Clubscheidsrechter, jeugdleider, grensrechter bij het eerste en kantinemedewerker. Dennis Coppens heeft het er als vrijwilliger bij RSV maar druk mee. Toch komt daar volgend seizoen, als staflid van het vlaggenschip, nog een functie bij. “Alles is heel leuk, maar het slokt natuurlijk ook wel behoorlijk wat tijd op.”
En dat is in zijn geval, een flink understatement. “Ik besteed best wat uurtjes aan de voetbal.” Om te beginnen, als leider van de JO17. Het team van zijn zoon Beau. “Daar ben ik een jaar of zeven geleden mee begonnen, en sindsdien ben ik altijd meegegaan.” Naast het fluiten van wedstrijden, als clubscheidsrechter. “Ook dat, doe ik inmiddels alweer een jaar of vijf. Vooral oudere jeugd en soms senioren, eigenlijk waar nodig. Maar dat is niet iedere week.”
Bijdrage leveren
Want daarnaast, is Coppens (46) dus ook nog vlagger bij het eerste én draait hij kantinedienst. Maar of dat allemaal nog niet genoeg was, voegt de inwoner van Rucphen zich volgend seizoen, bij de staf van het eerste elftal. “Als een soort elftalleider.” Verantwoordelijk voor alle randverschijnselen. “Gewoon dingen regelen. Alles om die jongens zo goed mogelijk te faciliteren.” Uit liefde voor het spelletje. “Ik ben van jongs af aan al bezig met voetbal, en mijn zoon gelukkig ook. Dan vind ik dat je als vrijwilliger een bijdrage moet leveren aan de ‘lokale FC’.” In zijn geval, dus bij RSV. “Ik ben er ooit ingerold als jeugdleider en dan krijgen mensen al heel snel door, dat je moeilijk ‘nee’ kunt zeggen. En voor je het weet, heb je allerlei rollen.” Heel leuk. “Maar het slokt ook veel tijd op. Want het is dan wel vrijwillig, maar natuurlijk niet vrijblijvend.” Toch geniet Coppens er vooral van, vertelt hij. “Het werken met die jonge gasten, is het leukste om te doen. Om ze beter te zien worden en plezier te zien hebben. Zeker als het goed gaat.” Zijn passie, is in al die jaren dan ook niet minder geworden. “Ik kom zelf oorspronkelijk van Wouw, dus ik heb lang bij Cluzona gespeeld. Als centrale verdediger, die het moest hebben van zijn doorzettingsvermogen en mentaliteit. Heel technisch begaafd, was ik niet. Nu voetbal ik nog bij de 35+ bij RSV.” Al gaat dat niet altijd even makkelijk. “Vroeger heb ik te veel gevraagd van mijn lichaam, dat komt er nu uit. Daardoor heb ik best wel wat last van fysieke ongemakken.” Minder naar zijn zin, heeft Coppens het daardoor echter niet. “In 2017 zijn we in Rucphen komen wonen, en eigenlijk ben ik door mijn zoon bij RSV beland.” Met veel plezier. “Het is een heel gezonde en grote club, met veel enthousiaste vrijwilligers. Je ziet bij ons ook niet dat dat minder wordt.”
Lol hebben
Sterker nog. “We hebben het niet slecht voor elkaar. Alles is enorm goed geregeld en de club leeft enorm in Rucphen. Volgens mij zijn we de enige vereniging in de gemeente die groeit. Dat zegt natuurlijk wel wat.” Een groei, waar Coppens maar wat graag zijn steentje aan bijdraagt. “Waar ik gevraagd word, probeer ik nuttig te zijn.” Zo ook, tijdens het traditionele Hemelvaartstoernooi. “Als scheidsrechter of het op een andere manier helpen van de organisatie. Dat vind ik super leuk om te doen.” Want vooral aan zijn rol op het veld, hecht hij veel waarde. “Vroeger heb ik als speler regelmatig een kaartje gepakt, omdat ik moeite had met scheidsrechters en snel een mening had. Mijn gedrag van toen, heb ik nu zelf als scheids een hekel aan. Dat probeer ik goed te maken, haha!” Een kwestie van emoties in bedwang houden. “Daar hoop ik een klein beetje invloed op te hebben, door die jonge gasten dat uit te leggen. Het gaat er vooral om dat we veel lol hebben.” Om na de wedstrijd, samen een drankje te doen. “Elkaar een hand geven en zeggen: het was een fijne wedstrijd. Dat geeft veel genoegdoening.” Net als het zien voetballen van zijn zoon. “Die staat op dezelfde positie als ik, centraal achterin. Ik hoop natuurlijk dat hij het eerste haalt!”
Klik op RSV de laatste artikelen over de club.
Klik op RSV voor meer informatie over de club.