Thijs Goudriaan (18) heeft zich afgelopen seizoen in de basis gespeeld bij De Alblas. Sinds februari is de buitenspeler eigenlijk niet meer uit het team weg te denken.
Vorig seizoen speelde Goudriaan zijn tweede jaar bij de onder 19. De trainer van het eerste had vanaf het begin duidelijk gemaakt de jeugd nadrukkelijk te willen betrekken. Zo speelde Goudriaan een paar keer vijf minuutjes vroeg in het seizoen, meer was het niet. Tot de winterstop. “Toen zei hij tegen me: we willen je er helemaal bij hebben nu.” Vanaf dat moment trainde Goudriaan alleen nog met het eerste, inclusief trainingskamp. In februari volgden zijn eerste dertig minuten en scoorde hij meteen twee keer. De week erna volgde zijn basisdebuut. Sindsdien is hij er eigenlijk niet meer uit geweest. “Eén wedstrijdje zat hij nog op de bank, maar dat was het.”
Twee keer raak tegen IJsselmonde
Hoe die eerste dertig minuten verliepen, vertelt Goudriaan met plezier. “We speelden uit tegen IJsselmonde, die stonden net iets onder ons. Dat was echt een pot die we moesten winnen. Na zestig minuten stonden we 1-0 achter toen ik erin kwam, samen met nog een jongen van de Onder 19. De Alblas scoorde er al snel twee, dus toen stond het 2-1. Er kwam wat energie in, en rond de 75e minuut kreeg ik de bal met een stuit voor mijn voeten. Vanaf de zestien, een afvallende bal, en het was een beetje aan het regenen. Die gleed er heerlijk in. De tweede was wat minder mooi. Ik ging een-op-een, schoot tegen de keeper aan en de rebound ging erin.”
De week na zijn invalbeurt volgde zijn eerste basisplaats. Ook daar was Goudriaan trefzeker. Rond de veertiende minuut vroeg hij zelf om de bal, gaf de centrale verdediger een panna en schoot raak. Zijn vierde en laatste goal van het seizoen viel in de nacompetitie, in een gespannen finale om handhaving. “We stonden na de eerste helft al 2-0 voor, maar kwamen op 2-1, dus toen werd het spannend. Rond de 76e minuut schoot ik de 3-1 erin. Een hoge bal die ik in één keer uit de lucht met binnenkant voet plaatste.” Handhaving was binnen.
Zomaar overstappen van de Onder 19 naar het eerste elftal gaat niet vanzelf. “Het niveau is echt heel anders. Veel fysieker. Je staat ineens naast een paar vaders, terwijl ik normaal tussen leeftijdsgenoten sta.”
Onzeker over een basisplek
Voor komend seizoen hoopt Goudriaan een vaste basisspeler te worden. Of hem dat gaat lukken, weet hij niet. Een aantal ervaren spelers, oude bekenden van de club, keert terug. “Ik denk dat het heel lastig wordt. Het zou zomaar kunnen dat ik geen basis speel. Voor mij wordt het wel een stukje harder werken nu.”
Wat betreft het team is er nog geen concrete doelstelling, al hoopt Goudriaan minimaal op een zorgeloze handhaving, met eventueel een gooi naar promotie via een periodetitel. Zijn persoonlijke doel? “Ik hoop uiteindelijk het hoogst mogelijke niveau te halen. Daar ga ik mijn best voor doen.”
Naast voetballen is Goudriaan samen met een ploeggenoot trainer bij de Onder 15. Echte ambitie in het trainerschap heeft hij nog niet. “Dat lijkt me op zich leuk, maar dan pas als ik zelf ben gestopt met voetballen.” Voorlopig doet hij het vooral voor de gezelligheid met de jongens waarmee hij het samen doet, en omdat hij het gewoon leuk vindt om training te geven. “En de club had het ook gewoon nodig.”