Meer WCR dan Hans Heeze (66) en Jaap de Waardt (77) vind je ze waarschijnlijk niet snel. Heeze loopt al zeker veertig jaar bij de club rond en zijn opa stond zelfs aan de wieg van de vereniging. De Waardt kwam in 1972 naar WCR en hangt inmiddels al 54 jaar reclameborden op. Nu WCR en VV Rhoon samen verdergaan als SV Rhoon, zijn de twee vrijwilligers kritisch op het verloop van de fusie. Tegelijkertijd kijken ze vooruit. “Volgens ons begint de echte fusie pas als we straks allemaal op het nieuwe complex zitten.”
Heeze (66) is geboren en getogen in Rhoon. Hij voetbalde jarenlang bij WCR en is tegenwoordig actief als vrijwilliger. Alleen tussen april en september moet de club een deel van zijn aandacht delen met zijn andere grote hobby: de postduiven. De rest van het jaar is hij regelmatig op het complex te vinden, tegenwoordig als assistent van De Waardt.
Die laatste kwam in 1972 over van VV Rhoon. “Daar hadden ze me een kunstje geflikt en toen ben ik naar de katholieke buurman gegaan.” De Waardt voetbalde tot zijn 36e bij WCR en maakte deel uit van de selectie, al speelde hij voornamelijk in het tweede elftal. Jarenlang droeg hij daar de aanvoerdersband. “Het was een prachtige mix en echt een vriendenteam. Het gekke is dat we zoveel plezier met elkaar hebben gehad, maar ik tegenwoordig bijna niemand meer uit dat elftal zie.”
Na zijn actieve loopbaan bleef De Waardt hangen. Al 54 jaar verzorgt hij de reclameborden langs en rond de velden en daarnaast pakt hij allerlei onderhoudsklusjes op. Samen met Heeze vormt hij een handig duo. Het woord onmogelijk gebruiken ze niet snel. “Als we niet weten hoe iets moet, zoeken we gewoon uit hoe we het kunnen oplossen.”
Die instelling past volgens de twee bij het WCR van vroeger. Vrijwilligers bouwden zelf de kantine en een sporthal, zonder subsidie van gemeente of overheid. Ook aan gezelligheid ontbrak het niet. De Waardt herinnert zich grote carnavalsfeesten en zelfs een biljarttoernooi waaraan toppers als Raymond Ceulemans en Rini van Bracht deelnamen.
Juist daarom doet het hem pijn dat de saamhorigheid volgens hem is afgenomen. “Als ik het vergelijk met vroeger, springen de tranen soms in mijn ogen.” Volgens De Waardt is niet alleen de vereniging, maar het hele dorpsleven veranderd. Ook vandalisme rond het complex is een terugkerend probleem. Reclameborden worden vernield, fietsen belanden op het dak en op de tribune ligt regelmatig kapot glas. “Er is voor jongeren in het dorp natuurlijk ook weinig te doen, maar er wordt hier bijna dagelijks wel iets gesloopt.”
Ondertussen moeten WCR en VV Rhoon samen één nieuwe vereniging worden. Volgens Heeze en De Waardt verloopt dat proces nog wat chaotisch. Een definitief bestuur is er nog niet en beide oude clubculturen bestaan voor hun gevoel nog behoorlijk naast elkaar.
Zelf zijn ze ondertussen gewoon aan het werk gegaan voor SV Rhoon. Zo kregen ze de vraag om de reclameborden te verzorgen. Veel borden zijn inmiddels verhuisd van het voormalige hoofdveld van WCR naar het huidige hoofdveld van SV Rhoon. Op het oude veld hangen nog borden van bedrijven die niet meer betalen. “Maar die laten we vooral hangen om ervoor te zorgen dat de bal niet steeds in de sloot belandt.”
Zelfs over de nieuwe clubkleuren hebben de twee een mening. Groen-wit was niet hun eerste keuze. “Dat zijn toch de kleuren van Rotterdam. Er zit eigenlijk niets van WCR of Rhoon in. Wij hadden een shirt zoals Go Ahead Eagles, met rood en geel, wel mooi gevonden.”
Toch overheerst niet het verlangen om alles bij het oude te laten. Beide mannen denken dat SV Rhoon vooral tijd nodig heeft om daadwerkelijk één vereniging te worden. De verhuizing naar het geplande nieuwe complex aan de overkant kan daarin volgens hen een doorslaggevende rol spelen. Nu zijn er bijvoorbeeld nog altijd twee kantines in gebruik.
“Als iedereen straks op hetzelfde complex zit, begint het eigenlijk pas echt.”
Daarvoor is volgens Heeze en De Waardt wel één ding essentieel: mensen die bereid zijn iets voor de nieuwe vereniging te doen. SV Rhoon heeft in alle geledingen meer vrijwilligers nodig. Mensen die niet alleen vertellen wat er moet gebeuren, maar ook daadwerkelijk de handen uit de mouwen steken.
Aan Heeze en De Waardt zal het in ieder geval niet liggen. Hun hart mag dan tientallen jaren bij WCR hebben gelegen, hun handen zijn inmiddels gewoon aan het werk voor SV Rhoon.

