Na drie jaar bij de jeugdopleiding van Oosterhout staat Richard van Gils weer op het veld. Als hoofdtrainer van Schelluinen, de club waar hij eerder al kampioen werd. De opdracht is duidelijk: zo snel mogelijk weg uit de vierde klasse.
Van de technische commissie kreeg Van Gils geen concrete opdracht mee, wel een duidelijke ambitie. “We willen zo snel mogelijk weer terug naar de derde klasse. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik vind wel dat we daar met deze ploeg vol voor moeten gaan. Waar dat uiteindelijk eindigt, zien we dan wel.” Het plan is op drie jaar gezet: op zijn minst de derde klasse, en als het even kan weer terug naar de tweede klasse, waar de club onder Van Gils eerder ook al eens stond.
De selectie is vernieuwd met nieuwe gezichten en oude bekenden. Voor een ieder is een financiële vergoeding. “We hebben een gezamenlijke puntenpot. En de jongens uit Dordrecht krijgen de reiskosten vergoed. Verder niet.”
Een club die dreigde om te vallen
Vorig seizoen verloor Schelluinen vrijwel alles, met grote cijfers. Dat deed iets binnen de club. Sponsors en betrokkenen vroegen zich hardop af of het zo verder moest. Een groep bedrijven, met daarin ook Van Gils’ eigen werkgever, ging ermee aan de slag. “Ik kan me voorstellen dat mensen zich afvragen of je dan niet moet stoppen met het eerste elftal en de stekker eruit moet trekken. Maar een club die al zo lang bestaat, in zo’n klein dorp, heeft ook gewoon een maatschappelijke functie.”
Zijn werkgever, vroeger zelf leider en sponsor bij Schelluinen, polste Van Gils als eerste. Hij hapte niet meteen toe. “Ik wilde eerst goed weten wat de plannen waren. Je wil niet zomaar in stappen.” Toch kriebelde het. Bij Oosterhout was hij de laatste tijd meer aan het vergaderen dan dat hij op het veld stond. Toen de plannen bij Schelluinen steeds concreter werden, viel het kwartje. Voor zijn technische staf trok hij meteen een goede assistent aan. Ook binnen de club stapten mensen op als leider of grensrechter.
Op zoek naar een team
Voetballend heeft Schelluinen volgens Van Gils weinig te klagen. “We hebben echt heel veel goede voetballers. Maar alleen daarmee red je het niet, zeker niet in de vierde klasse. Je moet een goede balans vinden, en kijken wie de leiders worden in de groep en wie de volgers. Dat begint al wel een beetje vorm te krijgen.”
Zelf speelde Van Gils ooit op het hoogste niveau: professioneel bij RBC, FC Eindhoven en Helmond Sport. En beleefde hij een avontuur bij het Belgische Beringen. Als trainer werkte hij bij Unitas, Altena en Oosterhout, voordat hij drie jaar hoofd jeugdopleiding was bij Oosterhout. Daar groeiden meerdere teams door naar divisie-niveau. “De sleutel was vooral dat we hele goede trainers konden aanstellen. Daar hadden we gelukkig het budget voor.”
Weer thuis
Terug bij Schelluinen lopen inmiddels zes, misschien zeven spelers rond die hij van vroeger kent. Grote ambities op trainersgebied heeft Van Gils niet meer. Zijn diploma volstaat voor de tweede klasse, en dat is precies genoeg voor het plan dat er nu ligt. “Het bevalt me gewoon heel goed om weer op het veld te staan. Verder bekijk ik het per seizoen. Over een jaar kan alles er weer heel anders uitzien.”