ZVV Kroeven deed deze zomer een bijzondere aankondiging: Mounir El Allouchi werd als nieuwe aanwinst gepresenteerd. De 31-jarige profvoetballer promoveerde in mei nog met Willem II naar de Eredivisie, maar zit nu zonder contract. „Ik ben met deze jongens opgegroeid.’’
Voor El Allouchi lag deze stap daarom wél voor de hand. De Roosendaalse prof traint iedere zomer mee bij Kroeven om zijn conditie op peil te houden. Ook speelde hij al eerder wedstrijden voor de zaalvoetbalclub, toen zijn contract in Saudi-Arabië in 2025 afliep. Niks nieuws dus, dat hij dit seizoen weer minuten gaat maken bij de zaalvoetbalclub uit de wijk waar hij vandaan komt. „De PR is nu alleen wat groter dan de vorige keer’’, lacht hij. „De foto die werd gepubliceerd maakte veel los.’’
De ervaren linksback heeft een bewogen en emotioneel seizoen achter de rug. El Allouchi verloor zijn dochtertje net voor aanvang van de play-offs om promotie. Een paar dagen later stond de Roosendaler echter alweer op het veld om met Willem II een Eredivisie-ticket te bemachtigen. In de eerste thuiswedstrijd van de route naar de finale, tegen RKC Waalwijk, maakte hij zelfs de beslissende treffer. Aan het eind van de rit won Willem II de play-offs en dichtte trainer John Stegeman hem een belangrijk aandeel daarin toe.
Toch werd zijn aflopende contract niet verlengd. De reden? Als 31-jarige voetballer vertegenwoordigde hij geen restwaarde. „Ik begreep die redenering, maar ik was het niet eens met het besluit’’, vertelt El Allouchi. „In Nederland ben je als speler van boven de 28 al oud en ga je qua waarde achteruit. Maar ik ben fit, heb genoeg kwaliteit en al twee jaar Eredivisie-ervaring. Ik weet wat daar gevraagd wordt en had dat aangekund.’’
Als voetballer moet je je conformeren aan het besluit van de club. Dat deed El Allouchi dus ook: hij keek verder. Aanbiedingen kwamen er vanuit verschillende Europese landen, maar de linksback hapte nergens op. Hij blijft liever in Nederland of vertrekt naar het Midden-Oosten: „In het buitenland wil ik alleen naar Saudi-Arabië of de Emiraten’’, legt hij uit. „Dat heeft twee redenen: het financiële natuurlijk, maar ook de kwaliteit van leven.’’
„Die combinatie vind ik geweldig’’, gaat El Allouchi verder. „Ik heb al eerder in de Saudische competitie gespeeld en dat beviel me goed. Het leven van een voetballer daar is heel erg gericht op de wedstrijden. We trainden ‘s avonds en de meeste lokale jongens kwamen één minuut voor aanvang met een koffietje in de hand aankakken. Dat terwijl ik al een uur van tevoren bezig was met rek- en strekoefeningen. En ze waren allemaal fit, hè. Nooit blessures. Ze stonden er altijd. Die scherpte in de weekenden en de relaxedheid doordeweeks, dat trekt me heel erg.’’
In afwachting van de juiste aanbieding is El Allouchi dus in de zaal bij Kroeven te bewonderen. Zaalvoetbal ligt de behendige back annex middenvelder goed. „Het is een hele andere tak van sport: het gaat veel sneller, het veld is kleiner, je hebt veel meer balcontacten. Ook kom je overal uit op het veld. Die combinatie ligt mij wel. Zolang ik hier speel, wil ik het team helpen, fit blijven en plezier maken.’’