Na drie seizoenen in de derde klasse is CWO terug in de tweede klasse. De Vlaardingse ploeg van trainer Dennis van der Waal (41) pakte afgelopen seizoen de titel in de derde klasse G. Een kampioenschap waarin plezier, aanvallend voetbal en saamhorigheid centraal stonden. De ontknoping op de laatste speeldag zorgde voor een feest met dubbele gevoelens. „Het was een emotionele rollercoaster. We vierden het kampioenschap met een lach en een traan.”
Voor Van der Waal was het zijn tweede seizoen als hoofdtrainer van CWO. De trainer, in het dagelijks leven werkzaam bij Hogeschool Rotterdam, kent de club door en door. In 2015 begon hij er als assistent van Francisco Roque Da Silva, tegenwoordig juist zijn assistent. Later werkte hij onder Rafael Andrade. Na drie seizoenen vertrok Van der Waal naar Jong Excelsior Maassluis, waarna hij vier jaar assistent was van Henk de Zeeuw bij Zwaluwen.
Ondertussen was CWO uit de tweede klasse gedegradeerd. „Het gekke is dat dit gebeurde onder misschien wel de beste trainer die CWO heeft gehad: Jeff Stans. Ze hadden ontzettend veel pech en blessures en daarnaast was er sprake van versterkte degradatie. Dat heeft ze uiteindelijk de kop gekost.”
Na het eerste seizoen van CWO in de derde klasse keerde Van der Waal terug, ditmaal als hoofdtrainer. Zijn eerste opdracht was duidelijk. „We moesten zorgen dat alle neuzen dezelfde kant op gingen en saamhorigheid binnen de hele selectie creëren. Daarnaast wilden we ons nadrukkelijk richten op onze eigen jeugd.”
In zijn eerste seizoen eindigde CWO als zesde. De basis voor meer was gelegd en vrijwel de gehele selectie bleef bij elkaar. „Daarna hebben we heel gericht naar versterkingen in onze eigen omgeving gezocht. Bij CWO betalen we spelers niet. Ik geloof in het verenigen en je hebt afgelopen seizoen gezien wat dat kan opleveren.”
Geloof in de titel
Dat er iets moois mogelijk was, bleek direct tijdens de eerste competitiewedstrijd tegen Berkel, dat het seizoen ervoor als tweede was geëindigd. „Voor mij was Berkel een titelkandidaat. Ondanks dat we een rode kaart kregen, speelden we gelijk. Dat bevestigde het gevoel dat we mee konden doen.”
Dat vertrouwen groeide. Van der Waal wilde bovendien niet alleen winnen, maar ook aantrekkelijk voetbal spelen. „Mijn speelwijze is vergelijkbaar met die van Telstar onder Anthony Correia. Ik wil dat mensen langs de kant zeggen: wauw, dit is gaaf om naar te kijken. Aanvallend voetbal, met opkomende wingbacks. Volle bak vooruit.”
Plezier bleef daarbij de belangrijkste voorwaarde. „We spelen derde klasse, geen Champions League. Die jongens moeten plezier hebben en ik moet plezier hebben. Het moet voor iedereen een mooie zaterdagmiddag zijn.”
CWO, Kethel Spaland en Berkel maakten gedurende het seizoen de dienst uit. Na een overwinning op Kethel leek CWO met een voorsprong van acht punten zelfs comfortabel richting de titel te gaan. Toch werd het nog spannend. „We stapten thuis tegen Botlek op de bekende bananenschil en verloren met 2-0.”
Op de voorlaatste speeldag won CWO bij HBSS, terwijl concurrent Kethel Spaland met 3-0 achterstond tegen Botlek. Het kampioensfeest leek aanstaande, maar Kethel draaide de wedstrijd alsnog om en won met 4-3. Alles kwam daardoor aan op de laatste zaterdag. Kethel won met liefst 10-1 bij het al gedegradeerde Meeuwenplaat, waardoor CWO thuis tegen OVV niet mocht verliezen.
Lach en een traan
De Vlaardingers hielden het hoofd koel en wonnen met 2-0. „We hebben het volledig op eigen kracht gedaan, want we kregen absoluut niets cadeau van OVV. Het was echt zo’n typische kampioenswedstrijd.”
De openingstreffer maakte de ontknoping extra bijzonder. Justin, die vanwege ernstige knieproblemen vrijwel het gehele seizoen niet had gespeeld, scoorde met een omhaal. „Eigenlijk mocht hij helemaal niet meer voetballen, maar hij wilde de laatste wedstrijden ontzettend graag meedoen om onderdeel van het team te zijn. Uitgerekend hij maakte dat doelpunt. Inmiddels is hij gestopt.”
Daarnaast waren er binnen de selectie trieste familieomstandigheden. „Daardoor zaten er heel veel verschillende emoties bij. Het was een prachtig feest, maar wel met een lach en een traan.”
Komend seizoen is CWO na drie jaar weer tweedeklasser. Van der Waal verwacht een pittige competitie. „Het lijkt erop dat ze een aantal van de sterkste ploegen bij elkaar hebben gezet. Het is een enorm voetballende poule en ik verwacht heel mooie wedstrijden.”
Voorspellingen doet hij nog niet. „Als promovendus is het lastig om in de tweede klasse te blijven. Kijk maar naar Neptunus-Schiebroek afgelopen seizoen. Gelukkig is onze groep vrijwel volledig bij elkaar gebleven. Het stoppen van aanvoerde Mike van der Meer is vooral een echte aderlating.”
Na het kampioenschap wacht CWO dus een nieuwe uitdaging. Maar aan de belangrijkste ingrediënten verandert volgens Van der Waal niets: saamhorigheid, plezier en vooral aanvallend voetbal.