Een makkelijk welkom en een fijne start, bij een leuke vereniging met warme mensen. Tim Bouterse is bij derdeklasser Seolto voorlopig helemaal op zijn plek. En dus geniet de inwoner van Dongen tot nu toe van zijn eerste klus als hoofdtrainer. “Ik was er voor mezelf wel aan toe.”
Want na jaren als jeugdtrainer bij DVVC, Dongen en Willem II, begon het seniorenvoetbal Bouterse (35) de afgelopen jaren steeds meer te trekken. En dus was hij de afgelopen seizoenen trainer van Dongen 3 én VOAB O23. “De O23 van VOAB heb ik twee jaar gedaan, en daarvoor ben daar ik assistent-trainer geweest bij het eerste, maar ik had altijd de ambitie om ergens hoofdtrainer te worden.” Dus toen hij in maart een appje kreeg van iemand van Seolto, of hij interesse had om op gesprek te komen, hoefde Bouterse niet al te lang na te denken. “Ze hadden mijn naam via een andere trainer gehoord. Of ik open zou staan voor een gesprek.”
Vaste kern
Dat gedaan, beviel het hem meteen goed. “Ook het tweede gesprek met een aantal spelers was positief. Daarna is het snel gegaan.” Bouterse weet wel waarom, vertelt hij. “Ik pas goed bij een club als Seolto. Je hebt te maken met een vaste kern van spelers, met jongens die al jaren bij de club zitten.” Iets waar de trainer als voormalig speler van DVVC, zich goed mee kan vereenzelvigen. “Een beetje dat kleine, echt die dorpssfeer. Dat overtuigde mij vrij snel. Het voelde meteen goed.” En dat terwijl Bouterse de vereniging zelf, eigenlijk nauwelijks kende. “Van naam wel, maar ik was er nog nooit geweest.”
Als vanzelfsprekend is hij de club, na zijn aanstelling, nadrukkelijk gaan volgen. “Toen ik de eerste keer op gesprek ging, stonden ze negende. Daarna kregen ze een mindere fase en zijn ze wat gezakt.” Waardoor het, nog een klein beetje spannend werd in de strijd om degradatie. “Ik wist dat ze in de laatste wedstrijden tegen de concurrenten moesten, dus daar zat echt de sleutel.” Drie punten boven de nacompetitie, bleek dat uiteindelijk voldoende.
“Het is fijn dat ze niet gedegradeerd zijn, al was het geen harde eis van mij dat we derde klasse moesten spelen. Het gevoel was toch al gewoon goed.” In wat voor hem, dus zijn eerste klus als hoofdtrainer bij de senioren is. “Hiervoor deed ik de O23 van VOAB, dan heb je te maken met jongere gasten, die allemaal ongeveer in dezelfde levensfase zitten. Nu zitten spelers natuurlijk in heel andere levensfases, dat brengt weer andere dingen met zich mee. Bijvoorbeeld als iemands vrouw nog niet thuis is en er iemand op de kinderen moet passen.”
Leuk jaar
Toch probeert Bouterse het voetbalinhoudelijk, op dezelfde manier aan te pakken. “De intentie van het spel is hetzelfde, de formatie is alleen anders. Maar dat heeft te maken met de kwaliteiten van de groep.” Hoe wil hij zijn ploeg het liefste laten spelen? “In de basis heb ik een vrij naïeve gedachte over voetbal, dat komt vooral door het jeugdvoetbal. Gelukkig ben ik daar de laatste jaren, wel wat realistischer in geworden. Daardoor is het even afwachten waar we kwalitatief gezien vallen in de competitie.” Maar achteruitlopen, gaat hij hoogstwaarschijnlijk niet doen. “We willen wel graag proberen hoog druk te geven. Vorig seizoen kregen ze weinig goals tegen, maar scoorden ze ook niet al te veel. Dan neem ik een paar doelpunten meer tegen, graag op de koop toe.” Al draait het natuurlijk vooral, om resultaat. “We hebben onze doelstelling eigenlijk opgeknipt.
Eerst willen we zo snel mogelijk 30 punten halen, en daarna gaan we kijken wat we nog kunnen halen. Dat is een beetje afhankelijk van wanneer we dat aantal hebben gehaald.” Zaak is in ieder geval, om er direct in te blijven. “En om leuke wedstrijden te spelen. Dan zou ik tevreden zijn. Als we het tegenstanders echt lastig kunnen maken en ze het vervelend vinden om tegen ons te spelen.” In combinatie, met plezier.
“Die jongens moeten vooral aan het einde van het seizoen zeggen dat ze een leuk jaar hebben gehad.” Iets waar Bouterse zelf, als voetballer ook veel waarde aan hechtte, vertelt hij. “Ik was zelf altijd een aanvaller. Vaak rechtsbuiten of spits. Snel, maar ik blonk niet uit in het verdedigen.” Heel lang op hoog niveau voetballen, deed hij dan ook niet. “Ik heb een paar wedstrijden in het eerste van DVVC gespeeld, daarna ben ik naar een vriendenteam gegaan.”
Want al op jonge leeftijd, vond Bouterse training geven eigenlijk leuker. “Op mijn zeventiende ben ik begonnen als assistent. Daar was ik heel fanatiek mee bezig, zo ben ik er eigenlijk ingerold.” Om vervolgens alle leeftijden training te geven, en zichzelf verder te ontwikkelen. “Ik haal er heel veel energie uit als spelers het leuk vinden.”
Van kinderen, tot aan senioren. “Op een gegeven moment werd ik er zo fanatiek in, dat ik naar Dongen ben gegaan en mijn VC2 heb gehaald.” Ambities, heeft Bouterse dan ook genoeg. Al vindt hij het een lastige vraag. “Ik wil graag kijken wat het hoogst haalbare is, maar moet het ook wel naar mijn zin hebben. Gevoel is voor mij heel belangrijk. Als ik ergens op mijn plek zit, hoef ik niet zo nodig op iedere langsrijdende trein te springen.” Mocht het ooit wel passen. “Wil ik graag kijken hoe ver ik kan komen!”