Guidon Chris Kithom is na zes jaar weer terug op de Nederlandse velden. Bij Wieldrecht verloor hij het plezier in het spel, maar na overtuiging van de staf en medespelers is hij nu weer op de velden, deze keer bij FC Dordrecht Amateurs. “Ik zou nog een paar jaar mee moeten kunnen natuurlijk.”
Het plezier in voetbal kwijt
Zes jaar geleden stopte hij nog als voetballer. “Ik was het plezier verloren”, vertelt Kithom. “Ik heb zes jaar stilgestaan, dat had ook te maken met hoe ik er mentaal voor stond.” Daardoor was een terugkeer ook niet makkelijk. Op een gegeven moment woog hij 140 kilo. Afgelopen jaar heeft hij door zijn overgewicht zijn meniscus gescheurd, maar hij begint nu wel weer.
Van FC Dordrecht naar Haaglandia
Vroeger speelde Kithom bij een BVO. In de Onder 19 van FC Dordrecht zat hij tegen het beloftenelftal aan. “Maar het eerste speelde in de Eredivisie, toen wilden ze vooral veel spelers van Feyenoord, Sparta, NAC en zelfs Ajax overnemen. Ja, daar kon ik moeilijk tussen komen.” Dus volgde de stap naar Haaglandia. Een grote stap, van het BVO-voetbal naar het eerste van een amateurclub.
Bij Haaglandia speelde hij ook zijn eerste, en tevens enige, wedstrijd in de KNVB Beker. Een wedstrijd tegen Flevo Boys. Het was naar eigen zeggen een verre uitwedstrijd tegen de destijds in de Hoofdklasse uitkomende ploeg. “Ik keek weleens video’s van de beker natuurlijk, dan zie je wel dat het leeft. Maar waar ik niet op was voorbereid, was dat het publiek je uit de wedstrijd probeert te halen. Dat was wel even schakelen.”
Ondanks dat de wedstrijd met 6-2 verloren ging, heeft die de meeste indruk op hem gemaakt. “Ik heb ook wedstrijden gespeeld tegen een Turkse club waar Roberto Carlos trainer was, maar dan merk je toch dat in oefenwedstrijden de intensiteit lager ligt.”
De weg terug
In de zes jaar tussen Wieldrecht en nu bij FC Dordrecht Amateurs voelde hij af en toe de kriebels om terug te komen. “Ja en nee, ik had toen flink overgewicht. Ik woog bijna 140 kilo op een gegeven moment. En het ging mentaal niet goed.” Afgelopen jaar scheurde hij zelfs zijn meniscus door het overgewicht. Dat was ook het punt waarop hij het weer helemaal omgooide. “Ik zou nog een paar jaar mee moeten kunnen natuurlijk.”
Het balletje begon niet bij hemzelf te rollen. “Een aantal jongens van het team ken ik doordat ik ermee of tegen heb gespeeld, en die vroegen of ik ze wilde helpen.” Nadat ook de staf hem had gesproken was hij overtuigd.
“Voor nu wil ik eerst het plezier in het spel terugvinden en weer fit worden.” Ook voor het team heeft hij al een doelstelling. “We moeten aan de bovenkant van de competitie meedoen. We hebben een team dat nog op elkaar moet inspelen, maar dat gaat al de goede kant op.”