Bezig aan zijn eerste klus als hoofdtrainer, bevalt het Wesley Heijnen bij vijfdeklasser Achtmaal voorlopig meer dan prima. Want ondanks dat hij nu op een andere manier bezig is met voetbal, blijft de essentie volgens hem hetzelfde. “Deze gasten willen net zo hard trainen, dat vind ik leuk!”
Want na een jaar of tien als jeugdtrainer bij Unitas’30, had Heijnen (41) het naar eigen zeggen wel een beetje gezien. “Ik wilde eens kijken hoe het zou zijn om een eerste elftal te trainen.” Zijn interesse was dan ook al snel gewekt, toen Achtmaal hem een kleine twee jaar geleden belde. “Ondertussen had ik alle leeftijden in de jeugd wel zo’n beetje gehad, en dit is toch heel anders. De gezelligheid van een team, meer voetbalhumor, dat heb je bij wat ouder.” Bezig aan zijn tweede seizoen, had de oefenmeester eigenlijk weinig tijd nodig om te wennen aan die verandering. “Hoofdtrainer zijn van een selectie is op voetbalgebied niet anders.”
Eigen zoon
Al is natuurlijk niet alles hetzelfde, is Heijnen eerlijk. “Bij Unitas’30 waren die jongens er altijd om te trainen, nu komt voetbal wat vaker op het tweede plan.” Want ondanks dat hij ook bij Achtmaal te maken heeft met een jeugdig team. “Krijg je op de dag zelf, soms nog wel eens een afmelding. Maar ik moet zeggen, dat de opkomst goed is!” En niet zonder succes. “Je ziet echt een stijgende lijn.” Precies wat je als trainer natuurlijk wil zien. “Die passie is ontstaan door mijn zoon. Die voetbalde bij Unitas’30, dus ging ik regelmatig een training kijken. Zijn toenmalige trainer zat regelmatig op zijn telefoon, dat vond ik zonde. Daarom ben ik training gaan geven.” Hoewel dat in eerste instantie, niet de bedoeling was, lacht hij. “Eigenlijk wilde ik niet mijn eigen zoon training geven. In totaal heb ik dat uiteindelijk toch een jaar of vijf gedaan.” Iets dat ook als speler, van onder meer Hoeven, de jeugd van RBC Roosendaal, Rood Wit, Unitas’30 en Sprundel, al in hem zat. “Ik speelde centraal op het middenveld en was altijd veel met het spelletje bezig. Teamgenoten coachen, dat soort dingen.” Toch had Heijnen destijds, nooit het gevoel dat hij trainer zou worden. Maar inmiddels in het bezit van zijn VC2, is hij dat dus wel. “Ik wil vooral trainer zijn bij mooie clubjes. Clubs waar ik wat mee heb.” Zoals dus Achtmaal. “Mark Monden, de vorige trainer, ken ik goed, dus die heb ik vooraf wel gevraagd wat voor club het is.” Zijn antwoord, was simpel: “Een gezellige club, een beetje zoals Sprundel.” Precies, zoals Heijnen het voor ogen heeft. En had. “Voor nu trekken mij vooral verenigingen die ik goed ken en waar het gezellig is. Maar waar je ook jeugd door kunt laten komen. Want dat vind ik het mooiste.”
Middenweg
Om spelers vervolgens, verder te helpen ontwikkelen. “Ik ben een geduldige en rustige trainer, die er graag voetbal in probeert te krijgen.” Iets wat vorig seizoen, niet helemaal lukte. “Toen hebben we in die vierde klasse echt op resultaat gespeeld. Maar dat is geen voetbal wat ik graag wil zien.” Gedegradeerd naar de vijfde klasse, hebben ze bij Achtmaal nu niks te verliezen, vertelt Heijnen. “We kunnen niet degraderen, dus wil ik echt van achteruit opbouwen.” Zonder daar al te veel in door te slaan. “In het begin van het seizoen bleven we maar voetballen, nu willen we wel wat sneller vooruit. Af en toe diep, dan weer tussen de linies. Daar moeten we een middenweg in zoeken.” Gelukkig, gaat dat steeds beter. “Je ziet dat je met een jonge ploeg heel snel stappen kunt maken.” Helemaal tevreden met de negende plek op de ranglijst, is Heijnen echter niet. “Normaal zou je zeggen dat het terecht is waar je staat, nu vind ik dat we te weinig wedstrijden hebben gewonnen die we hadden moeten winnen.” Hoe dat komt? “We scoren moeilijk.” Toch had hij, het nodige puntenverlies wel ingecalculeerd, moet Heijnen bekennen. “Ze waren hier jarenlang gewend om de lange bal te spelen, dan weet je dat je in het begin wat minder punten kunt gaan pakken, omdat je probeert om te voetballen. Al had ik niet verwacht dat het er zoveel minder zouden zijn.” De stabiliteit achterin, gaat in ieder geval de goede kant op. “Die misten we wel, maar daardoor maken we nu minder foutjes. Alleen moeten we voorin nog rustiger worden voor de goal. Soms willen we té graag scoren. Dat komt ook met vertrouwen.” Heel veel bezig met de stand, is de inwoner van Sint Willebrord dan ook niet. “Ik wil vooral iedere tweede wedstrijd tegen een team, beter zijn dan de eerste.” In de manier van spelen dus. “Soms spelen we onnodig een lange bal, terwijl we kunnen opbouwen. En dan staan we ook niet goed, voor de tweede bal.” Zaak om daar ook komend seizoen, in te blijven ontwikkelen. Want zijn contract, heeft hij inmiddels al verlengd. “Het is gezellig én we maken stappen in het voetballen. Ik heb het gevoel dat ik die jongens nog wat kan leren, omdat ze nog jong zijn en het een goede groep is met mooie karakters en veel wilskracht. Daarom wilde ik graag nog een jaar blijven!”
Klik op VV Achtmaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Achtmaal voor meer informatie over de club.