Na een jaar niks te hebben gedaan en te hebben genoten van zijn gezin, staat Robin Borremans sinds dit seizoen voor de groep bij vierdeklasser De Fendert. Een club die naar eigen zeggen goed bij hem past. “Iedereen staat met beide benen op de grond en wil het echt met elkaar doen.”
Zijn eerste maanden bij de dorpsclub, bevallen de 40-jarige Borremans dan ook uitstekend. “Ik heb het onwijs naar mijn zin.” Precies zoals de gesprekken op voorhand, al deden vermoeden, vertelt hij. “Dat plaatje komt helemaal uit. Er staat een groep die vooruit wil, stappen wil maken en enthousiast is. Daardoor kunnen we bouwen en is er veel mogelijk. Dat past bij mij.” De ambities, liegen er dan ook niet om. “Op termijn willen we graag naar die derde klasse. Al koppelen we daar geen tijd aan.”
Op adem komen
Aan de voorwaarden, zal het in ieder geval niet liggen. “We hebben een heel veld om te trainen. Dat wilde ik ook graag, omdat je dan tactisch veel meer dingen kan doen.” Maar ook zijn grote spelersgroep, stemt Borremans tevreden. “En ook in de jeugd, loopt genoeg talent rond. Daarnaast hebben we de mogelijkheid om gebruik te maken van beelden, via Veo.” Kortom, de trainer zit helemaal op zijn plek. “Dat gevoel is voor mij heel erg belangrijk, dat je samen een stap kunt maken.”
Want na een jaar geen club te hebben getraind, begon het bij Borremans toch wel weer te kriebelen. “Toen heb ik echt bewust gekozen voor mijn dochter, om bij haar te kunnen zijn.” Verder kocht hij een huis en kwam de inwoner van Goudzwaard even op adem, nadat hij in het seizoen daarvoor, zowel Hoeven als ZBVH onder zijn hoede had. “Daar moest ik even van bijkomen.” Vooral de eerste zes tot acht maanden, waren dan ook heerlijk, neemt hij ons mee.
“Daarna miste ik toch wel weer het gevoel om samen met een groep iets te bereiken.” En dus besloot de voormalig trainer van Steenbergen, Hoeven en ZBVH, te solliciteren bij De Fendert. “Ik kende de club nog niet, was er ook nog nooit geweest, maar heb gewoon gesolliciteerd.” Een keuze, waar hij achteraf allesbehalve spijt van heeft. “Er heerst een heel warme sfeer, een beetje vergelijkbaar met Hoeven. Dat Brabantse past bij mij.” Zowel op, als naast het veld. “De groep is heel hecht, en iedereen streeft echt het verenigingsleven na. Willen het met elkaar doen en staan met beide benen op de grond. Daar houd ik van.”
Geen moeten
Het plaatje dat hem op voorhand werd geschetst, klopt dan ook met de realiteit. “We hebben in de voorbereiding al heel veel werk verricht. Met name in het aanbrengen van een bepaalde structuur. Hoe leef je naar een wedstrijd toe en hoe word je volwassener? Ik wil die jongens slimmer maken.” En natuurlijk wedstrijden zien winnen. Al is de manier waarop, al een klein beetje veranderd. “Soms heb je een plaatje in je hoofd, maar is de praktijk anders. In de voorbereiding was het nog zoeken naar de juiste speelwijze. We zijn van 4-3-3 naar 4-4-2 gegaan, maar dat bleek voor de spelers toch onwennig.
Daarom zijn we inmiddels weer terug bij 4-3-3.” Met in ieder geval, meer vertrouwen. “We hebben de afgelopen periode stappen gezet en er is nu veel meer duidelijkheid over hoe we willen spelen en wat we daarin van elkaar verwachten.” Hoe wil Borremans De Fendert dit seizoen precies laten spelen? “Met veel beleving, strijd, passie en power. Dat was kenmerkend voor ons spel bij Hoeven, dat wil ik nu ook. Dat is voor mij gewoon een vereiste.” De lat, leggen ze dan ook behoorlijk hoog, nadat de ploeg vorig jaar zesde werd. “We hebben met elkaar uitgesproken dat we voor de top vier willen gaan.”
In een volgens Borremans sterke competitie. “Ik verwacht dat er acht of negen ploegen echt aan elkaar gewaagd zullen zijn. Die gaan strijden om de bovenste helft.” Aan promotie naar de derde klasse, denkt hij dan ook nog niet. “Door mijn periodes bij Hoeven en Steenbergen, ken ik de kwaliteiten daar. Dat voelt nu nog te vroeg.” Maar proberen, kan natuurlijk altijd. “We gaan er wel voor, en zien wel waar we eindigen. Alleen is het dit jaar voor ons absoluut nog geen moeten. Maar op termijn, zouden we het heel graag willen.” Een denkwijze die past bij Borremans, die in het bezit is van zijn VC3-diploma. “Voorheen wilde ik het maximale en zo hoog mogelijk trainen, dat wil ik nu niet meer. Het gaat er voor mij nu vooral om dat ik met plezier op het veld sta.
Ik wil graag met een team ergens naartoe werken en samenbouwen, dat vind ik leuker dan op het hoogste niveau trainer zijn.” Precies dat, hoopt Borremans dit seizoen met De Fendert dan ook te doen. “Ik zou tevreden zijn als we een herkenbare speelstijl hebben, iedereen weet wat hij moet doen en dat we met stabiliteit wedstrijden winnen. Dat wil ik samen met de staf bereiken. Dat is het doel voor nu!”