Patrick Lanser (41) is al jaren een vertrouwd gezicht bij Peursum. Hij is onlangs algemeen bestuurslid geworden, met aangepast voetbal, jeugd, futsal en facilitair in zijn portefeuille.
Patrick is slechthorend. De grens ligt officieel bij 55 decibel gehoorverlies; hij zit op 60. Met een gehoorapparaat kan hij goed meedraaien in het dagelijks leven, zegt hij. “Maar het blijft iets waar je rekening mee houdt.”
Zijn voetbalverhaal begon bij VV Sliedrecht, in de D9. “Daar kon ik mijn plekkie niet echt vinden,” zegt hij. Hij ging verder bij VVAC, waar hij tot aan de senioren speelde. Werk kwam ertussen, hij stopte. Keerde later terug, opnieuw bij VVAC. Daarna volgden korte periodes bij Peursum, VVAC, SPV 81’ en LMO.
Bij SPV 81’ speelde hij in het 1e en bij LMO speelde hij 1 seizoen speelde hij met dove jongens in een regulier team. Uiteindelijk stopte die groep. Niet omdat het idee niet deugde, maar omdat de structuur ontbrak. Dat bleef hangen. Toen de trainer van het eerste van LMO hem benaderde voor de selectie ging hij daar nog een keer voor maar blessureleed zorgde er voor dat hij daar einde van het seizoen stopte. Na zijn operaties keerde hij terug bij VVAC en in de zaal bij Peursum. En daar viel alles op zijn plek.
Futsal
Patrick zette het algemene futsal en dovenfutsal op. Niet omdat het moest, maar omdat het er nog niet was. “In onze regio had je geen futsal en geen doventeams,” zegt hij. Vanuit de gemeente kwam zelfs de vraag of hij daar iets mee kon. Dat deed hij. Inmiddels heeft Peursum 3 futsalteams: een algemeen team en 2 doventeams met alleen slechthorende en dove spelers. In dat laatste spelen ook twee jongens die uitkomen voor het Oranje doventeam futsal. Er zijn zelfs spelers uit België aangesloten. “Voor ons is dat de basis.”
Patrick speelt zelf ook mee. Bij zowel het algemene futsal team en het doventeam. “Het loopt door elkaar. Dat is precies de bedoeling. Het gaat niet om scheiding, maar om toegankelijkheid. Je moet iemand binnen de club hebben die dit oppakt. Anders gebeurt het niet.”
Zijn rol werd groter toen hij het bestuur instapte. Het bestuur bestond uit drie mensen, waardoor de druk hoog was. “De vereniging deed een oproep: we zoeken bestuursleden. Ik stond toevallig in de bestuurskamer. Ik zei: als jullie hulp nodig hebben…” Zo simpel ging het. Nu is hij algemeen bestuurslid, met aangepast voetbal, futsal, jeugd en facilitair in zijn takenpakket. Als de jeugdcommissie er niet uitkomt, komt het bij hem terecht.
Onderscheidend in aangepast voetbal
Het aangepaste voetbal bij Peursum groeit. Het begon met dovenfutsal, en nu zijn de plannen uitgerold voor walking football. Het doel is breder: de samenleving erbij betrekken. “Peursum is sportief gezien een vierdeklasser. Maar maatschappelijk willen we ons onderscheiden.” Dat lukt, denkt hij, juist omdat het duurzaam is. Zowel het dovenfutsal als het algemene futsal draait nu drie seizoenen. “Dat blijft structureel.”
Binnen het doventeam zit een leraar van een dovenschool, waardoor ook jeugd wordt bereikt die anders misschien nooit bij Peursum was uitgekomen. “Dat helpt, je probeert door jeugd te betrekken iets op te bouwen. Ik snap ook dat niet elke club een doventeam kan oprichten of hier groot genoeg voor is. Het hangt af van hoe groot de doelgroep is. Maar het is hoe dan ook goed om erover na te denken.”
Patrick haalt er voldoening uit. Niet de snelle, maar de duurzame. “Het moet blijven bestaan.” Dat geldt ook voor zijn inzet. Hij doet veel, maar niet alles alleen. “Je hebt mensen nodig.”
Als hij praat over Peursum, klinkt geen borstklopperij. Wel betrokkenheid. “We hebben hier 26 teams, ook vrouwen en futsal. Het is een club die ruimte biedt voor alle spelers, ook dove spelers. Het maakt me trots dat ik daaraan heb mogen helpen.”
Klik op Peursum voor de laatste artikelen over de club.
klik op Peursum voor meer informatie over de club.