Vorig jaar succesvol geopereerd aan zijn rechterenkel en met goede moed begonnen aan het nieuwe seizoen, staat Yourian Frijters bij vijfdeklasser SVC opnieuw aan de kant met een enkelblessure. Ditmaal aan zijn linkervoet. “Het gaat nog niet echt van harte.”
Het halen van de competitiestart, bleek dan ook een flinke uitdaging. “Ik hoopte er dan eigenlijk weer bij te zijn, maar ik ben nog niet pijnvrij. Dus ik vrees dat het langer gaat duren.” En dat terwijl Frijters (25) stond te trappelen, om weer te gaan voetballen. “Vorig jaar ben ik op 17 april geopereerd aan mijn enkel, omdat ik last had van ophopingen en botvorming rond mijn kraakbeen.” Ontstaan, door littekenweefsel van eerdere blessures. “Toen hebben ze mijn enkel schoongemaakt en mocht ik er twee weken niet op lopen.”
Hard hoofd
Weer helemaal fit, begon Frijters dit seizoen vol goede moed aan de voorbereiding. “Ik zou eindelijk weer mogen spelen, tot ik door mijn linkerenkel klapte.” Een scheurtje in zijn enkelband, is de inwoner van Standdaarbuiten nu druk bezig met revalideren. “Het gaat nog niet echt van harte.” Tijd genoeg dus, om terug te blikken op afgelopen seizoen. “Dat was eigenlijk gewoon heel teleurstellend. We hadden er een aantal nieuwe jongens bij, dus iedereen had een stuk hogere verwachtingen.” Maar in plaats van meedoen voor de bovenste plekken, degradeerde SVC uiteindelijk via de nacompetitie naar de vijfde klasse. “Dat kwam mede door blessures, vakanties en pech, al zat er voor mijn gevoel veel meer in.” Zeker, nadat de ploeg uit Standdaarbuiten een goede voorbereiding kende.
“In de beker ging het goed, tegen twee derdeklassers, dus ik had helemaal niet het idee dat het in de competitie lastig zou kunnen worden. Dat kwam eigenlijk pas na de winterstop, daarvoor had ik goede hoop.” Hoop, die richting het einde van het seizoen, steeds minder werd. “Toen kreeg ik er wel een hard hoofd in, dat het nog goed ging komen.” En dat gevoel, bleek te kloppen. “Ik vind het lastig om er echt een verklaring voor te vinden. Het was vooral een stukje pech en het moeten missen van mensen.”
Huis gekocht
Die klap inmiddels verwerkt, probeert Frijters weer naar de positieve dingen te kijken. “Het liefste wil je natuurlijk meteen kampioen worden, maar ik denk dat dat misschien te hoog gegrepen is. Ons doel is in ieder geval om bovenin mee te doen en zeker voor de nacompetitie te gaan.” Ook voor hem persoonlijk, zou dat laatste wel lekker zijn, lacht hij. “Ik ben in de afgelopen vier jaar, drie keer gedegradeerd. Dus je zou bijna denken dat het aan mij ligt.” Want op zijn vijfde begonnen met voetballen bij SVC, maakte hij tussentijds nog een uitstapje naar Victoria’03.
“In het eerste jaar dat ik daar speelde, degradeerden we. En sinds vorig seizoen, ben ik hier weer terug. Ook toen degradeerden we. Dus ik hoop dat het nu de goede kant opvalt en dat we promoveren.” Op zijn zeventiende zijn debuut gemaakt in het eerste van SVC, weet Frijters dan ook eigenlijk niet beter. “Ik kom uit Standdaarbuiten en heb onlangs een huis gekocht, bijna tegenover de voetbal. Dan is één plus één al heel snel twee. Ik kan bijna rollend naar de club.” En dat laatste, is soms wel nodig ook, vertelt hij lachend. “Ik ken bijna al die jongens al van jongs af aan, dus het draait ook vooral om de gezelligheid en het doen van een biertje.
Tuurlijk is het voetballend wat minder dan bij Victoria’03, maar het sociale vind ik ook heel belangrijk.” Vertrekken, ziet Frijters zichzelf dan ook niet zo snel meer doen. “Dan moet er wel een heel goede aanbieding komen, bijvoorbeeld van een eersteklasser. Al is het dan wel de vraag of ik dat zou willen én kunnen.”
Toch gelooft de middenvelder daar naar eigen zeggen wel in. “Als ik continu mijn niveau haal wat ik kan, dan zou ik dat kunnen.” Veelal, als nummer tien. “Assists geven of doelpunten maken. Dat is wat ik het liefste doe. Lekker aanvallen.” Helemaal, gezien zijn kwaliteiten. “Ik heb een aardige actie in huis, maar ook oog voor teamgenoten. Iemand met overzicht en inzicht.” En iemand, die ook zijn verdedigende taken niet schuwt. “Uithoudingsvermogen en kracht zijn mijn sterkste punten!”