Eén rode kaart, één gele, na twee competitiewedstrijden. Nick Bambacht (23) van Herovina staat er niet om bekend, maar grijpt de uitleg met gemak aan. De verdedigende middenvelder is nuchter over de moeizame seizoensstart. Voetbal is toch al het enige waar hij echt om draait.
De rode kaart viel tegen Sleeuwijk, bij een 2-2 stand. “We zetten continu vol druk in de opbouw. Ik stap net te laat door op mijn man, wil vol afremmen, en glij uit.” Het was een pittige wedstrijd, met eerder al een kaart voor de aanvoerder en weinig goodwill tussen de assistent-trainer en scheidsrechter. Een minuut na zijn rode kaart viel de 3-2. “Ik trek mezelf dat wel aan, ook al had ik er geen controle over. Het voelt toch alsof je je team een half uur in de steek laat.”
Op het veld speelt Bambacht sinds anderhalf jaar vooral als nummer 6, maar hij is ook inzetbaar als centrale verdediger of back. “Een beetje tweebenig, verdedigend ingesteld.” Vanzelfsprekend is zijn plek niet. Bij een volledig fitte selectie moet hij er voor knokken. “Als ik een training mis, ben ik al snel de twaalfde of dertiende man. Dat is alleen maar goed, hoor.”
Bambacht begon als kabouter bij ASH, de club van zijn vader. Op zijn twaalfde maakte hij de overstap naar Herovina. Daar doorliep hij de hele jeugd, met op zijn zestiende zijn debuut als invaller en op zijn negentiende een vaste plek in het eerste. Nog altijd speelt hij samen met twee jeugdvrienden uit die tijd. “Mijn beste vrienden, daar voetbal ik ook mee samen in het eerste.”
Een warme dorpsclub
“Herovina is een hele warme dorpsclub, met veel vrijwilligers. De hele selectie van het eerste komt uit Herwijnen, op één speler na dit seizoen. Jong of oud, in de kantine maak je met iedereen even een praatje.” Zonder voetbal zou zijn zaterdag leeg zijn, en daar wil hij niet een aan denken. “Die schorsing waren mijn ergste twee weken.”
Naast het spelen is Bambacht ook jeugdtrainer en clubscheidsrechter. Het begon toen de jeugdcoördinator hem vroeg een team te trainen. Sindsdien wisselt hij dat af met fluiten voor de jeugd. “Iedereen is goed met elkaar bij Herovina, dus je doet ook gewoon wat voor een ander. Als ze aan het begin van het seizoen jeugdtrainers tekortkomen, dan sta je er gewoon voor die mensen.” Een officiële trainerscursus volgde hij ook, op vrijdagavond, maar hij stopte er halverwege mee. “Op jeugdniveau vind ik het heel leuk om training te geven, maar ik heb verder geen ambities ofzo.”
Darten als tweede passie
In zijn vrije tijd dart Bambacht fanatiek, op woensdag en vrijdag in competitieverband. Zijn gemiddelde ligt rond de 70, nog ver onder het niveau dat nodig is voor een landelijk tourkaart-toernooi. Thuis heeft hij een setup van bijna duizend euro staan, met camera’s en een tablet om online te oefenen en automatisch te scoren. Toch blijft voetbal op één staan. Door de week werkt Bambacht als timmerman waarvoor hij altijd vroeg uit bed komt. Maar niemand kan aan zijn zaterdag komen. ,,Die is echt voor Herovina. Elke zondag kijk ik alweer uit naar de volgende zaterdag.”