 1-2 uit bij Klundert, door een doelpunt in de laatste minuut. Dat is natuurlijk wel heerlijk.
Helemaal omdat dat misschien wel de leukste wedstrijd van het jaar is.” Die alvast op zak, blijft Van der Plaat wel met beide benen op de grond staan. “We moeten vooral nog volwassener worden. Af en toe een wedstrijd killen en een bal wegtrappen, in plaats van voetballen.” En ook voor de goal, moet de ploeg wat zakelijker zijn, vindt hij. “In het afmaken van de kansen, kan het nog wel wat beter.” Voor zichzelf, heeft Van der Plaat echter een heel ander doel, wat betreft dit seizoen. “Ik hoop vooral gewoon een heel jaar fit te blijven.”
Want ondanks dat hij al vijf jaar deel uitmaakt van de selectie, miste de nummer zes of acht al flink wat duels. “Vorig seizoen ben ik veel geblesseerd geweest, en heb ik maar een wedstrijd of tien gespeeld.” Waar hij allemaal last van had? “Wat had ik niet, kun je beter zeggen. Allebei mijn enkels, mijn liezen. Ik viel van de ene in de andere blessure. Dat was heel frustrerend.”
Op het pleintje
Helemaal, omdat Van der Plaat daar al langer mee kampt, vertelt hij. “Ik ben in de afgelopen vijf seizoenen veel geblesseerd geweest. En waar het door komt, weet ik eigenlijk niet. Misschien een stukje pech.” Toch heeft hij, zeker voor zijn liesproblemen, in ieder geval een oplossing gevonden. “Eens in de zoveel tijd laat ik mijn rug kraken, dat helpt wel. Voor mijn enkels is het wat lastiger, omdat het ook niet goed is om ze iedere wedstrijd in te tapen. Maar daardoor ga ik er wel regelmatig doorheen.” Bij de club, waar Van der Plaat al sinds zijn vierde speelt.
“In de tussentijd heb ik ook nog één jaar bij RBC gespeeld, omdat ik hier in de jeugd de uitdaging een beetje miste.” Toch duurde dat uitstapje, dus niet al te lang. “Toen ik zestien was, kreeg ik de kans om bij Kogelvangers in het eerste te gaan spelen. Lekker op mijn eigen dorp, en bij het eerste. Daar hoefde ik niet lang over na te denken.” Inmiddels spelend onder Robert Braber, via wie hij ook bij RBC terechtkwam, heeft Van der Plaat daar allesbehalve spijt van. “Het is hier heel gezellig en ik voetbal nu met jongens, waar ik vroeger ook mee op het pleintje voetbalde. Soms wel meer dan de helft van het team.”
Ook in het tweede elftal, lopen een hoop bekenden van hem rond. “Ook dat zijn allemaal jonge gasten.” Tel daar alle activiteiten die georganiseerd worden bij op, en je snapt dat hij uitstekend op zijn plek zit bij de club. “Daarom zit ik zelf ook in de activiteitencommissie. Het is leuk om dingen te organiseren.” Al draait het natuurlijk vooral, om presteren. In zijn geval als middenvelder. “Ik probeer veel na te denken, om mijn gebrek aan snelheid een beetje te compenseren. Eerder zien wat er gaat gebeuren. Daar moet ik het van hebben.” Voetballend prima, maar vooral hard in de duels.
“Ik vind het soms echt lekker om keihard een duel in te gaan.” Als het aan hem ligt, blijft hij dat voor altijd doen, in het shirt van Kogelvangers. “Ik heb niet per se de ambitie om ergens anders te gaan voetballen. Zeker niet als we deze groep jongens bij elkaar kunnen houden en door kunnen groeien. Dan kijk ik liever hoe hoog we kunnen komen met Kogelvangers en waar het schip strandt. Er zit nog genoeg rek in!”