Drie avonden per week is Leen Vos op Sportpark De Bongerd te vinden en op zaterdag ontbreekt hij uiteraard evenmin. Bijna 75 jaar is hij inmiddels, maar daar voelt de vrijwilliger van Barendrecht zich absoluut niet naar. Als technisch jeugdcoördinator, verantwoordelijke voor de kleding en met allerlei facilitaire werkzaamheden heeft Vos genoeg te doen. “Ik ben gepensioneerd en heb daardoor wat meer tijd. Ik kan bijvoorbeeld ook snel op mailtjes reageren. Maar ik voel me nog lang geen 75.”
Met ongeveer 1200 jeugdleden, verdeeld over zo’n tachtig teams, is de jeugdafdeling van Barendrecht bijna een vereniging op zichzelf. De club telt in totaal ongeveer 2100 leden. Vos is als technisch jeugdcoördinator verantwoordelijk voor de selectieteams van O13 tot en met O19. Voor een deel van de tussenliggende teams is er nog een andere coördinator.
Na de winterstop begint het werk voor het volgende seizoen al. Samen met de selectietrainers wordt bekeken welke spelers in aanmerking komen voor een hoger team. “De trainer van O13-1 geeft bijvoorbeeld aan welke spelers volgens hem het volgende seizoen in O14-1 zouden kunnen spelen. Daar praten we vervolgens verder over. Uiteraard betrekken we de kinderen daar ook bij.”
Daarnaast melden zich veel spelers van andere verenigingen voor een stage. Vos krijgt daar gemiddeld zo’n 250 mails per seizoen over. Barendrecht kijkt daarbij gericht naar wat nodig is. “Als we op een bepaalde positie zelf voldoende spelers hebben, hoeven we daar niet nog iemand van buitenaf bij te halen.”
Tegelijkertijd vertrekken talenten uit de jeugdopleiding regelmatig naar een betaaldvoetbalorganisatie. Dat is voor Barendrecht sportief gezien niet altijd prettig, maar overheersend is de trots. “Het is natuurlijk jammer als je een goede speler kwijtraakt, maar het is ook mooi dat jongens van onze club die stap kunnen maken. En als het bij een BVO niet lukt, kunnen ze altijd weer terugkomen.”
Zijn werkzaamheden beperken zich allang niet meer tot het voetbaltechnische gedeelte. Vos is ook verantwoordelijk voor de kleding en betrokken bij de kleine clubshop. Wanneer een team een kledingsponsor vindt, regelt hij de offerte en bestelling. Dit seizoen leverde de komst van een nieuwe hoofdsponsor voor de jeugd een flinke klus op. “We hebben 1200 shirts vervangen waarop de nieuwe sponsor moest komen. Dat is redelijk goed gegaan, dus ik mag niet klagen.”
Ook op facilitair gebied heeft Vos een belangrijke rol. Toen Barendrecht ongeveer zeven jaar geleden voor de KNVB-certificering een manager facilitair nodig had, werd hij gevraagd. Vos was op dat moment trainer van het derde elftal. Sindsdien houdt hij zich onder meer bezig met materialen en de veldindeling voor trainingen.
Dat laatste vraagt gedurende een seizoen regelmatig om aanpassingen. Als grasvelden niet gebruikt mogen worden, moet het trainingsschema opnieuw worden ingedeeld. Daarnaast worden er doordeweeks veel oefenwedstrijden gespeeld waarvoor ruimte moet worden gevonden.
De band van Vos met Barendrecht ontstond via zijn gezin. Zelf voetbalde hij op behoorlijk niveau bij Overmaas, destijds volgens hem “een echt bolwerk in Rotterdam”. Na een conflict met zijn trainer vertrok hij naar Spartaan’20. Daar speelde hij nog vier jaar voordat hij trainer werd. Na vier jaar moest hij daarmee vanwege zijn werkzaamheden stoppen.
Inmiddels was Vos vader geworden en in Barendrecht gaan wonen, waar hij nu al 45 jaar woont. Toen zijn derde zoon bij Barendrecht ging voetballen, raakte hij bij de club betrokken. Eerst als vader langs de lijn, daarna als trainer en uiteindelijk in verschillende andere functies. Inmiddels is hij zo’n 26 jaar actief binnen de vereniging.
Juist doordat hij al zo lang meeloopt, ziet Vos verschillende generaties voorbij komen. “Ik heb natuurlijk jeugdteams getraind. Die jochies van toen zijn inmiddels volwassen kerels geworden en hebben zelf kinderen. Dat vind ik ontzettend leuk.”
Het plezier dat hij aan jeugdvoetbal beleeft, ziet hij misschien nog wel het duidelijkst bij de allerkleinsten. Barendrecht heeft de Bongerdjes en de Champions League voor de jongste voetballers. “Dat is echt een genot om naar te kijken. Als je die kinderen bezig ziet, is verder even niets belangrijk. Ik zou bijna zeggen dat je het daarvoor doet.”
Ondanks de omvang vindt Vos Barendrecht nog altijd een gezellige vereniging. “Mensen zeggen weleens dat het zo’n grote club is. Dan zeg ik: ga op zaterdag maar eens in de kantine of langs de velden kijken. Dan zie je hoe gezellig het hier is.”
Zoals veel amateurverenigingen kan ook Barendrecht extra vrijwilligers gebruiken. Dit seizoen werd daarom een vrijwilligersbijdrage ingevoerd. Ouders kunnen zeventig euro terugverdienen door zes uur vrijwilligerswerk voor de club te verrichten. Er melden zich mensen, maar volgens Vos loopt het nog niet storm.
Zelf hoeft hij niet overtuigd te worden van de waarde van vrijwilligerswerk. Wanneer Barendrecht complimenten krijgt over het voetbal van de jeugdteams of over de manier waarop alles binnen de club is georganiseerd, doet hem dat goed. “Dat streelt natuurlijk wel. Uiteindelijk ben ik toch onderdeel van het geheel.”
En voorlopig is Vos dat nog volop. Bijna 75 of niet, op De Bongerd is nog genoeg te doen.

