Edwin den Hoed brengt structuur in de onderbouw van Slikkerveer

0
42
Edwin den Hoed

Plezier en ontwikkeling moeten bij de jeugd van Slikkerveer hand in hand gaan. Om dat binnen een grote jeugdafdeling goed te organiseren, is volgens Edwin den Hoed (40) vooral duidelijkheid nodig. Duidelijke afspraken, heldere communicatielijnen en gedurende het hele seizoen zicht houden op de ontwikkeling van spelers. “Ik ben ervan overtuigd dat kinderen het meeste plezier hebben als ze op hun eigen niveau voetballen.”

Den Hoed is inmiddels bezig aan zijn tweede volledige seizoen waarin hij zich bezighoudt met de voetbaltechnische organisatie van de onderbouw, die bij Slikkerveer loopt tot en met de JO13. Dat hij bij de club terechtkwam, kwam vooral door zijn kinderen.

Zelf groeide Den Hoed op in Oud-Beijerland en voetbalde hij altijd bij OSV. In 2010 verhuisde hij naar Ridderkerk. Zijn zoon, inmiddels twaalf jaar, en dochter van negen gingen bij Slikkerveer voetballen. Zoals dat bij veel amateurclubs gaat, werd vader vervolgens gevraagd om een handje te helpen.

“Ik ben gestrikt om mijn zoon training te gaan geven. Dat heb ik een paar jaar gedaan.”

Daar bleef het niet bij. Den Hoed werd gevraagd om toe te treden bij het voetbal technisch hart bij de JO-11. Iedere lichting heeft iemand die zijn lichting in de gaten houdt op voetbaltechnisch gebied.

Voordat hij ja zei, wilde Den Hoed wel precies weten wat Slikkerveer daarmee wilde bereiken. Uiteindelijk werd de doelstelling duidelijk: de organisatie van de onderbouw verbeteren zonder het plezier uit het oog te verliezen.

Een belangrijke stap was het scheiden van de organisatorische en voetbaltechnische verantwoordelijkheden. De coƶrdinatoren binnen de verschillende leeftijdsgroepen houden zich bezig met praktische zaken zoals ballen, doelen en andere materialen. De voetbaltechnische mensen kijken naar de ontwikkeling en het niveau van de spelers en naar de teamindelingen.

“Daardoor hebben we duidelijke communicatielijnen voor spelers, trainers en ouders. Iedereen weet beter bij wie hij met een bepaalde vraag moet zijn.”

Ook over de manier van trainen zijn gezamenlijk afspraken gemaakt. Slikkerveer heeft daarbij bewust niet gekozen voor een omvangrijk technisch handboek vol voorgeschreven trainingen. “We hebben met elkaar gebrainstormd over wat we belangrijk vinden. Het is geen dik boek met 150 trainingen. We werken met kaders en richtlijnen.”

Zo moet tijdens trainingen veel met de bal worden gewerkt, zijn herhalingen belangrijk en wordt ook de warming-up zoveel mogelijk met bal gedaan. Op die manier wil Slikkerveer herkenbaarheid creĆ«ren. “Je bouwt aan een bepaalde cultuur binnen de club. Als je afspraken met elkaar maakt, kun je elkaar daar ook op aanspreken.”

Gelijkheid speelt daarbij eveneens een rol. In principe moeten teams dezelfde faciliteiten krijgen, ongeacht het niveau waarop ze spelen. Het beschikbare veld en trainingsmateriaal worden zo eerlijk mogelijk verdeeld.

De nieuwe werkwijze zorgde aanvankelijk wel voor vragen en enige weerstand bij trainers. Zeker omdat veel jeugdtrainers tegelijkertijd ouder zijn van een speler. Den Hoed benadrukte juist dat hun kennis noodzakelijk is. Twee keer per seizoen beoordelen trainers de ontwikkeling en het niveau van hun spelers. Na iedere fase volgt een evaluatie.

“De trainers staan met die kinderen op het veld en hun input is dus heel belangrijk.”

Daarbij is inmiddels ook een spelersvolgsysteem. Het doel is niet om gedurende het seizoen voortdurend spelers van team te laten wisselen. Na de beoordeling van de trainers worden deze besproken door voetbal technische zaken om te beoordelen of iedereen op zijn plek speelt en de teams het naar hun zin hebben.

Een voordeel van deze werkwijze is dat aparte selectietrainingen niet meer nodig zijn. De club heeft immers gedurende het hele seizoen zicht op de ontwikkeling van de jeugdspelers. Bij JO8 en JO9 gaat Slikkerveer daarnaast werken met circuittrainingen. Vanaf JO10 tot en met JO13 kunnen spelers op basis van de evaluaties incidenteel met een hoger team meetrainen.

Den Hoed ziet overeenkomsten tussen zijn oude club OSV en Slikkerveer, maar vooral de omvang is veel groter bij Slikkerveer. Het grote aantal jeugdteams bij Slikkerveer maakt een duidelijke organisatie volgens hem extra belangrijk. Juist bij een grote vereniging moet worden voorkomen dat iedereen op zijn eigen eiland gaat werken.

In zijn dagelijkse werk komt Den Hoed vergelijkbare vraagstukken tegen. Hij werkt bij een scheepvaartkantoor in Rhoon en houdt zich daar bezig met veiligheid, processen en procedures. “Die vergelijking trek ik ook weleens met Slikkerveer. Het gaat erom hoe je iets neerzet en organiseert. Als het eenmaal goed staat, geeft dat heel veel rust en duidelijkheid.”

En uiteindelijk moet die structuur vooral ten goede komen aan de kinderen. Niet door van de jeugdopleiding een strak keurslijf te maken, maar door ervoor te zorgen dat iedere speler op een passend niveau kan trainen, spelen en zich ontwikkelen. “Als dat niveau klopt, komt dat het voetbalplezier alleen maar ten goede.”