Met alle perikelen rondom het dorp, wisten ze bij TPO één ding zeker: het 80-jarig jubileum gaan ze groots vieren. Want het mag dan wel geen echte mijlpaal zijn, trots is wat bestuurslid Jaap de Visser een understatement. “Het is toch wel een dingetje!”
Helemaal, nadat ze het 75-jarig bestaan, eigenlijk niet echt konden vieren. “Dat viel gelijk met corona.” En dus doen ze het nu, vijf jaar later, dunnetjes over. “Het is eigenlijk geen mijlpaal, maar natuurlijk wel een mooi aantal.” Zeker met alle perikelen rondom het dorp, vertelt De Visser (73). “Moerdijk moest weg. Dus hebben we het gewoon gevierd, en kijken we wel hoe het verdergaat!”
Mooie dag
Want realistisch, is de inwoner van Moerdijk ondanks alle feestvreugde wel. “We zijn maar een klein dorp, daardoor is de aanwas natuurlijk niet zo groot. Wat dat betreft staan we op wankelen en is het moeilijk om aan de gang te blijven.” Toch mag dat de pret niet drukken, voegt De Visser daar meteen aan toe. “We gaan gewoon door en zien wel waar het schip strandt.” Het weekend van 21 maart, stond dan ook in het teken van festiviteiten. “Met allerlei artiesten, gratis toegang en lekker drinken.” Begin mei, gaat de jeugd ook nog naar de Efteling. “Op kosten van de club. Zodat ze er met z’n allen een mooie dag van kunnen maken.” Ook werden onlangs bestuurslid Meindert Bijleveld en Bianca Verstappen-Vaartmans in het zonnetje gezet. “Meindert heeft ruim twintig jaar in het bestuur gezeten.” Zoals ook De Visser zelf, al de nodige functies heeft vervuld, bij TPO. Van vlagger en scheidsrechter, tot aan penningmeester, kantinebeheerder en wedstrijdsecretaris. Maar niet voordat hij eerst op het veld genoot van het spelletje. “Toen ik twaalf was, was TPO nog een Rooms-Katholieke vereniging en ik was Protestants, dus mocht ik er niet op. Daarom ben ik eerst gaan korfballen.” Om niet veel later, toch de overstap te maken naar de voetbal. “Ik heb vanaf mijn zestiende tot mijn 27ste in het eerste gespeeld. Daarna raakte ik geblesseerd en ging het bergafwaarts. Last van mijn knieën.” Want, zo vertelt de vrijwilliger lachend. “Vroeger was ik nog snel, daarna zat het er niet meer in. Toen ben ik maar scheidsrechter geworden.” En bestuurslid. “Ik zit al 49 jaar in het bestuur.” Dus vraagt hij zichzelf soms wel eens af: “Ben ik nou de dorpsgek?”
Blijven bestaan
Dorpsgek of niet, trots is De Visser enorm, op zijn club. “Het is wel bijzonder dat we 80 jaar bestaan. Een jaar of tien, vijftien geleden, hadden we vijf jeugdteams en vijf senioren. Dat aantal is inmiddels flink teruggelopen en wordt steeds minder.” Desondanks, weet hij als geen ander, hoe belangrijk de vereniging is. “Voor de Moerdijkse maatschappij, is het noodzakelijk om de boel in stand te houden. Luctor et Emergo. We moeten het positief bekijken!” Want ondanks dat De Visser zich zorgen maakt om de toekomst. “Wie weet vieren we over vijf jaar weer een feest.” Aan de belangstelling, ligt het in ieder geval niet. “Op zondag is het nog steeds een hele happening. Komen er een hoop mensen kijken bij het eerste. Waar ze allemaal vandaan komen? Geen idee. Maar tijdens de derde helft, moeten we ze echt naar buiten jagen.” Uniek, noemt hij het. “Op het dorp is weinig te doen, heb je niet eens een café. Dat houdt onze club draaiende.” Maar de ledenaanwas, blijft een dingetje. “In de selectie voetballen maar vier of vijf jongens uit ons eigen dorp.” Toch is precies dat, de kracht van de club, volgens de Visser. “Juist die samenhang van de mensen en het ons kent ons. Kom bij het eerste voetballen, daar is de derde helft leuk, is alles aangekleed én betaal je weinig contributie.” Het 80-jarig jubileum, zag de vrijwilliger dan ook wel aankomen. “En de 85 jaar gaan we dan ook nog wel halen!” Hoogtepunten, kent de club in ieder geval genoeg. “We speelden in de vijfde klasse, wonnen de eerste acht wedstrijden, pakten zo een periodetitel, maar vervolgens vochten we tegen degradatie. Uiteindelijk gehandhaafd, promoveerden we via de nacompetitie naar de vierde klasse. Dat was in 1996.” Herinneringen, die levend moeten blijven. “Ik hoop dat de club kan blijven bestaan, vooral omdat het een sociaal onderkomen is voor de mensen hier. Als het dorp blijft bestaan…” Al maakt De Visser zich daar, niet al te veel zorgen om. “De echte ras-Moerdijker, ga je niet zomaar wegjagen. Er is veel onrust gekweekt, maar het is even afwachten hoe het gaat. Ik moet het allemaal nog maar zien.”
Klik op TPO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TPO voor meer informatie over de club.